நாலூர் மயானம் ஸ்ரீ ஞானபரமேஸ்வரர் கோயில் காவிரித் தென்கரையின் 129 தலங்களில் 96-வது · சோழ நாடு

இக்கோயிலுக்கு வந்த திருஞானசம்பந்தர் இங்கு பாடியது. பாடல் 1 / 11.

பாடலும் ஒலிபெயர்ப்பும் கட்டுரையில் உள்ளபடி. சொற்பொருளும் பொருளுரையும் AI உதவியுடன் எழுதிய வரைவுகள்.

பதினொரு பாடல்கள்

1. 01

   பாலூரும் மலைப்பாம்பும் பனிமதியும் மத்தமும்மேலூருஞ் செஞ்சடையான் வெண்ணூல்சேர் மார்பினான்நாலூர் மயானத்து நம்பான்றன் அடிநினைந்துமாலூருஞ் சிந்தையர்பால் வந்தூரா மறுபிறப்பே

   பக்கத்தே ஊர்ந்து செல்லும் மலைப்பாம்பு, குளிர்ந்த மதி, ஊமத்தை மலர் ஆகியனமேலே பொருந்தப் பெற்ற செஞ்சடையினனும், வெண்மையான பூணநூல் சேர்ந்த மார்பினனும் ஆகிய நாலூர் மயானத்து இறைவன் திருவடிகளை நினைந்து மயங்கும் மனமுடையார்க்கு மறுபிறப்பு வந்து பொருந்தாது.

2. 02

   சூடும் பிறைச்சென்னி சூழ்கா டிடமாகஆடும் பறைசங் கொலியோ டழகாகநாடுஞ் சிறப்போவா நாலூர் மயனத்தைப்பாடுஞ் சிறப்போர்பாற் பற்றாவாம் பாவமே

   பிறை சூடிய சென்னியுடன், காடு சூழ்ந்த சுடுகாட்டில் பறை சங்கு ஒலிகளுடன் அழகாக ஆடுபவன் எழுந்தருளிய, பலராலும் நாடும் சிறப்புக்குன்றாத நாலூர் மயானத்தைப் பாடும் சிறப்புடையோரைப் பாவம் பற்றா.

3. 03

   கல்லால் நிழல்மேவிக் காமுறுசீர் நால்வர்க்கன்றெல்லா அறனுரையும் இன்னருளாற் சொல்லினான்நல்லார் தொழுதேத்தும் நாலூர் மயானத்தைச்சொல்லா தவரெல்லாஞ் செல்லாதார் தொல்நெறிக்கே

   “Kallāl nizhalmēvik kāmuṟusīr nālvarkkaṉ

   tṟellā aṟaṉuraiyum iṉṉaruḷāṟ solliṉāṉ

   nallār thozhuthēththum nālūr mayāṉaththaich

   chollā thavarellāñ chellāthār tholneṟikkē”.

   கல்லால மரநிழலில் எழுந்தருளியிருந்து, விரும்பி வந்த புகழ் உடையவராகிய சனகாதி நால்வர்க்கு அன்று எல்லா அறவுரைகளையும் இன்னருளால் சொன்னவனாய் எழுந்தருளிய நல்லவர் தொழுது ஏத்தும் நாலூர் மயானத்து இறைவன் புகழைச் சொல்லாதவர் சைவநெறிக்கண் செல்லாதவர் ஆவர்.

4. 04

   கோலத்தார் கொன்றையான் கொல்புலித்தோ லாடையான் நீலத்தார் கண்டத்தான் நெற்றியோர் கண்ணினான்ஞாலத்தார் சென்றேத்து நாலூர் மயானத்தில்சூலத்தா னென்பார்பால் சூழாவாந் தொல்வினையே

   “Kōlaththār koṉtṟaiyāṉ kolpuliththō lāṭaiyāṉ

   nīlaththār kaṇṭaththāṉ netṟiyōr kaṇṇiṉāṉ

   gñālaththār seṉṟēththu nālūr mayāṉaththil

   chūlaththā ṉeṉpārpāl chūzhāvān tholviṉaiyē”.

   அழகால் நிறைந்த கொன்றைமாலையைச் சூடியவன், கொல்லும் புலியினது தோலை ஆடையாக உடுத்தவன், நீலநிறம் பொருந்திய கண்டத்தினன். நெற்றிக்கண்ணன், உலகோர் சென்று பரவிப்புகழும் நாலூர் மயானத்தில் விளங்கும் சூலத்தினன் என்பாரைத் தொல்வினை சூழா.

