வருகை தந்த நாள்: 2018 ஏப்ரல் 1
அமைவிடம்
திருவாஞ்சியம் (ஸ்ரீ வாஞ்சியம்) கும்பகோணத்திலிருந்து சுமார் 30 கி.மீ தொலைவில், கும்பகோணம் – நாச்சியார்கோவில் – நன்னிலம் வழியில் அமைந்துள்ளது. நன்னிலத்திலிருந்து சுமார் 6 கி.மீ; திருவாரூரிலிருந்து சுமார் 17 கி.மீ.
இந்த இடத்திற்கு அருகிலுள்ள மற்ற தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் – நன்னிலம், திருக்கொண்டீச்சரம், திருவீழிமிழலை, செருகுடி, தலையாலங்காடு, திருப்பெருவேளூர்.
பொதுத் தகவல்
- மூலவர்
- ஸ்ரீ வாஞ்சிநாதர், ஸ்ரீ வாஞ்சி லிங்கேஸ்வரர்
- அம்பாள்
- ஸ்ரீ மங்களாம்பிகை, ஸ்ரீ வாழவந்த நாயகி, ஸ்ரீ சுகந்த குந்தளாம்பிகை
- தீர்த்தம் (புனித நீர்)
- குப்த கங்கை, யம தீர்த்தம், ஆனந்த தீர்த்தம், தேவ தீர்த்தம், லட்சுமி தீர்த்தம், நாக தீர்த்தம், சக்கர தீர்த்தம்
- தல விருட்சம் (புனித மரம்)
- சந்தன மரம்
- பதிகம் (பாடல்) பாடியவர்கள்
- திருஞானசம்பந்தர்-1,
திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்)-1,
சுந்தரமூர்த்தி (சுந்தரர்)-1
- இது தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் 276-இல் ஒன்று; சோழ நாடு (தென்கரை) காவிரியின் தென்கரையில் உள்ள 70-வது சிவத் தலம்.
- இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தியாக (தானே தோன்றியவராக) அருள்கிறார்.
- இக்கோயில் யமனின் சன்னதிக்குப் புகழ்பெற்றது.
- பக்தர்கள் இங்கு இறைவனை வழிபட்டு நீண்ட, வளமான வாழ்வுக்கான அருளை வேண்டுகின்றனர்.
- இது ராகு-கேது பரிகாரத் தலமாகப் புகழ்பெற்றது.
- இவ்விடம் “பூமியிலுள்ள கயிலாய மலை” (“பூலோக கைலாசம்”) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
- நால்வர் (திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்), சுந்தரமூர்த்தி (சுந்தரர்), மாணிக்கவாசகர் ஆகிய நான்கு அடியார்கள்) பதிகங்களைப் பாடிய சில பாடல் பெற்ற தலங்களில் இதுவும் ஒன்று.
- கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலுக்கு 3 பிராகாரங்கள் உள்ளன; அதன் ராஜகோபுரம் 5 நிலைகளைக் கொண்டது.
- கடைசியாக நடைபெற்ற மகா கும்பாபிஷேகம் 10.04.1989 அன்று.
கோயிலின் வரலாறு
காசிக்கு (வாரணாசிக்கு) நிகராகக் கருதப்படும், காவிரிக் கரையிலுள்ள மிகவும் புனிதமான ஆறு சிவத் தலங்களில் இதுவும் ஒன்று. அவை திருவெண்காடு, திருவையாறு, சாயாவனம், மயிலாடுதுறை, திருவிடைமருதூர், திருவாஞ்சியம் (இக்கோயில்).
இந்து புராணங்களின்படி, ஒவ்வொரு “யுகத்தின்” முடிவிலும் ஒரு பெரும் வெள்ளம் (பிரளயம்) உண்டாகி, பூமியிலுள்ள எல்லா உயிர்களும் அழிகின்றன. இது “பிரளயம்” எனப்படுகிறது. “பிரளயத்தின்” முடிவிலும் இவ்விடம் அழியவில்லை என்று நம்பப்படுகிறது.
நான்கு யுகங்களிலும் சிவபெருமானின் சிலை வெவ்வேறு வடிவம் எடுப்பதாக நம்பப்படுகிறது. கிருத யுகத்தில் ரத்தினத்தாலும் (ரத்தினம்), திரேதா யுகத்தில் தங்கத்தாலும், துவாபர யுகத்தில் வெள்ளியாலும், கலி யுகத்தில் கருங்கல்லாலும் ஆனதாகக் கருதப்படுகிறது.
