சென்ற நாள்: ஏப்ரல் 1, 2018.
அமைவிடம்
கடுவாய்க்கரைப்புத்தூர் (ஆண்டான்கோயில்) கும்பகோணத்திலிருந்து கும்பகோணம் – குடவாசல் – வலங்கைமான் வழியில் சுமார் 12 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. இது வலங்கைமானுக்குத் தென்கிழக்கே சுமார் 2 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.
இத்தலத்துக்கு அருகில் உள்ள பிற தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் – திருச்சேறை, குடவாசல், தலையாலங்காடு, பெருவேளூர், கரவீரம், நல்லூர் மயானம், திருக்கொள்ளம்புதூர், பேணுபெருந்துறை, நறையூர் சித்தீச்சரம், அரிசிற்கரைப்புத்தூர், சிவபுரம், கருக்குடி, கலயநல்லூர்.
பொதுத் தகவல்
- மூலவர்
- ஸ்ரீ ஸ்வர்ணபுரீஸ்வரர், ஸ்ரீ செம்பொன் நாதர்
- அம்பாள்
- ஸ்ரீ ஸ்வர்ணாம்பிகை, ஸ்ரீ சிவாம்பிகை, ஸ்ரீ சிவசேகரி, ஸ்ரீ பூர்ணாம்பிகை
- தீர்த்தம் (புனித நீர்)
- திரிசூல கங்கை, சொர்ண கங்கை (கிணறு), குடமுருட்டி ஆறு
- தல விருட்சம் (புனித மரம்)
- வன்னி மரம்
- பதிகம் (பாடல்) பாடியவர்
- திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்)
- இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்று; காவிரியின் தென்கரையில் சோழ நாடு (தென்கரை) பகுதியிலுள்ள 97ஆவது சிவத் தலம்.
- இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தி (தானாகத் தோன்றியவர்).
- கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலில் இரண்டு பிராகாரங்கள் உள்ளன; இதன் முதன்மைக் கோபுரம் (ராஜகோபுரம்) ஐந்து நிலைகளைக் கொண்டது.
கோயிலின் வரலாறு
இப்பழமையான கோயில் குடமுருட்டி ஆற்றின் கரையில் உள்ளது. இந்த ஆற்றின் முந்தைய பெயர் “கடுவாய்”; ஆகவே இவ்வூர் கடுவாய்க்கரைப்புத்தூர் என்ற பெயரைப் பெற்றது. தமிழில் “கரை” என்றால் ஆற்றங்கரை, “புத்தூர்” என்றால் புதிய ஊர். ஆனால் இப்போது இவ்வூர் ஆண்டான்கோயில் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
இக்கோயில் தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் (இ.ச.அ.நி.) நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.