5. 05

   கறையார் மணிமிடற்றான் காபாலி கட்டங்கன்பிறையார் வளர்சடையான் பெண்பாகன் நண்பாயநறையார் பொழில்புடைசூழ் நாலூர் மயானத்தெம்இறையானென் றேத்துவார்க் கெய்துமாம் இன்பமே

   “Kaṟaiyār maṇimiṭatṟāṉ kāpāli kaṭṭaṅkaṉ

   piṟaiyār vaḷarsaṭaiyāṉ peṇpākaṉ naṇpāya

   naṟaiyār pozhilpuṭaichūzh nālūr mayāṉaththem

   iṟaiyāṉeṉ tṟēttttuvārk keyttumām iṉpamē”.

   விடக்கறை பொருந்திய நீலமணி போன்ற மிடற்றினன். கையில் கபாலம் ஏந்தியவன். மழுஏந்தியவன். பிறை வளரும் சடைமுடியினன். தன்பால் நட்புக்கொண்ட பெண்பாகன். தேன் பொருந்திய பொழில்கள் புடையே சூழ்ந்துள்ள நாலூர் மயானத்து இறைவன் என்று அவனை ஏத்துபவர்க்கு இன்பம் வந்துறும்.

6. 06

   கண்ணார் நுதலான் கனலா டிடமாகப்பண்ணார் மறைபாடி யாடும் பரஞ்சோதிநண்ணார் புரமெய்தான் நாலூர் மயானத்தைநண்ணா தவரெல்லாம் நண்ணாதார் நன்னெறியே

   “Kaṇṇār nuthalāṉ kaṉalā ṭiṭamākap

   paṇṇār maṟaipāṭi yāṭum parañchōthi

   naṇṇār purameythāṉ nālūr mayāṉaththai

   naṇṇā thavarellām naṇṇāthār naṉṉeṟiyē”.

   கண்பொருந்திய நுதலினனும், கனலை ஆடும் களமாகக் கொண்டவனும் பண்ணமைதியுடைய வேதங்களைப் பாடுவோனும், நடனம் ஆடும் பரஞ்சோதியும், பகைவருடைய முப்புரங்களை எய்தவனும் ஆகிய சிவபெருமான் உறையும் நாலூர் மயானத்தை நண்ணாதவர் எல்லாம் நன்னெறியைச் சாரார்.

7. 07

   கண்பாவு வேகத்தாற் காமனைமுன் காய்ந்துகந்தான்பெண்பாவு பாகத்தான் நாகத்தோல் ஆகத்தான்நண்பாவு குணத்தோர்கள் நாலூர் மயானத்தைஎண்பாவு சிந்தையார்க் கேலா இடர்தானே

   “Kaṇpāvu vēkaththāṟ kāmaṉaimuṉ kāynthukanthāṉ

   peṇpāvu pākaththāṉ nākaththōl ākaththāṉ

   naṇpāvu kuṇaththōrkaḷ nālūr mayāṉaththai

   eṇpāvu chinthaiyārk kēlā iṭarthāṉē”.

   நெற்றிக் கண்ணிலிருந்து பரவிய வெம்மை வேகத்தால் மன்மதனைக் காய்ந்து உகந்தவனும், மாதொருபாகனும் யானைத் தோல் போர்த்த மார்பினனும் ஆகிய சிவபெருமான் உறை வதும் நட்புக்குணம் அமைந்தோர் வாழ்வதுமான நாலூர் மயானத்தைத் தியானிக்கும் சிந்தையை உடையார்க்கு இடர் வாரா.

8. 08

   பத்துத் தலையோனைப் பாதத் தொருவிரலால்வைத்து மலையடர்த்து வாளோடு நாள்கொடுத்தான்நத்தின் ஒலியோவா நாலூர் மயானத்தென்அத்தன் அடிநினைவார்க் கல்லல் அடையாவே

   “Paththuth thalaiyōṉaip pāthath thoruviralāl

   vaiththu malaiyaṭarththu vāḷōṭu nāḷkoṭuththāṉ

   naththiṉ oliyōvā nālūr mayāṉaththeṉ

   aththaṉ aṭiniṉaivārk kallal aṭaiyāvē”.