இக்கோயிலில் 27 கல்வெட்டுகள் உள்ளன; அவை பிற்காலச் சோழர்கள், பாண்டியர்கள், நாயக்கர்கள் ஆகியோரின் காலத்தைச் சேர்ந்தவை. இக்கோயிலை முதலில் கட்டியவர் சோழ மன்னன் ராஜராஜன்.
இவ்விடத்தின் பழைய பெயர்கள் வாஞ்சியபதி, சந்தனவனம், திருவரையூர், பூகைலாசம், கந்தாரண்யம்.
இக்கோயில் தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.






புராணம்
இவ்விடத்தையே தாம் மிகவும் விரும்புவதாக சிவபெருமான் பார்வதி தேவியிடம் கூறியதாக நம்பப்படுகிறது. அவள் இவ்விடத்திற்கு வந்து இங்கேயே தங்க முடிவு செய்தாள். எனவே இங்கு அவள் “ஸ்ரீ வாழவந்த நாயகி” எனப் போற்றப்படுகிறாள் (தமிழில் “வாழவந்த” என்றால் “தங்க வந்தவள்”, “நாயகி” என்றால் தேவி).
புராணத்தின்படி, ஸ்ரீதேவிக்கும் பூமாதேவிக்கும் இடையே ஏற்பட்ட ஏதோ ஒரு மனக்கசப்பால் ஸ்ரீதேவி மகாவிஷ்ணுவை விட்டுப் பிரிந்தாள். அவர் இவ்விடத்திற்கு வந்து, ஸ்ரீதேவியுடன் மீண்டும் இணைய அருள் வேண்டி இங்கு சிவபெருமானை வழிபட்டார். சிவபெருமான் அவரை ஆசீர்வதித்து இருவரையும் மீண்டும் இணைத்ததாக நம்பப்படுகிறது. “வாஞ்சை” (தமிழில் “வாஞ்சி” என்றால் பாசம்) காரணமாக இவ்விடம் ஸ்ரீ வாஞ்சியம் என்ற பெயர் பெற்றது.
இவ்விடத்துடன் தொடர்புடைய மற்றொரு புராணம் மரணத்தின் தெய்வமான யமனுடையது. இந்து புராணங்களில், மனிதர்களின் நல்ல, தீய செயல்களின் அடிப்படையில் அவர்களுக்குப் பிறவிக்குப் பிந்தைய நிலையைத் தீர்மானிப்பவராக யமன் கருதப்படுகிறார். அவர் ஒருமுறை தம்மைப் பற்றி மிகவும் கவலைப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. பல உயிர்களைப் பறித்ததால் தமக்குப் பல பாவங்கள் சேர்ந்துவிட்டன என்றும், இறந்த பின் நரகத்துக்குச் செல்ல நேரிடும் என்றும் அவர் எண்ணினார். இந்தப் பிரச்சினைக்குத் தீர்வு கேட்டு அவர் பிரம்மாவிடம் ஆலோசனை கேட்டார். சந்தன மரங்கள் மிகுதியாக உள்ள காவிரிக் கரையிலுள்ள ஓர் இடத்தைக் கண்டுபிடித்து, பூமிக்குச் சென்று அங்கு தவம் செய்யுமாறு பிரம்மா யமனுக்குக் கூறினார். சிவபெருமான் அவரைக் காப்பாற்றுவார் என்றும் அறிவுறுத்தினார்.
இவ்விடமே (கந்தாரண்யம் என்றும் அழைக்கப்படும் ஸ்ரீ வாஞ்சியம்) தம் தேவைகளுக்கு மிகப் பொருத்தமானது என்பதை யமன் கண்டார். அவர் இங்கு தவம் செய்தார். அவரது தவத்தால் மகிழ்ந்த சிவபெருமான் அவருக்குத் தரிசனம் அளித்து, தமது கடமைகளைச் செய்யும்போது அவர் எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை என்று கூறினார். தமக்கு ஒரு கோயிலைக் கட்டுமாறும், அதில் யமனுக்குத் தனிச் சன்னதியும் இருக்க வேண்டும் என்றும் இறைவன் யமனைக் கேட்டுக்கொண்டார். இக்கோயிலின் காவலர் என்ற பதவியையும் - “க்ஷேத்திர பாலகர்” - சிவபெருமான் அவருக்கு அளித்தார். இவ்விடத்திற்கு வருபவர்கள் முதலில் யமனை வழிபட வேண்டும் என்றும் இறைவன் தெரிவித்தார். இங்கு தம்மை வழிபட வரும் பக்தர்களுக்கு நீண்ட, அமைதியான வாழ்வை அருளுமாறு சிவபெருமான் யமனுக்கு அறிவுறுத்தினார். பக்தர்கள் பிறப்பு, இறப்பு, மறுபிறப்பு என்ற தொடர் சுழற்சியிலிருந்தும் விடுபட முடியும். யமன் இக்கோயிலைக் கட்டி, சிவபெருமானின் வாகனமாக இங்கே தங்கினார். இக்கோயில் சந்தன மரக் காட்டில் கட்டப்பட்டதால், இது “கந்தாரண்யம்” (மணம் மிக்க காடு) என்று அழைக்கப்படுகிறது.


