வருகை நாள்: 15 செப்டம்பர், 2018.
அமைவிடம்
சன்னாநல்லூரிலிருந்து சுமார் 12 கி.மீ. தொலைவில், மயிலாடுதுறை – சன்னாநல்லூர் - நாகூர் வழியில் திருமருகல் அமைந்துள்ளது. இது திருச்செங்காட்டங்குடியிலிருந்து சுமார் 3 கி.மீ. தொலைவிலும், நன்னிலத்திலிருந்து 15 கி.மீ. தொலைவிலும் உள்ளது.
இவ்விடத்திற்கு அருகிலுள்ள மற்ற தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் –
திருச்செங்காட்டங்குடி, திருச்சாத்தமங்கை, திருப்புகலூர், புகலூர் வர்த்தமானீச்சரம், ராமனதீச்சரம், திருப்பயற்றூர், நன்னிலம், திருக்கொண்டீச்சரம், திருப்பனையூர், திருவிற்குடி.
பொதுத் தகவல்
- மூலவர்
- ஸ்ரீ ரத்தினகிரீஸ்வரர், ஸ்ரீ மாணிக்கவண்ணர்
- அம்பாள்
- ஸ்ரீ வண்டுவார் குழலி அம்மை,
ஸ்ரீ ஆமோதள நாயகி - தீர்த்தம் (புனித நீர்)
- மாணிக்க தீர்த்தம், லட்சுமி தீர்த்தம்
- தல விருட்சம் (புனித மரம்)
- மருகல் எனப்படும் ஒரு வகை வாழை மரம்
- பதிகம் பாடியவர்கள்
- திருஞானசம்பந்தர்-2,
திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்)-1
- இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்றும், காவிரியின் தென்கரையில் சோழ நாடு (தென்கரை) பகுதியின் 80-வது சிவத் தலமும் ஆகும்.
- இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தியாக (தானே தோன்றியவராக) உள்ளார்.
- சோழர் குல மன்னர் கோச்செங்கணான் கட்டிய மாடக்கோயில்களில் ஒன்றாக இக்கோயில் கருதப்படுகிறது.
- திருஞானசம்பந்தர் பாம்புக்கடியால் இறந்த ஒரு சிறுவனை உயிர்ப்பித்த தலம் இது.
- கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலில் இரண்டு பிரகாரங்கள் உள்ளன; இதன் பிரதான கோபுரம் (ராஜகோபுரம்) 5 நிலைகளைக் கொண்டது.
- கடைசியாக மகா கும்பாபிஷேகம் 27.03.2023 அன்று நடைபெற்றது; அதற்கு முன்பு 30.06.2004, 11.09.1974, 06.09.1962 ஆகிய நாட்களில் நடைபெற்றன.
கோயிலின் வரலாறு
இக்கோயிலை முதலில் கட்டியவர் குசகேது என்ற மன்னர். பின்னர் சோழர் குல மன்னர் கோச்செங்கணான் 7-ஆம் நூற்றாண்டில் இதை மாடக்கோயிலாக மீண்டும் கட்டினார்.
தஞ்சாவூர் மராட்டிய மன்னர் காலத்தைச் சேர்ந்த ஒரு கல்வெட்டு உள்ளது.
இக்கோயில் தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் (இ.ச.அ.நி.) நிர்வாகத்தின் கீழ் உள்ளது.
தல வரலாறு
தலபுராணத்தின்படி, லட்சுமி தேவி இக்கோயிலுக்கு வந்து, பிருகு முனிவரின் சாபத்திலிருந்து விடுபட இறைவனை வழிபட்டார். சிவபெருமான் அவருக்குத் தரிசனம் அளித்து அருள்புரிந்தார்; அவர் மகாவிஷ்ணுவுடன் மீண்டும் இணைந்தார். ஆகவே இத்தலம் தமிழில் லட்சுமி தலம் என்று பொருள்படும் திருமருகல் என்ற பெயரைப் பெற்றது. “தல விருட்சமான” வாழையிலிருந்தும் மருகல் என்ற பெயர் வந்தது.
தலபுராணத்தின்படி, குசகேது என்ற மன்னர் இங்கு இறைவனை வழிபட்டார். அப்போது கடும் வறட்சி நிலவியது; மக்களுக்கு உதவுமாறு மன்னர் இறைவனை வேண்டினார். அவரது வேண்டுதலுக்கு இணங்க சிவபெருமான் இங்கு ரத்தின மழை பொழிந்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. ஆகவே இங்குள்ள இறைவன் “ஸ்ரீ ரத்தினகிரீஸ்வரர்” எனப் போற்றப்படுகிறார் (தமிழில் “ரத்தினம்” என்றால் ரத்தினக் கற்கள்). ரத்தினம் “மாணிக்கம்” எனவும் அழைக்கப்படுவதால், இங்குள்ள இறைவன் “ஸ்ரீ மாணிக்கவண்ணர்” எனவும் போற்றப்படுகிறார்.