   பத்துத்தலைகளை உடைய இராவணனைப் பாதத்து ஒரு விரலால் மலையின் கீழ் அகப்படுத்தி அடர்த்து, பின் அவனுக்கு வாளும் நாளும் கொடுத்தவனும், சங்கொலி முழங்கும் நாலூர் மயானத்தில் விளங்கும் என் தலைவனுமான சிவபெருமான் திருவடிகளை நினைவாரை அல்லல்கள் அடையா.

9. 09

   மாலோடு நான்முகனும் நேட வளரெரியாய்மேலோடு கீழ்காணா மேன்மையான் வேதங்கள்நாலோடும் ஆறங்கம் நாலூர் மயானத்தெம்பாலோடு நெய்யாடி பாதம் பணிவோமே

   “Mālōṭu nāṉmukaṉum nēṭa vaḷareriyāy

   mēlōṭu kīzhkāṇā mēṉmaiyāṉ vēthaṅkaḷ

   nālōṭum āṟaṅkam nālūr mayāṉaththem

   pālōṭu neyyāṭi pātham paṇivōmē”.

   திருமாலும் நான்முகனும் தேடிமேலொடு கீழ் காணாவகையில் வளர் எரியாய் நின்ற மேன்மையாளனும் நான்கு வேதங்களையும் ஆறு அங்கங்களையும் அருளியவனும் நாலூர் மயானத்துப் பாலும் நெய்யும் ஆடி மகிழ்பவனும் ஆய எம்பெருமானின் பாதங்களைப் பணிவோம்.

10. 10

    துன்பாய மாசார் துவராய போர்வையார்புன்பேச்சுக் கேளாதே புண்ணியனை நண்ணுமின்கள்நண்பாற் சிவாயவெனா நாலூர் மயானத்தேஇன்பா யிருந்தானை யேத்துவார்க் கின்பமே

    “Thuṉpāya māsār thuvarāya pōrvaiyār

    puṉpēchchuk kēḷāthē puṇṇiyaṉai naṇṇumiṉkaḷ

    naṇpāṟ sivāyaveṉā nālūr mayāṉaththē

    iṉpā yirunthāṉai yēththuvārk kiṉpamē”.

    துன்பமாகிய அழுக்குடையவர்களும், பழுப்பாகிய போர்வையை அணிந்தவர்களுமான சமணபௌத்தர்களின் பொருளற்ற பேச்சுக்களைக் கேளாது புண்ணியத்தின் வடிவாய் விளங்கும் பெருமானை நட்போடு ‘சிவாய’ என்னும் மந்திரத்தைக் கூறிக்கொண்டு நண்ணுங்கள். அப்பெருமான் நாலூர் மயானத்தில் இன்பவடிவினனாய் இருந்தருளுகின்றான். அவனை ஏத்துவார்க்கு இன்பம் விளையும்.

11. 11

    ஞாலம் புகழ்காழி ஞானசம் பந்தன்றான்நாலு மறையோது நாலூர் மயானத்தைச்சீலம் புகழாற் சிறந்தேத்த வல்லாருக்கேலும் புகழ்வானத் தின்பா யிருப்பாரே

    கடைசிப் பாடல் காழியைச் சேர்ந்த ஞானசம்பந்தனைக் குறிப்பிட்டு, இப்பதிகத்தைச் சிறப்பாகப் பாட வல்லவர்கள் உயர்ந்த வானுலகில் இன்பமாக இருப்பார்கள் என்று கூறுகிறது.

    “Gnālam pukazhkāzhi gñāṉasam banthaṉtṟāṉ

    nālu maṟaiyōthu nālūr mayāṉaththaich

    chīlam pukazhāṟ siṟanthēththa vallāruk

    kēlum pukazhvāṉath thiṉpā yiruppārē”.

    உலகம்புகழும் காழிப்பதியில் தோன்றிய ஞான சம்பந்தன், நான்மறைகளை அந்தணர் ஓதும் நாலூர் மயானத்தில் விளங்கும் பெருமானின் சீலத்தையும் புகழையும் போற்றிப்பாடிய இப்பதிகத்தைச் சிறந்தமுறையில் ஓதிவழிபட வல்லவர்க்கு உயரிய புகழ் கூடும். வான் உலகில் இன்பம் ஆர்ந்து இருத்தல் இயலும்.