இவ்விடத்துடன் தொடர்புடைய மற்றொரு புராணம் கங்கை நதியுடையது. பலர் தங்கள் பாவங்களைப் போக்க தன் நீரில் நீராடுவதால், அந்தப் பாவங்கள் அனைத்தும் தனக்குச் சேர்ந்திருக்கக்கூடும் என்று அவள் எண்ணினாள். நிவாரணம் வேண்டி அவள் சிவபெருமானிடம் வேண்டினாள்; இவ்விடத்திற்கு வந்து இக்கோயில் குளத்தில் நீராடுமாறு இறைவன் அவளுக்கு அறிவுறுத்தினார். இதே பிரச்சினையுடன் யமன் தம்மிடம் வந்தபோது அவரையும் இவ்வாறே செய்யச் சொன்னதாகவும் அவர் கூறினார். இக்குளத்தை சிவபெருமான் தமது சூலத்தால் (“திரிசூலம்”) உருவாக்கியதாக நம்பப்படுகிறது. கங்கை இவ்விடத்திற்கு வந்து, குளத்தில் நீராடி, இறைவனை வழிபட்டாள். அவள் இன்றும் இக்கோயில் குளத்தில் தங்கியிருப்பதாக நம்பப்படுகிறது. எனவே இக்குளம் “குப்தகங்கை” என்று அழைக்கப்படுகிறது.
மகாவிஷ்ணு, பிரம்மா, இந்திரன், சூரியன், அக்னி, தேவர்கள், சப்தரிஷிகள், அத்திரி முனிவர், பராசர முனிவர் ஆகியோரும் இங்கு இறைவனை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
இக்கோயிலின் சிறப்பை எடுத்துரைத்த அகத்தியர், இக்கோயிலைப் பற்றி நினைத்தாலே முக்தி கிடைக்கும் என்று கூறினார்.
கோயிலில் உள்ள தெய்வங்கள்
சிவபெருமான், பார்வதி தேவி ஆகியோரின் சன்னதிகளைத் தவிர, அபயங்கர விநாயகர், மனைவியருடன் முருகன், மகாலட்சுமி, தனது “சிம்ம வாகனத்தின்” அருகில் நிற்கும் மகிஷாசுரமர்த்தினி, 63 நாயன்மார்கள், க்ஷேத்திர லிங்கம், சாத்தநாதர், துர்க்கை ஆகியோரின் சன்னதிகளையும் சிலைகளையும் பிராகாரங்களில் காணலாம்.
திருவெண்காடு, சாயாவனம், மயிலாடுதுறை, திருவிடைமருதூர், திருவையாறு ஆகிய இடங்களிலுள்ள இறைவனின் பெயர்களில் சிவலிங்கங்கள் உள்ளன. இந்த இடங்கள் அனைத்தும் காசிக்கு நிகராகப் புனிதமானவையாகக் கருதப்படுகின்றன.
மேலும், பிராகாரங்களில் தேயு லிங்கம், ஆகாச லிங்கம், தர்மாம்பாள், கைலாசநாதர், மகாலட்சுமி, சந்திரமௌலீஸ்வரர், சண்டிகேசுவரர், மீனாட்சியுடன் சுந்தரேஸ்வரர் ஆகியோர் உள்ளனர். மகாலட்சுமியின் யானைக்கு நான்கு தந்தங்கள் இருப்பது வியப்பளிக்கிறது.
“கோஷ்டத்தில்” (கருவறையைச் சுற்றியுள்ள இடம்), விநாயகர், தட்சிணாமூர்த்தி, லிங்கோத்பவர், பிரம்மா, துர்க்கை ஆகியோரின் சிலைகளைக் காணலாம்.
இங்கு நவகிரகம் இல்லை. ஆனால் சனீஸ்வரருக்குத் தனிச் சன்னதி உள்ளது.