மற்றொரு வரலாறு: கடும் காய்ச்சலால் வருந்திய ஒரு சோழர் குல மன்னர் இங்குள்ள விநாயகரை வேண்டினார். விநாயகர் அவரது நோயைத் தீர்த்து உயிரைக் காத்தார். இந்த விநாயகர் “ஜுர தீர்த்த விநாயகர்” என அழைக்கப்படுகிறார் (தமிழில் “ஜுரம்” என்றால் காய்ச்சல்); பிரகாரத்தில் இவருக்குத் தனிச் சன்னதி உள்ளது.
சிவபெருமான் தம் 64 திருவிளையாடல்களை நிகழ்த்திய தலங்களில் இதுவும் ஒன்று. தல வரலாற்றின்படி, அருகிலுள்ள வைப்பூர் என்ற ஊரில் வாழ்ந்த தாமன் என்ற வணிகர், தம் 7 மகள்களில் ஒருத்தியை மாமனுக்கு மணமுடித்துத் தருவதாக வாக்களித்தார்; ஆனால் வாக்கைக் காப்பாற்றவில்லை. மகள்கள் திருமண வயதை அடைந்தபோது, வேறு சிலருக்கு ஒவ்வொருவராக மணம் முடித்தார். 7-வது மகள் சிவபக்தை; இந்த விஷயத்திலும் தந்தை தன் மாமனை ஏமாற்றுவார் என்பதை உணர்ந்து, வீட்டை விட்டு அவருடன் புறப்பட்டாள். அவர்கள் இத்தலத்தை அடைந்தபோது இரவு ஆனதால் தங்கினர். துரதிர்ஷ்டவசமாக, அவர் பாம்பு கடித்து விஷமேறி இறந்தார். அவள் அழுது இறைவனிடம் உதவி வேண்டினாள். அன்றே மறுநாள் காலை திருஞானசம்பந்தர் இக்கோயிலுக்கு வந்துகொண்டிருந்தபோது, அவளுடைய அழுகுரல் கேட்டு ஆறுதல் கூறினார். அவர் “சடையாய் எனுமால் ..…” எனத் தொடங்கும் பதிகத்தைப் பாடினார்; அது “விட தீர்த்த பதிகம்” என அழைக்கப்படுகிறது; அதன் மூலம் அவளுடைய மாமனை உயிர்ப்பித்தார்.
அந்த அருளாளர் இக்கோயிலில் வன்னி மரத்தின் கீழும் கிணற்றின் அருகிலும் சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியும் சாட்சியாக நிற்க, இருவருக்கும் திருமணம் நடத்தி வைத்தார். மதுரையில் இருந்த மணமகனின் பெற்றோர், திருமணத்துக்குச் சாட்சி இல்லை என்பதால் அத்திருமணத்தை ஏற்கவில்லை. அந்தப் பெண் இறைவனை வேண்ட, இறைவன் மதுரையில் வன்னி மரமாகவும் கிணறாகவும் தரிசனம் அளித்து திருமணத்துக்குச் சான்றானார். இவ்வாறு, மதுரையில் நிகழ்ந்த புகழ்பெற்ற திருவிளையாடலுக்கு இக்கோயிலே தொடக்கம். இந்நிகழ்வு ஆண்டுதோறும் இங்கு விழாவாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. வன்னி மரத்தையும் கிணற்றையும் இக்கோயிலின் பிரகாரங்களில் இன்றும் காணலாம்.
“சடையாய் எனுமால் …” பதிகம் திருமணப் பிரச்சினைகளைத் தீர்ப்பதில் மிகுந்த ஆற்றல் வாய்ந்த பாடல்களாகக் கருதப்படுகிறது.
இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய மற்றொரு வரலாறு, அருகிலுள்ள மற்றொரு தேவாரப் பாடல் பெற்ற தலமான ராமனதீச்சரம் கோயிலுடன் தொடர்புடையது. ஒரு உள்ளூர் மன்னர் குழந்தைப் பேறு வேண்டி சிவபெருமானிடம் பிரார்த்தித்து ஒரு யாகம் செய்தார். விரைவில் பார்வதி தேவி அவருக்கு மகளாகப் பிறப்பாள் என்று இறைவன் அசரீரி மூலம் மன்னருக்கு அறிவித்தார். பின்னர் ஒரு நாள் மன்னர் வேட்டைக்குக் காட்டுக்குச் சென்றபோது, மரத்தடியில் நான்கு பெண் குழந்தைகளைக் கண்டார். அவர்களை அரண்மனைக்கு அழைத்து வந்து தம் மகள்களாகவே வளர்த்தார். இயல்பாகவே அவர்கள் சிவபக்தைகள். அவர்கள் திருமண வயதை அடைந்தபோது, அவர்களை மணம் புரியுமாறு மன்னர் சிவபெருமானை வேண்டினார். இறைவன் அவர்களை மணந்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. அவர்களே நான்கு கோயில்களில் உள்ள நான்கு தேவியர் – ராமனதீச்சரத்தில் ஸ்ரீ சரிவார் குழலி, திருச்செங்காட்டங்குடியில் ஸ்ரீ வைத்த திருக்குழல் நாயகி, திருப்புகலூரில் ஸ்ரீ கருந்தார் குழலி, திருமருகலில் ஸ்ரீ வண்டுவார் குழலி (இக்கோயில்).
இந்த நான்கு தேவியரும் ஒவ்வொருவரும் கர்ப்பிணிகளுக்கு அவர்களின் பிரசவ நேரத்தில் உதவியதால் “ஸ்ரீ சூலிகாம்பாள்” என்ற பொதுப் பெயரையும் தாங்குகின்றனர். தமிழில் “சூல்” அல்லது “கரு” என்றால் கர்ப்பம். கடைசி பூஜைக்குப் பிறகு அவர்கள் கோயிலுக்குத் திரும்பியதால், இறைவனின் சன்னதியிலிருந்து சற்றுத் தள்ளி இருந்தனர். நான்கு கோயில்களிலும் தேவியின் சன்னதி தனியாக அமைந்திருப்பதைக் காணலாம். இக்கோயிலில் பார்வதி தேவி “ஸ்ரீ கரு காத்த அம்பிகை” எனவும் போற்றப்படுகிறார்.
லட்சுமி தேவி, பிரம்மா, பிருகு முனிவர், பராசர முனிவர், மன்னர் குசகேது, அருளாளர்கள் திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர் ஆகியோர் இங்கு இறைவனை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
கோயிலில் உள்ள தெய்வங்கள்
சிவபெருமான், பார்வதி தேவி ஆகியோரின் சன்னதிகளைத் தவிர, விநாயகர் (பிரதான விநாயகர்), துணைவியருடன் முருகன், நடராஜர், சோமாஸ்கந்தர், நாகர், மகாலட்சுமி, பைரவர், சந்திரன், சூரியன், நாகர், செட்டிப்பெண், செட்டிப்பிள்ளை (வணிகரின் மகளும் அவளுடைய கணவரும்), திருஞானசம்பந்தர், பராசர முனிவர் வழிபட்ட சிவலிங்கம், காசி விஸ்வநாதர், நால்வர், 63 நாயன்மார்கள், சண்டிகேசுவரர், சனீஸ்வரர், நவகிரகம் ஆகியோரின் சன்னதிகளையும் திருமேனிகளையும் மண்டபத்திலும் பிரகாரங்களிலும் காணலாம்.
“முத்து விநாயகர்”, “சந்தான விநாயகர்”, “ஜுர தீர்த்த விநாயகர்”, ஐயனார், சப்தமாதர், சௌந்தரநாயகியுடன் மருகலுடையார், சண்டிகேசுவரி ஆகியோரையும் பிரகாரங்களில் காணலாம்.
“கோஷ்டத்தில்” (கருவறையைச் சுற்றியுள்ள இடம்), விநாயகர், தட்சிணாமூர்த்தி, அண்ணாமலையார், பிரம்மா, துர்க்கை ஆகியோரின் திருமேனிகளைக் காணலாம்.
சிறப்பு அம்சங்கள்
இவ்வூரில் பாம்புக்கடியால் யாரும் இறப்பதில்லை என்று நம்பப்படுகிறது.
