பார்வையிட்ட நாள்: 30ஆம் செப்டம்பர் 2017.
அமைவிடம்
திருவைப்பாடி திருப்பனந்தாளிலிருந்து சுமார் 2 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. இத்தலம் கும்பகோணம்-ஆணைக்கரை சாலையில் திருப்பனந்தாளுக்கு 2 கி.மீ. முன்னால் உள்ளது. கும்பகோணத்திலிருந்து சுமார் 18 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.
இக்கோயிலுக்கு அருகிலுள்ள தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் – திருப்பனந்தாள், சேய்ஞலூர், பந்தநல்லூர்.
பொதுத் தகவல்கள்
- மூலவர்
- ஸ்ரீ பாலுகந்த நாதர், ஸ்ரீ க்ஷீரபுரீஸ்வரர்
- அம்பாள்
- ஸ்ரீ பெரியநாயகி, ஸ்ரீ பிருகந்நாயகி
- தீர்த்தம் (புனித நீர்)
- க்ஷீர தீர்த்தம், மண்ணியாறு
- தல விருட்சம் (புனித மரம்)
- ஆத்தி
- பதிகம் (திருப்பாடல்) பாடியவர்
- திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்)
- 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்று; சோழ நாடு பகுதியில் காவிரி ஆற்றின் வடகரையில் 40ஆவது சிவத் தலம்.
- இக்கோயில் சிவன் சுயம்புமூர்த்தி (தானே தோன்றியவர்).
- சண்டிகேசுவரர் முக்தி அடைந்த இடம் இது; போற்றப்படும் 63 நாயன்மார்களில் ஒருவர்.
- கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலில் இரண்டு பிரகாரங்கள் உள்ளன. முதன்மைக் கோபுரம் (ராஜகோபுரம்) இல்லாவிட்டாலும் நுழைவாயிலில் அழகிய வளைவு உள்ளது.
- இங்குக் கொடிமரம் இல்லை; நந்தி, பலிபீடச் சிலைகளை மட்டுமே காணலாம்.
- கடைசிக் கும்பாபிஷேகம் 12.12.2010 அன்றும் அதற்கு முன் 22.08.2004 அன்றும் நடைபெற்றது.
கோயில் வரலாறு
பழமையான இக்கோயில் மண்ணியாற்றின் தென்கரையில் அமைந்துள்ளது.
இங்குச் சில கல்வெட்டுகள் உள்ளன; அவை சோழ மன்னர்கள் இரண்டாம் ராஜராஜன், மூன்றாம் குலோத்துங்கன்; பாண்டிய மன்னன் சுந்தர பாண்டியன்; பல்லவ மன்னன் கோப்பெருஞ்சிங்கன்; விஜயநகர மன்னர்கள் அரியப்ப உடையார், மல்லிகார்ஜுன மகாதேவர் ஆகியோர் காலத்தைச் சேர்ந்தவை.
இவ்விடத்தின் பழைய பெயர்கள் வீரக்கன், திரு ஆய்ப்பாடி.
இக்கோயில் தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் (இசஅதுறை) நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.






தலபுராணம்
சண்டிகேசுவரர் போற்றப்படும் 63 நாயன்மார்களில் ஒருவர்; “ஈஸ்வரன்” (ஆண்டவன்) என்ற பட்டம் கொண்ட ஒரே நாயன்மார் இவரே. இவர் பிறந்த ஊர் சேய்ஞலூர்; இவ்விடத்துக்கு மிக அருகில் உள்ளது.
சேய்ஞலூரில் ஏச்சத்தத்தன், பவித்திரை என்ற அந்தணர் தம்பதியர் இருந்ததாக வரலாறு கூறுகிறது. அவர்களுக்கு விசார சர்மர் என்ற மகன் பிறந்தான். ஏழு வயதானபோது அவனுக்குப் பூணூல் அணிவிப்பு (உபநயனம்) நடைபெற்றது. திறமைமிக்க அவன் மிக இளம் வயதிலேயே வேதங்களையும் பிற கலைகளையும் விரைவாகக் கற்றான். மிகுந்த பக்திமிக்க அவன் எப்போதும் சிவபெருமானையே நினைத்திருப்பான்.
ஒரு நாள் தன்னை முட்ட வந்த கன்றை இடையன் அடிப்பதைக் கண்டான். பசுக்களை அடிக்க வேண்டாம் என்று விசார சர்மர் இடையனிடம் கேட்டான்; இடையன் வேடிக்கையாகச் சிறுவனை மேய்க்கும் வேலையை ஏற்குமாறு கேட்டான். பசுக்கள் காமதேனுவைக் (தெய்வப் பசு) குறிப்பதாகக் கண்டதால் சிவபெருமானுக்குச் சேவை செய்ய இதுவே சிறந்த வழி என்று விசார சர்மர் நினைத்தான். பசுக்கள் இறைவனுக்குப் “பஞ்சகவ்யம்” (ஐந்து படையல்கள்) தருவதால் அவற்றை மிகவும் மதித்தான். எனவே இடையனின் வாய்ப்பை ஏற்றுப் பசுக்களை மேய்க்கும் வேலையைத் தருமாறு மாட்டு உரிமையாளர்களிடம் கேட்டான். அவர்கள் ஒப்புக்கொண்டனர். பசுக்களை மேய்க்கத் திருவைப்பாடிக்கு ஓட்டிச் செல்வான். பசுக்களிடம் மிகுந்த அன்பு காட்டியதால் பசுக்கள் நிறையப் பால் தந்து அன்பைத் திருப்பித் தந்தன.