தலவரலாறு
சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியும் இவ்வூர் அழகிய சிற்றூராக இருந்ததால் இதை ஓய்வெடுக்கும் இடமாகத் தேர்ந்தெடுத்தனர் என்று நம்பப்படுகிறது. இதன் செழிப்பும் வளமும் அவர்களைக் கவர்ந்தன. இறைவன் இங்கு கங்கையைக் கொண்டு வந்தார். பார்வதி தேவி கங்கை நீரால் சிவபெருமானுக்கு அபிஷேகம் செய்து, மலர்களையும் பொன்னையும் படைத்து வழிபட்டார். ஆகவே இங்குள்ள இறைவன் “ஸ்ரீ செம்பொன் நாதர்” (தமிழில் “செம்பொன்” என்றால் தங்கம்) எனப் போற்றப்படுகிறார்.
தலபுராணப்படி, சோழர் குலத்து மன்னன் முசுகுந்த சக்கரவர்த்தி திருவாரூரில் தியாகராஜருக்குக் கோயில் கட்டிக்கொண்டிருந்தபோது, அவனது அமைச்சர் சுண்டதேவர் கட்டுமானப் பொருட்களைப் பெறும் பணியில் நியமிக்கப்பட்டார். சுண்டதேவர் சில பொருட்களை வாங்க இவ்வூருக்கு வந்தபோது இருட்டிவிட்டது. இரவு உணவுக்கு முன் கோயிலுக்குச் சென்று சிவபெருமானைத் தரிசனம் செய்வதை சுண்டதேவர் வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். ஆனால் இங்கு கோயில் இல்லை என்று ஊர் மக்கள் அவரிடம் கூறினர். இறைவனை வழிபட முடியாததால் அவர் உணவு உண்ணாமல் ஒரு மரத்தடியில் ஓய்வெடுக்க அமர்ந்தார். சிவபெருமான் அவர் கனவில் தோன்றி, அருகிலுள்ள வன்னி மரத்தின் கீழ் ஒரு சிவலிங்கம் இருப்பதாகக் கூறினார். தன் பக்தன் உணவின்றித் தூங்குவதை இறைவன் விரும்பவில்லை. ஆகவே அந்தச் சிவலிங்கத்தை வழிபட்டு இரவு உணவு உண்ணுமாறு அவருக்கு அறிவுறுத்தினார்.
சிவலிங்கம் கண்டெடுக்கப்பட்ட இடத்தில் ஒரு சிறிய கோயில் கட்ட சுண்டதேவர் விரும்பினார். திருவாரூருக்குச் செல்ல வேண்டிய ஒவ்வொரு வண்டியிலிருந்தும் சிறிது கல்லையும் காரையையும் சேமிக்கத் தொடங்கினார். இப்பொருட்களைக் கொண்டு இக்கோயிலைக் கட்டினார். பின்னர் அமைச்சர் இந்தக் கதையை மன்னனிடம் கூறி, இக்கோயிலுக்கு வருமாறு வேண்டினார். கோயிலைக் கண்ட மன்னன், செலவான தொகையையும், இக்கோயிலைக் கட்டியதால் அவர் ஈட்டிய “கர்மத்தையும்” தனக்குச் செலுத்துமாறு அமைச்சரிடம் கோரினான்.
கர்மத்தை விட்டுக்கொடுக்க முடியாது, ஆனால் அதற்காகத் தன் உயிரைக் கொடுக்கத் தயார் என்று அமைச்சர் பதிலளித்தார். மன்னன் அதை ஏற்கவில்லை. கோயில் திருடிய பொருட்களால் கட்டப்பட்டதால் அவர் தண்டிக்கப்பட வேண்டும் என்றான். கோயில் முன்பே அமைச்சரின் தலையை வெட்டுமாறு மன்னன் தன் ஆட்களுக்கு உத்தரவிட்டான். மன்னன் முசுகுந்தனின் ஆட்கள் உத்தரவை நிறைவேற்றினர். வீழும்போது அமைச்சர் கூறிய இறுதிச் சொல் – “ஆண்டவா” (“என் இறைவா”). உண்மையான சிவபக்தரைக் கொன்றுவிட்டதை மன்னன் உணர்ந்து, தன் பாவத்துக்குப் பரிகாரமாகத் தன் தலையையே வெட்டிக்கொள்ள விரும்பினான். அப்போது சிவபெருமான் மன்னன் முன் தோன்றி, அவன் தன்னைக் கொன்றுகொள்ளாமல் தடுத்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. மேலும், இறைவன் அமைச்சரின் உயிரை மீட்டார். ஆகவே இவ்வூர் “ஆண்டவன்கோயில்” எனப் பெயர் பெற்று, பின்னர் ஆண்டான்கோயில் என மாறியது. இக்கோயிலில் உள்ள ஒரு தூணில் இந்நிகழ்வைச் சித்தரிக்கும் சிற்பம் உள்ளது.
கஸ்யபர், ரோம மகரிஷி, மன்னன் முசுகுந்த சக்கரவர்த்தி, அவரது அமைச்சர் சுண்டதேவர், திருநாவுக்கரசர் ஆகியோர் இங்கு சிவபெருமானை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
கோயிலில் உள்ள தெய்வங்கள்
சிவபெருமான், பார்வதி தேவி ஆகியோரின் சன்னதிகளைத் தவிர, சித்தி விநாயகர், சொர்ண விநாயகர், துணைவியருடன் முருகன், நடராஜர், மகாலட்சுமி, சந்திரன், முசுகுந்தன், ரோம ரிஷி, சுண்டதேவர், சேக்கிழாருடன் நால்வர், தட்சிண கைலாசநாதர், உத்தர கைலாசநாதர், அருணாசலேஸ்வரர், விசாலாட்சியுடன் காசி விஸ்வநாதர், நவகிரகம், சரஸ்வதி, துர்க்கை, சூரியன், பைரவர் ஆகியோரின் சன்னதிகளும் சிலைகளும் முதன்மை மண்டபத்திலும் பிராகாரங்களிலும் காணப்படுகின்றன.
இங்கு பார்வதி தேவிக்கு இரண்டு சன்னதிகள் உள்ளன – ஒன்று ஸ்ரீ சொர்ணாம்பிகை, மற்றொன்று ஸ்ரீ பூர்ணாம்பிகை.
“கோஷ்டத்தில்” (கருவறையைச் சுற்றியுள்ள இடம்) நர்த்தன விநாயகர், தட்சிணாமூர்த்தி, லிங்கோத்பவர், பிரம்மா, விஷ்ணு துர்க்கை ஆகியோரின் சிலைகள் காணப்படுகின்றன.














