திருச் செய்ஞலூர் ஸ்ரீ சத்தியகிரீஸ்வரர் கோயில் காவிரி வடகரையின் 63 தலங்களில் 41-வது · சோழ நாடு

பார்வையிட்ட நாள்: ஜூலை 24, 2016 மற்றும் நவம்பர் 25, 2017.

அமைவிடம்

சேய்ங்கனூர் திருப்பனந்தாளிலிருந்து சுமார் 2 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இத்தலம் கும்பகோணம் – ஆணைக்கரை சாலையில் திருப்பனந்தாளுக்கு சுமார் 2 கி.மீ. முன்பாக உள்ளது. கும்பகோணத்திலிருந்து சுமார் 18 கி.மீ. தொலைவிலும் ஆடுதுறையிலிருந்து சுமார் 13 கி.மீ. தொலைவிலும் உள்ளது.

இவ்விடத்திற்கு அருகிலுள்ள மற்ற தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் – திருவைப்பாடி, திருப்பனந்தாள் மற்றும் பந்தநல்லூர்.

பொதுத் தகவல்கள்

மூலவர்

ஸ்ரீ சத்திய கிரீஸ்வரர், ஸ்ரீ சக்தி கிரீஸ்வரர், ஸ்ரீ சிவலோக நாதர்

அம்பாள்

ஸ்ரீ சக்திதேவி அம்மை

தீர்த்தம் (புனித நீர்)

மண்ணியாறு, சத்திய புஷ்கரணி, குமார தீர்த்தம், அப்பன் குளம்

தல விருட்சம் (புனித மரம்)

ஆத்தி

பதிகம் பாடியவர்

திருஞானசம்பந்தர்

• இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்றும், சோழ நாடு எனப்படும் பகுதியில் காவிரியின் வடகரையில் (வடகரை) 41வது சிவத்தலமும் ஆகும்.
• இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தியாக (தானே தோன்றியவர்) உள்ளார்.
• இது 63 போற்றப்படும் நாயன்மார்களில் ஒருவரான சண்டிகேசுவரர் பிறந்த ஊர்.
• இக்கோயில் மன்னர் கோச்செங்காட் சோழன் கட்டிய மாடக்கோயில்களில் ஒன்றாகக் கணக்கிடப்படுகிறது.
• கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலுக்கு முதன்மைக் கோபுரம் (ராஜகோபுரம்) இல்லை, ஆனால் நுழைவாயிலில் அழகான வளைவு உள்ளது. கோயிலுக்கு 2 பிரகாரங்கள் உள்ளன, ஒன்று கருவறையைச் சுற்றி மேலேயும் மற்றொன்று அடிமட்டத்திலும் உள்ளன.
• இங்குக் கொடிக்கம்பம் (கொடிமரம்) இல்லை, நந்தி, பலிபீடம் சிலைகளை மட்டுமே காணலாம்.
• கடைசிக் குடமுழுக்கு (கும்பாபிஷேகம்) 12.09.2014 அன்று நடந்தது; அதற்கு முன்பு 11.02.2000 அன்று நடந்தது.

கோயிலின் வரலாறு

இந்தப் பழமையான கோயில் மண்ணியாறு என்ற ஆற்றின் தென் கரையில் அமைந்துள்ளது.

இவ்வூரின் வரலாற்றுப் பெயர்கள் சத்தியகிரி, குமாரபுரம், அசுமதகவனம் மற்றும் சண்டேஸ்வரபுரம்.

இக்கோயில் தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.

தலபுராணம்

இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய தலபுராணம் ஆதிசேஷன், வாயு பற்றியது. ஒரு முறை தங்கள் வலிமை குறித்து ஆதிசேஷனுக்கும் வாயுவுக்கும் இடையில் போட்டி ஏற்பட்டது. ஆதிசேஷன் மேரு மலையை இறுகப் பிடித்துக் கொண்டார், வாயு மலையை உடைக்கக் கடுமையாக வீசினார். “சத்தியம்” என்ற சிறு துண்டு இவ்விடத்தில் விழுந்து சிறு குன்றாக உருவானதாக நம்பப்படுகிறது. அதன் மீது இக்கோயில் கட்டப்பட்டது. எனவே இவ்வூர் சத்தியகிரி எனப்பட்டது, இங்கு இறைவன் ஸ்ரீ சத்தியகிரீஸ்வரர் என அழைக்கப்படுகிறார்.

இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய மற்றொரு தலபுராணம் முருகன் பற்றியது. சூரன் என்ற அசுரனை அழிக்கத் தேவையான “ருத்ர பாசுபதம்” பெற முருகன் இங்குக் குளம் அமைத்துச் சிவபெருமானை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது. இவ்வூர் முருகனுக்கு நல்ல பலன்களைத் தந்ததால் “செய்ஞலூர்” என்ற பெயர் பெறுகிறது. செய்ஞலூர் என்பது தமிழில் முருகன் என்று பொருள்படும் “செய்”, பயனுள்ள என்று பொருள்படும் “நல்”, ஊர் என்று பொருள்படும் “ஊர்” ஆகிய சொற்களிலிருந்து வந்தது. குளம் முருகன் பெயரால் “குமார தீர்த்தம்” எனப்படுகிறது. இக்கோயிலுக்கு அருகில் ஓடும் “மண்ணி ஆறு” என்ற ஆற்றின் பெயர் அதன் பழைய பெயரான “சுப்பிரமணிய நதி”யிலிருந்து வந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. (முருகன் “குமரன்”, “சுப்பிரமணியர்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். தமிழில் “நதி” என்றால் ஆறு என்று பொருள்).

சண்டிகேசுவரர் 63 போற்றப்படும் நாயன்மார்களில் ஒருவர், “பெருமான்” (ஈஸ்வரன்) என்ற பட்டம் கொண்ட ஒரேயொருவர். அவர் நாயன்மார்களில் முதல்வர், சிவபெருமானால் மற்ற அனைத்துச் சிவனடியார்களுக்கும் தலைவராக முடிசூட்டப்பட்டார்.

சேய்ங்கனூரில் ஏச்சாதத்தன், பவித்ரை என்ற அந்தணத் தம்பதி இருந்தனர் என்பது தலபுராணம். அவர்களுக்கு விசார சர்மர் என்ற மகன் இருந்தான். ஏழு வயதானபோது அவனுக்குப் பூணூல் அணிவிக்கும் சடங்கு (உபநயனம்) செய்யப்பட்டது. அவன் திறமைசாலி, மிக இளம் வயதிலேயே வேதங்களையும் மற்ற கலைகளையும் விரைவில் கற்றான். அவன் மிகவும் பக்தியுள்ளவனாகவும் எப்போதும் சிவபெருமானையே நினைத்துக் கொண்டும் இருந்தான்.

ஒரு நாள் தன்னை முட்ட முயன்ற கன்றை இடையன் ஒருவன் அடிப்பதை அவன் கண்டான். பசுக்களை அடிக்க வேண்டாம் என்று விசார சர்மர் இடையனிடம் கேட்க, இடையன் விளையாட்டாகச் சிறுவனை மாடு மேய்க்கும் வேலையை ஏற்கும்படி கேட்டான். பசுக்கள் காமதேனுவைக் (தெய்வீகப் பசு) குறிப்பதாகக் கருதியதால் சிவபெருமானுக்குச் சேவை செய்ய இதுவே சிறந்த வழி என்று விசார சர்மர் நினைத்தான். பசுக்கள் இறைவனுக்குப் “பஞ்சகவ்யம்” (ஐந்து படையல்கள்) தருவதால் அவன் பசுக்களை மிக உயர்வாக மதித்தான். எனவே இடையனின் வேண்டுகோளை ஏற்க முடிவு செய்து, பசுக்களை மேய்க்கும் வேலையைத் தனக்குத் தரும்படி மாட்டு உரிமையாளர்களிடம் கேட்டான். அவர்கள் ஒப்புக் கொண்டனர். அவன் பசுக்களைத் திருவைப்பாடிக்கு மேய்ச்சலுக்கு ஓட்டிச் செல்வான். பசுக்களிடம் மிகுந்த அன்பு காட்டியதால் பசுக்களும் அவன் அன்புக்கு மிகுந்த பால் தந்து பதிலளித்தன.

விசார சர்மர் எப்போதும் சிவபெருமான் நினைவில் மூழ்கியிருந்ததால் ஆற்று மணலால் இலிங்கம் செய்து, ஆற்றங்கரையில் ஆத்தி மரத்தடியில் நிறுவிப் பூஜைகள் செய்தான். தானே பசுக்களிடம் கறந்த பாலை இலிங்கத்திற்குப் படைப்பான். இருப்பினும் பசுக்கள் உரிமையாளர்களுக்கும் வழக்கமான அளவு பால் தந்தன. விசார சர்மர் வேலை வாங்கிய இடையன் அவன் செயல்களைக் கவனித்து, சிறுவன் பசுக்களிடம் பால் கறந்து மற்ற தேவைகளுக்குப் பயன்படும் பாலை வீணாக்குவதாக மாட்டு உரிமையாளர்களிடம் புகார் செய்தான். இச்செய்தி அவன் தந்தையை எட்ட, உண்மையை அறிய விரும்பினார். ஒரு நாள் மேய்ச்சலிடத்திற்குச் சென்று தன் மகன் பூஜைகளும் அபிஷேகமும் செய்வதைக் கண்டார். கண்டதால் சினமடைந்து தந்தை விசார சர்மரை அடித்துப் பால் பானைகளை உதைத்துத் தள்ளினார்.