இக்கோயிலின் ஒரு முக்கிய சிறப்பு யமனுக்குத் தனிச் சன்னதி இருப்பது. பக்தர்கள் முதலில் யமனையும் பின்னர் சிவபெருமானையும் வழிபட அறிவுறுத்தப்படுகின்றனர். யமனின் கணக்கரான சித்ரகுப்தனையும் இச்சன்னதியில் யமனுடன் காணலாம்.
உட்பிராகாரத்தில் பைரவருக்குத் தனிச் சன்னதி உள்ளது. அவர் இங்கு யோக நிலையில் அமர்ந்துள்ளார். அவரது வாகனம் (நாய்) அவருடன் காணப்படுவதில்லை. இது இச்சிலையின் தனித்தன்மை.
பைரவர் சன்னதியின் அருகில் ராகு-கேது சன்னதி உள்ளது; இருவரும் ஒரே கல்லில் செதுக்கப்பட்டுள்ளனர். இது இக்கோயிலின் மற்றொரு தனித்தன்மை.
















சிறப்பு அம்சங்கள்
இக்கோயிலில் முதலில் யமனுக்கும், பின்னர் மற்ற தெய்வங்களுக்கும் பூஜைகள் செய்யப்படுகின்றன.
இக்கோயிலில் வழிபடும் முறை: முதலில் குப்தகங்கையில் நீராட வேண்டும்; பின்னர் இக்குளக் கரையிலுள்ள விநாயகரை வழிபட வேண்டும்; பின்னர் யமனின் சன்னதிக்குச் சென்று வழிபட வேண்டும்; இறுதியாக சிவபெருமானின் சன்னதிக்குச் செல்ல வேண்டும்.
இக்கோயிலில் ஒரு “யம வாகனம்” உள்ளது; விழாக்காலங்களில் சிவபெருமானின் உற்சவர் இதன் மீது எழுந்தருளுகிறார்.
இங்கு மகிஷாசுரமர்த்தினி தேவியை 108 தாமரை மலர்களால் வழிபட்டால் எல்லா வகையான “தோஷங்களிலிருந்தும்” விடுபடலாம் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.
இக்கோயிலின் தல விருட்சம் சந்தன மரம். இங்கு பூஜைக்கு வில்வ இலைகளுக்குப் பதிலாக சந்தன இலைகள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
திருஞானசம்பந்தரின் பதிகத்தை ஓதுவதால் பிரிந்த தம்பதியர் மீண்டும் இணைவர் என்று நம்பப்படுகிறது.
மூர்த்தி, தலம், தீர்த்தம் ஆகிய மூன்று முக்கிய சிறப்புகளுக்காக இக்கோயில் முக்கியத்துவம் பெறுகிறது - இறைவனின் பெருமை, நிலத்தின் புனிதம், மங்கலகரமான கோயில் குளம்.
குப்தகங்கை தீர்த்தம் வெளிப் பிராகாரத்தின் வடக்குப் பக்கத்தில் உள்ளது. தலபுராணத்தின்படி, இக்குளத்தில் புனித நீராடுவது வாரணாசி, ராமேஸ்வரம், கும்பகோணத்திலுள்ள “மகாமகக் குளம்” ஆகியவற்றில் நீராடுவதற்கு நிகரானது. குப்தகங்கைக் கரையிலுள்ள விநாயகரைப் புனித நீராடிய பின் வழிபட வேண்டும்.
இத்தீர்த்தத்தில் நீராடுவது பக்தர்களுக்கு முக்தி பெற உதவும் என்றும், பிறப்பு, மறுபிறப்பு என்ற தொடர் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட உதவும் என்றும் நம்பப்படுகிறது.
இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய மேலும் மூன்று தீர்த்தங்கள் உள்ளன - லட்சுமி தீர்த்தம், நாக தீர்த்தம், சக்கர தீர்த்தம். இவை முறையே லட்சுமி தேவி, ஆதிசேஷன், சக்கரத்தாழ்வார் ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்டவை. ஆவணி மாத வெள்ளிக்கிழமைகளில் லட்சுமி தீர்த்தத்தில் நீராடினால் பிரிந்த குடும்பத்துடன் மீண்டும் இணையலாம் என்று நம்பப்படுகிறது. வைகாசி மாதம் “திருவோண” நட்சத்திர நாளில் நாக தீர்த்தத்தில் நீராடினால் எல்லா “நாக தோஷங்களிலிருந்தும்” விடுபடலாம் என்று நம்பப்படுகிறது. ஆவணி மாதம் “ஏகாதசி/துவாதசி” நாட்களில் சக்கர தீர்த்தத்தில் நீராடினால் “பிரம்மஹத்தி தோஷம்” நீங்கும் என்று நம்பப்படுகிறது.