சிறப்பம்சங்கள்
சிவபெருமான், பார்வதி தேவி சன்னதிகள் தரை மட்டத்திலிருந்து சில அடி உயரத்தில் உள்ளன.
இக்கோயிலின் தல விநாயகர் “ஸ்ரீ கும்பகர்ண விநாயகர்” எனப் போற்றப்படுகிறார்.
தட்சிணாமூர்த்தி, லிங்கோத்பவர், சனீஸ்வரர் உள்ளிட்ட பல அழகிய சிலைகள் இக்கோயிலில் உள்ளன.
இங்கு தட்சிணாமூர்த்தியின் இரண்டு சிலைகள் உள்ளன.
கருவறைக்குப் பின்னால் லிங்கோத்பவரின் இருபுறமும் மகாவிஷ்ணுவும் பிரம்மாவும் வணங்கும் நிலையில் சிலைகளாக உள்ளனர். பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகிய மூன்று இறைவர்களையும் (மும்மூர்த்திகள்) ஒருசேரத் தரிசனம் செய்யலாம். இது மிகவும் புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது.








பார்வதி தேவி சன்னதி மண்டபத்தின் முன் உள்ள கூரையில் 12 ராசிகள் கல்லில் அழகாகச் செதுக்கப்பட்டுள்ளன. தமது ராசியின் கீழ் நின்று தேவியை வேண்டினால் விருப்பங்கள் நிறைவேறும் என்று நம்பப்படுகிறது.
ஆண்டுதோறும் சித்திரை மாதத்தில் (ஏப்ரல்-மே) 11 முதல் 13 ஆம் நாள் வரை மூன்று நாட்கள் சூரியன் தன் கதிர்களை லிங்கத்தின் மீது செலுத்தி இக்கோயில் சிவபெருமானை வழிபடுவதாக நம்பப்படுகிறது. இக்காலத்தில் சிறப்பு சூரிய பூஜைகள் நடைபெறுகின்றன.
இக்கோயில் முதலில் சோழர் குலத்து மன்னன் முசுகுந்த சக்கரவர்த்தியின் அவையிலிருந்த ஓர் அமைச்சரால் கட்டப்பட்டது என்று நம்பப்படுகிறது. பின்னர் இக்கோயில் “நாட்டுக்கோட்டை நகரத்தார்” என்பவர்களால் முழுமையாகப் புதுப்பிக்கப்பட்டு கருங்கல்லால் மீண்டும் கட்டப்பட்டது. அவர்களே இக்கோயிலின் இன்றைய அறங்காவலர்களும் ஆவர்.
முன் மண்டபத்தில் பல சிற்பங்கள் செதுக்கப்பட்ட பல அழகிய தூண்கள் உள்ளன. இந்தச் சிற்பங்கள் இந்து புராணங்களின் பல்வேறு கருப்பொருள்களிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவை.
திருநாவுக்கரசர் தம் பதிகத்தில் இத்தலத்தை “கடுவாய்க்கரைத் தென்புத்தூர்” எனக் குறிப்பிடுகிறார். தம் எல்லாப் பாடல்களிலும் இங்கு இறைவனின் தரிசனம் பெறும் பாக்கியம் கிடைத்ததையும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.








முக்கிய விழாக்கள்
இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் முக்கிய விழாக்களில் சில – ஆடி மாதத்தில் (ஜூலை-ஆகஸ்ட்) ஆடி பூரம்,
ஆவணி மாதத்தில் (ஆகஸ்ட்-செப்டம்பர்) விநாயகர் சதுர்த்தி,
புரட்டாசி மாதத்தில் (செப்டம்பர்-அக்டோபர்) நவராத்திரி,
ஐப்பசி மாதத்தில் (அக்டோபர்-நவம்பர்) கந்த சஷ்டி மற்றும் அன்னாபிஷேகம்,
கார்த்திகை மாதத்தில் (நவம்பர்-டிசம்பர்) திருக்கார்த்திகை,
மார்கழி மாதத்தில் (டிசம்பர்-ஜனவரி) திருவாதிரை,
மாசி மாதத்தில் (பிப்ரவரி-மார்ச்) சிவராத்திரி,
பங்குனி மாதத்தில் (மார்ச்-ஏப்ரல்) பங்குனி உத்திரம்.
பிரதோஷமும் தொடர்ந்து அனுசரிக்கப்படுகிறது.
கோயில் நேரம்
காலை 08.00 மணி முதல் நண்பகல் 12.00 மணி வரை; மாலை 05.00 மணி முதல் இரவு 07.30 மணி வரை.
கோயில் முகவரி
ஸ்ரீ ஸ்வர்ணபுரீஸ்வரர் கோயில்,
கடுவாய்க்கரைப்புத்தூர் (ஆண்டான்கோயில்) அஞ்சல்,
வலங்கைமான் வட்டம்,
திருவாரூர் மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு - 612 804.
கோயில் குருக்கள் ஸ்ரீ ஏ.வி. துரை குருக்களை 04374 - 265 130 என்ற எண்ணில் தொடர்பு கொள்ளலாம்.













1
2
3
4
5