சிவபெருமான் நினைவில் எப்போதும் மூழ்கியிருந்த விசார சர்மர் ஆற்று மணலால் லிங்கம் செய்து ஆற்றங்கரையில் ஆத்தி மரத்தடியில் நிறுவிப் பூஜைகள் செய்தான். தானே பசுக்களிடம் கறந்த பாலை லிங்கத்துக்குப் படைப்பான். இருந்தும் பசுக்கள் உரிமையாளர்களுக்கும் வழக்கமான பாலைத் தந்தன. விசார சர்மர் வேலையை ஏற்ற இடையன் இவன் செயல்களைக் கவனித்துச் சிறுவன் பசுக்களிடம் பால் கறந்து வேறு வேலைகளுக்குப் பயன்படும் பாலை வீணாக்குவதாக மாட்டு உரிமையாளர்களிடம் புகார் கூறினான். இச்செய்தி தந்தையை எட்டியது; உண்மையை அறிய விரும்பினான். ஒரு நாள் மேய்ச்சல் இடத்துக்குச் சென்று மகன் பூஜைகளும் அபிஷேகமும் செய்வதைக் கண்டான். கண்டதால் சினம்கொண்ட தந்தை விசார சர்மரை அடித்துப் பால் குடங்களை உதைத்துத் தள்ளினான்.
வழிபாட்டில் ஆழ்ந்திருந்த விசார சர்மர் பூஜையைக் கலைப்பது யார் என்று காணவில்லை. உள்ளுணர்வால் உள் நுழைந்தவனைக் கோலால் அடித்துத் திருப்பித் தாக்கிவிட்டு வழிபாட்டைத் தொடர்ந்தான். ஆனால் கோல் கோடாலியாகித் தந்தையின் கால்களை வெட்டியது. அப்போது சிவபெருமான் பார்வதி அம்மனுடன் விசார சர்மருக்குத் தரிசனம் தந்து, பக்தியால் தன் தந்தையின் கால்களையே வெட்டியதாகக் கூறினார். அவன் பக்தியால் மகிழ்ந்த இறைவன் விசார சர்மரின் தந்தையாக நடக்க முடிவு செய்தார். மேலும் இறைவன் விசார சர்மரைத் தழுவித் தானே அணிந்த மாலையைக் கழுத்தில் சூட்டி மதிப்பளித்தார். இறைவன் அவனைத் தன் செல்வத்தின் தலைமைக் காப்பாளனாக்கினார். மேலும் இறைவன் அவனுக்குச் “சண்டிகேசுவரர்” என்று பெயரிட்டார். இத்தலம் பற்றிய தமது பதிகத்தில் திருநாவுக்கரசர் இந்நிகழ்ச்சியைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
சண்டிகேசுவரரை வழிபடும்போது பக்தர்கள் விரல்களைச் சொடுக்குவர் அல்லது கைதட்டுவர். தங்கள் கைகள் காலியாக உள்ளன என்றும் சிவபெருமானின் செல்வத்தில் எதையும் எடுத்துச் செல்லவில்லை என்றும் சண்டிகேசுவரருக்குக் காட்டவே இது. சண்டிகேசுவரர் எப்போதும் ஆழ்ந்த தியானத்தில் இருப்பதால் இச்சொடுக்கு/தட்டும் ஒலி அவரை எழுப்பவும் ஆகும்.
பாலை மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றதால் இறைவன் ஸ்ரீ பால் உகந்த நாதர் என்று போற்றப்படுகிறார். (“பால்” என்றால் பால், “உகந்த” என்றால் மனமுவந்து ஏற்பது, “நாதர்” என்றால் தமிழில் இறைவன்). சண்டிகேசுவரர் இங்குப் பசுக்களை மேய்த்ததால் இவ்விடம் “ஆ பாடி” (“ஆ” என்றால் பசு, “பாடி” என்றால் தமிழில் இடம்) என்று பெயர் பெறுகிறது. தற்போது திருவைப்பாடி எனப்படுகிறது.
சண்டிகேசுவர நாயனார் இங்கு சிவராத்திரி அமாவாசை நாளில் முக்தி (“மோட்சம்”) அடைந்ததாக நம்பப்படுகிறது.