முதல் பிராகாரத்தில் விநாயகரின் புடைப்புச் சிற்பம் உள்ளது. அவர் “வெண்ணெய் பிள்ளையார்” எனப் போற்றப்படுகிறார். வயிற்று நோயால் அவதிப்படுபவர்கள் இந்தப் பிள்ளையாரின் வயிற்றில் வெண்ணெய் தடவினால் குணமாகும் என்ற நம்பிக்கையுடன் அவ்வாறு செய்கின்றனர்.
அருணகிரிநாதர் தமது புகழ்பெற்ற திருப்புகழில் இக்கோயில் முருகப்பெருமானைப் போற்றிப் பாடியுள்ளார்.
இக்கோயிலின் மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க அம்சம், இவ்வூரில் ஒருவர் இறந்தாலும் வழக்கமான பூஜைகள் நடைபெறுவதாகும். ஊரில் ஒருவர் இறந்தால் கோயில் மூடப்பட வேண்டும் என்பது மரபு. ஆனால் இக்கோயிலில் அவ்வாறு இல்லை.
கிரகணத்தின்போதும் இக்கோயில் திறந்திருக்கும்; சிறப்பு பூஜைகள் நடைபெறுகின்றன.
கருவறை அரை வட்டக் குளத்தின் (தமிழில் “அகழி”) வடிவில் உள்ளது.
சோழர், நாயக்கர் காலங்களின் பெருமையையும் கட்டடக் கலை அழகையும் அனுபவிக்க இக்கோயிலுக்கு ஒருவர் அவசியம் வர வேண்டும்.
இக்கோயிலின் பெருமை
ராகு அல்லது கேது தோஷத்தால் பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு இது புகழ்பெற்ற பரிகாரத் தலம். இங்கு ராகு, கேதுவை வழிபடுவதால் பக்தர்கள் திருமண வரம், குழந்தைப்பேறு, நரம்புக் கோளாறுகளிலிருந்து நிவாரணம் ஆகியவற்றைப் பெறுகின்றனர்.
இங்கு யமனை வழிபட்டால் பக்தர்கள் மரண பயத்திலிருந்து விடுபடுவர் என்று நம்பப்படுகிறது.
முக்கிய விழாக்கள்
இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் சில முக்கிய விழாக்கள் –
ஆடி மாதத்தில் (ஜூலை-ஆகஸ்ட்) 10 நாள் ஆடி பூரம் விழா.
ஐப்பசி மாதத்தில் (அக்டோபர்-நவம்பர்) 12 நாள் “கடை ஞாயிறு” விழா.
மாசி மாதத்தில் (பிப்ரவரி-மார்ச்) 10 நாள் மாசி மகம் விழா.
இங்கு கொண்டாடப்படும் மற்ற விழாக்கள் -
ஆவணி மாதத்தில் (ஆகஸ்ட்-செப்டம்பர்) விநாயகர் சதுர்த்தி, ஆவணி மூலம்,
புரட்டாசி மாதத்தில் (செப்டம்பர்-அக்டோபர்) நவராத்திரி,
ஐப்பசி மாதத்தில் (அக்டோபர்–நவம்பர்) கந்த சஷ்டி, அன்னாபிஷேகம்,
கார்த்திகை மாதத்தில் (நவம்பர்-டிசம்பர்) திருக்கார்த்திகை,
கார்த்திகை மாதத்தில் (நவம்பர்-டிசம்பர்) எல்லா ஞாயிற்றுக்கிழமைகளிலும் குப்தகங்கையில் தீர்த்தவாரி,
மார்கழி மாதத்தில் (டிசம்பர்-ஜனவரி) திருவாதிரை,
மாசி மாதத்தில் (பிப்ரவரி-மார்ச்) சிவராத்திரி.
பிரதோஷமும் தொடர்ந்து அனுசரிக்கப்படுகிறது.
கோயில் நேரம்
காலை 06:00 மணி முதல் நண்பகல் 12:00 மணி வரையிலும், மாலை 03:30 மணி முதல் இரவு 08:30 மணி வரையிலும்.
கோயில் முகவரி
ஸ்ரீ வாஞ்சிநாதசுவாமி கோயில், ஸ்ரீ வாஞ்சியம் அஞ்சல், நன்னிலம் வட்டம், திருவாரூர் மாவட்டம், தமிழ்நாடு – 610 107. தொலைபேசி: +91 4366 - 228305, 292305, 94424 03926, 94433 54302.













1
2
3
4
5