விசார சர்மர் ஆழ்ந்த வழிபாட்டில் இருந்ததால் தன் பூஜையைக் கலைப்பது யார் என்று பார்க்கவில்லை. உள்ளுணர்வால் ஊடுருவியவரைக் கோலால் தாக்கிவிட்டு வழிபாட்டைத் தொடர்ந்தான். ஆனால் கோல் கோடாரியாக மாறித் தன் தந்தையின் கால்களை வெட்டியது. அப்போது சிவபெருமான் பார்வதி தேவியுடன் விசார சர்மருக்குத் தரிசனம் தந்து, பக்தியால் தன் சொந்தத் தந்தையின் கால்களையே வெட்டியதாகக் கூறினார். அவன் பக்தியால் மிகவும் மகிழ்ந்த இறைவன் விசார சர்மருக்குத் தந்தையாக இருக்க முடிவு செய்தார். இறைவன் மேலும் விசார சர்மரை அணைத்துத் தானே அணிந்திருந்த மாலையை அவன் கழுத்தில் அணிவித்துச் சிறப்பித்தார். இறைவன் அவரைத் தன் செல்வத்தின் தலைமைக் காப்பாளராகவும் ஆக்கினார். இறைவன் மேலும் அவருக்குச் “சண்டிகேசுவரர்” என்று பெயரிட்டார்.

சண்டிகேசுவரரை வழிபடும்போது பக்தர்கள் விரல்களைச் சொடுக்குவர் அல்லது கைதட்டுவர். தங்கள் கைகள் வெறுமையாக உள்ளன என்றும் சிவபெருமானின் செல்வத்தில் எதையும் எடுத்துச் செல்லவில்லை என்றும் சண்டிகேசுவரருக்குக் காட்டவே இது. சண்டிகேசுவரர் எப்போதும் ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருப்பதால் இந்தச் சொடுக்கு/கைதட்டு ஒலி அவரை எழுப்பவும் ஆகும்.

இக்கோயில் பற்றிய தன் பதிகத்தில் திருஞானசம்பந்தர் இந்நிகழ்ச்சியைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். “பெரிய புராணம்” கூறுவதன்படி, இது சண்டிகேசுவரர் பிறந்த ஊர் என்பதால் அவருக்கு மரியாதை செய்யத் திருஞானசம்பந்தர் பல்லக்கிலிருந்து இறங்கிக் கோயிலுக்கு நடந்து சென்றார்.

சிவராத்திரியில் அமாவாசை நாளில் சண்டிகேசுவர நாயனார் இவ்விடத்திற்கு மிக அருகிலுள்ள திருவைப்பாடியில் முக்தி (“மோட்சம்”) அடைந்ததாக நம்பப்படுகிறது.

சோழர் மன்னர் கோச்செங்காட், காம்பீலி மன்னர் சிபிச் சக்கரவர்த்தி, அயோத்தி மன்னர் அரிச்சந்திரன் ஆகியோர் இங்கு இறைவனை வழிபட்டதாகவும் நம்பப்படுகிறது.

கோயிலிலுள்ள தெய்வங்கள்

சிவபெருமான், பார்வதி தேவி சந்நிதிகள் தவிர, மகா கணபதி, சுப்பிரமணியர், நடராஜர், காசி விநாயகர், விசாலாட்சியுடன் காசி விஸ்வநாதர், கஜலட்சுமி ஆகியோரின் சந்நிதிகளையும் சிலைகளையும் பிரகாரங்களில் காணலாம்.

மண்டபத்தில் நால்வர், இரு பைரவர்கள், சூரியன், சந்திரன் சிலைகள் வைக்கப்பட்டுள்ளன.

“கோஷ்டத்தில்” (கருவறையைச் சுற்றிய இடம்) தட்சிணாமூர்த்தி, மகாவிஷ்ணு, பிரம்மா, துர்க்கை, சண்டிகேசுவரர் சிலைகளைக் காணலாம்.

முன் மண்டபத்தில் முருகனுக்குத் தனிச் சந்நிதி உள்ளது.

வெளிப் பிரகாரத்தில் ஸ்ரீ சக்தி கிரீஸ்வரருக்கு (மரத்தடியில்), சண்டிகேசுவரருக்குத் தனிச் சந்நிதி உள்ளது.

சிறப்பு அம்சங்கள்

பார்வதி தேவி இங்கு ஸ்ரீ சக்திதேவி என்று போற்றப்படுகிறார். வேறு எங்கும் இப்பெயரில் அழைக்கப்படாதது மிகவும் தனித்துவமானது.