இக்கோயிலைச் சேர்ந்த மற்றொரு வரலாறு இங்கு வாழ்ந்த இடையனைப் பற்றியது. பசுக்களிடம் பால் கறந்தபின் விற்க உள்ளூர்ச் சந்தைக்கு எடுத்துச் செல்வான். வருத்தத்துடன், நாள்தோறும் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில் வழுக்கித் தான் எடுத்துச் சென்ற பால் அனைத்தையும் சிந்துவான். இதனால் சலிப்புற்று இதற்கான காரணத்தை அறிய விரும்பினான். ஒரு நாள் கருவியால் நிலத்தைத் தோண்டினான்; வியப்புடன் நிலத்திலிருந்து ரத்தம் கசியத் தொடங்கியது. இடையன் சில ஊராரின் உதவியுடன் ஆழமாகத் தோண்டத் தொடங்கினான். அங்குச் சிவலிங்கம் கிடைத்தது; அதைக் கோயிலில் நிறுவினர்.
கோயிலிலுள்ள தெய்வங்கள்
சிவபெருமான், பார்வதி அம்மன் சன்னதிகள் தவிர, விநாயகர், துணைவியருடன் முருகன், நடராஜர், அகத்தியர், மூவர், காசி விஸ்வநாதர், கஜலட்சுமி, மகாலட்சுமி, மகா கணபதி, சுப்ரமணியர், சில சிவலிங்கங்கள், சூரியன், பைரவர், சனீஸ்வரர், சண்டிகேசுவரர் ஆகியோரின் சன்னதிகளையும் சிலைகளையும் பிரகாரங்களில் காணலாம்.
சிவபெருமான் சன்னதிக்கு அருகில் சண்டிகேசுவரருக்குத் தனிச் சன்னதியைக் காணலாம்.
கருவறையைச் சுற்றியுள்ள “கோஷ்டத்தில்” நர்த்தன விநாயகர், தட்சிணாமூர்த்தி, லிங்கோத்பவர் (மகாவிஷ்ணு, பிரம்மாவுடன்), துர்க்கை ஆகியோரின் சிலைகளைக் காணலாம்.
வெளிப் பிரகாரத்தில் தல விருட்சத்தின் கீழ்ச் சிவலிங்கத்தையும் காணலாம்.














சிறப்புகள்
இக்கோயிலில் சண்டேஸ்வர நாயனார் சன்னதியைச் சிவபெருமான் கருவறைக்கு முன்னால் உள்ள மண்டபத்தில் காணலாம்; இது மிகவும் தனித்துவமானது.
கருவறைக்குப் பின்னால் லிங்கோத்பவரின் இரு பக்கங்களிலும் வழிபடும் கோலத்தில் மகாவிஷ்ணு, பிரம்மாவின் சிலைகள் உள்ளன. பக்தர்கள் மூன்று இறைவர்களின் (மும்மூர்த்திகள்) – பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் – தரிசனம் பெறலாம். இது மிகவும் மங்கலமாகக் கருதப்படுகிறது.
இக்கோயிலின் முன் மண்டபம் வௌவாலின் நெற்றி போல் தோன்றுமாறு வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது (“வௌவால் நெற்றி மண்டபம்”). இது மிகவும் அழகாகத் தோன்றுகிறது.
கருவறை அரைவட்டக் குள வடிவில் (தமிழில் அகழி) அமைந்துள்ளது.




இக்கோயிலின் பெருமை
மகா சிவராத்திரி நாளிலும் அமாவாசை நாட்களிலும் இங்கு இறைவனை வழிபடுவோருக்கு முற்பிறவிப் பாவங்களிலிருந்து விமோசனமும் நிவாரணமும் கிடைக்கும் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.
முக்கிய திருவிழாக்கள்
இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் முக்கிய திருவிழாக்களில் சில –
மாசி (பிப்ரவரி-மார்ச்) மாதம் மகா சிவராத்திரியை அடுத்த அமாவாசை நாளில் சண்டிகேசுவரருக்குப் பிரம்மோற்சவம்.
ஆவணி மாதம் விநாயகர் சதுர்த்தி (ஆகஸ்ட்-செப்டம்பர்),
ஐப்பசி மாதம் அன்னாபிஷேகம் (அக்டோபர்-நவம்பர்).
எல்லா அமாவாசை நாட்களிலும் சிறப்புப் பூஜைகள் நடைபெறுகின்றன.
பிரதோஷமும் தவறாமல் கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.
கோயில் நேரங்கள்
காலை 07.00 முதல் 09.00 வரை, மாலை 05.00 முதல் 07.00 வரை.
கோயில் முகவரி
ஸ்ரீ பாலுகந்த நாதர் கோயில்,
திருவைப்பாடி,
திருப்பனந்தாள் அஞ்சல்,
திருவிடைமருதூர் வட்டம்,
தஞ்சை மாவட்டம்,
தமிழ் நாடு – 612 504.
கோயில் குருக்கள் ஸ்ரீ சு. பாலுகந்த நாத குருக்களைத் தொடர்புகொள்ள: 94421 67104.











1
2
3
4
5