கோச்செங்கட் சோழர் சுமார் 70 “மாடக்கோயில்கள்” கட்டினார் என்று நம்பப்படுகிறது. மாடக்கோயிலின் தனிச்சிறப்பு, அதை யானை எளிதில் அணுக முடியாது என்பதே. இக்கோயில்களை அவர் உயரமான மேடையில் கட்டினார்; இறைவனைத் தரிசிக்கும் முன் சில படிகளில் ஏற வேண்டும். மேலும், கருவறையின் (கர்ப்பகிரகம்) வாயில் எந்த யானையும் நுழைய முடியாத அளவு குறுகலாக உள்ளது.
பிரம்மா, துர்க்கை, நால்வர் ஆகியோரின் திருமேனிகள் மிகவும் அழகாக உள்ளன.
கருவறை வாயிலில் சனீஸ்வரருக்குத் தனிச் சன்னதி உள்ளது. காகபுஜண்டர், கோரக்கர் ஆகிய சித்தர்கள் இந்தச் சனீஸ்வரரைப் போற்றியுள்ளனர். சனீஸ்வரர் இவ்வாறு அமைந்திருப்பது காண்பதற்கு அரிது.
அருணகிரிநாதர் தம் போற்றத்தக்க திருப்புகழில் இக்கோயில் முருகனைப் போற்றிப் பாடியுள்ளார்.
பாம்புக்கடி வரலாற்றை விளக்கும் அழகிய சிற்பங்களைப் பிரதான கோபுர வாயிலில் காணலாம்.
மண்டபத்தின் சுவரில் இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய பல்வேறு வரலாறுகளை விளக்கும் பல ஓவியங்கள் உள்ளன.
சிறுத்தொண்டரின் மகன் சீராளன் இவ்வூரில் உள்ள ஒரு பள்ளியில் படித்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. சிறுத்தொண்டர் அருகிலுள்ள திருச்செங்காட்டங்குடியில் வாழ்ந்த 63 நாயன்மார்களில் ஒருவர். சிவபெருமான் சிறுத்தொண்டருடன் நிகழ்த்திய மற்றொரு திருவிளையாடலும் அவ்வூரில் நடைபெற்றது.
இக்கோயிலின் பெருமை
இங்கு இறைவனை வழிபடுவதால் திருமணப் பேச்சுகளின் தடைகள் நீங்கும் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.
இங்கு சிவபெருமானை வழிபடுவதால் பிரிந்த தம்பதியர் மீண்டும் இணைவர் என்றும் நம்பப்படுகிறது.
காய்ச்சல் தொடர்பான நோய்கள் நீங்க பக்தர்கள் ஸ்ரீ ஜுர தீர்த்த விநாயகரை வழிபடுகின்றனர்.
முக்கிய திருவிழாக்கள்
சித்திரை மாதத்தில் (ஏப்ரல்-மே) பிரம்மோற்சவம் இங்கு சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் மற்ற முக்கிய திருவிழாக்களில் சில –
ஆனி மாதத்தில் (ஜூன்-ஜூலை) ஆனித் திருமஞ்சனம்,
ஆடி மாதத்தில் (ஜூலை-ஆகஸ்ட்) ஆடி பூரம்,
ஆவணி மாதத்தில் (ஆகஸ்ட்-செப்டம்பர்) விநாயகர் சதுர்த்தி,
புரட்டாசி மாதத்தில் (செப்டம்பர்-அக்டோபர்) நவராத்திரி,
ஐப்பசி மாதத்தில் (அக்டோபர்–நவம்பர்) கந்த சஷ்டி மற்றும் அன்னாபிஷேகம்,
கார்த்திகை மாதத்தில் (நவம்பர்-டிசம்பர்) திருக்கார்த்திகை,
மார்கழி மாதத்தில் (டிசம்பர்-ஜனவரி) திருவாதிரை,
தை மாதத்தில் (ஜனவரி-பிப்ரவரி) மகர சங்கராந்தி,
மாசி மாதத்தில் (பிப்ரவரி-மார்ச்) சிவராத்திரி, மற்றும்
பங்குனி மாதத்தில் (மார்ச்-ஏப்ரல்) பங்குனி உத்திரம்.
பிரதோஷமும் தொடர்ந்து அனுசரிக்கப்படுகிறது.
கோயில் நேரம்
காலை 07:00 மணி முதல் நண்பகல் 12:00 மணி வரை, மாலை 04:00 மணி முதல் இரவு 08:30 மணி வரை.
கோயில் முகவரி
ஸ்ரீ ரத்தினகிரீஸ்வரர் கோயில்,
திருமருகல் அஞ்சல்,
திருமருகல் வட்டம்,
நாகப்பட்டினம் மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு - 609 702.
தொலைபேசி: +91-4366 – 270823, +91-97914 00720.
1
2
3
4
5