இங்குள்ள சண்டிகேசுவரர் சிலையின் தனிச் சிறப்பு, அவர் காதுகளில் “குண்டலம்” அணிந்து சடைமுடி (“ஜடாமுடி”) கொண்டுள்ளார். அவர் தலையில் சந்திரனும் கங்கையும் காணப்படுகின்றன. சிவபெருமான் இங்கு அவருக்குத் தரிசனம் தந்த தலபுராணத்தையே இத்தோற்றம் குறிக்கிறது.

பெரிய புராணத்தின்படி சோழர் மன்னர்களின் முடிசூட்டு நடந்த ஐந்து தலங்கள் இருந்தன. அவற்றில் சேய்ங்கனூர் முதன்மையானது.

அனைத்துக் கோயில்களிலும் சண்டிகேசுவரருக்குத் தனிச் சந்நிதி உள்ளது. அந்த வகையில் இக்கோயிலே திருவிடைமருதூர் ஸ்ரீ மகாலிங்கசுவாமி கோயிலின் சண்டிகேசுவரர் சந்நிதியாகக் கருதப்படுகிறது.

அருணகிரிநாதர் தன் போற்றப்படும் திருப்புகழில் இக்கோயில் முருகன் மீது பாடல்கள் பாடியுள்ளார்.

நடு மண்டபத்தில் பைரவரின் கல் சிலை வைக்கப்பட்டுள்ளது. இச்சிலையை மெதுவாகத் தட்டினால் உலோக வெண்கலச் சிலையிலிருந்து வரும் ஒலி வரும்.

கோச்செங்காட் சோழர் மன்னர் சுமார் 70 “மாடக்கோயில்கள்” கட்டியதாக நம்பப்படுகிறது. மாடக்கோயிலின் தனிச் சிறப்பு, யானையால் எளிதில் அணுக முடியாதது. அவர் இக்கோயில்களை உயரத்தில் கட்டினார், இறைவனைக் காணச் சில படிகள் ஏற வேண்டும். மேலும் கருவறையின் (கர்ப்பகிரகம்) நுழைவு குறுகலானது, யானை உள்ளே நுழைய முடியாது.

இக்கோயில் மூன்று முக்கிய பண்புகளால் – மூர்த்தி, தலம், தீர்த்தம் – இறைவனின் பெருமை, நிலத்தின் புனிதம், மங்கலகரமான கோயில் குளம் – சிறப்புடையதாகக் கருதப்படுகிறது.

இக்கோயிலின் பெருமை

கன்னியாகுமரி முதல் காசி (பனாரஸ்) வரையிலான பல கோயில்களில் சிவபெருமானை வழிபட்ட பின்னரும், இக்கோயிலில் சண்டிகேசுவரரை வழிபட்ட பின்னரே வழிபாட்டின் பலன்கள் கிடைக்கும் என்று நம்பப்படுகிறது.

இங்கு இறைவனை வழிபடுவதால் இழந்த ஆற்றலையோ பதவியையோ மீண்டும் பெறலாம் என்று நம்பப்படுகிறது.

இங்குச் சிவபெருமானை வழிபடுவதால் செல்வமும் வளமும் பெருகும் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

முக்கிய விழாக்கள்

கோயிலில் கொண்டாடப்படும் முக்கிய விழாக்களில் சில –

தை (ஜன-பிப்) தமிழ் மாதத்தில் “உத்திரம்” நட்சத்திர நாளில் சண்டிகேசுவர நாயனார் பிறந்த நாள்.

ஆவணி (ஆக-செப்) தமிழ் மாதத்தில் விநாயகர் சதுர்த்தி,

ஐப்பசி (அக்-நவ்) தமிழ் மாதத்தில் கந்த சஷ்டி, அன்னாபிஷேகம்,

கார்த்திகை (நவ்-டிச) தமிழ் மாதத்தில் திரு கார்த்திகை,

மாசி (பிப்-மார்) தமிழ் மாதத்தில் சிவராத்திரி மற்றும்

பிரதோஷமும் தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.

கோயில் நேரங்கள்

காலை 09.00 மணி முதல் 10.30 மணி வரை, மாலை 05.30 மணி முதல் 07.00 மணி வரை.

கோயில் முகவரி

ஸ்ரீ சத்தியகிரீஸ்வரர் கோயில்,
சேய்ங்கனூர்,
திருப்பனந்தாள் அஞ்சல்,
திருவிடைமருதூர் வட்டம்,
தஞ்சாவூர் மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு - 612 504.
தொலைபேசி: +91 435 2457459.

கோயில் குருக்கள் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண குருக்களை +91- 93459 82373, 94890 35556 எண்களில் தொடர்பு கொள்ளலாம்.