திருச்சாய்க்காடு ஸ்ரீ ரத்தின சாயாவனேஸ்வரர் கோயில் காவிரி வடகரையின் 63 தலங்களில் 9-வது · சோழ நாடு

சென்ற நாள்: 29 செப்டம்பர் 2016 மற்றும் 23 மே 2017.

இருப்பிடம்

திருச்சாய்க்காடு மயிலாடுதுறையிலிருந்து பூம்புகார் செல்லும் வழியில் சுமார் 20 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. சீர்காழியிலிருந்து சுமார் 17 கி.மீ.

இக்கோயிலுக்கு அருகிலுள்ள பிற தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் – திருப்பல்லவனீச்சரம் (பூம்புகார்), திருவெண்காடு, கீழைத் திருக்காட்டுப்பள்ளி, திருக்கலிக்காமூர் (அன்னப்பன்பேட்டை), பறியலூர் வீரட்டம், திருச்செம்பொன்பள்ளி, நனிபள்ளி, வலம்புரம், தலைச்சங்காடு, ஆக்கூர், திருக்கடையூர், திருக்கடையூர் மயானம்.

பொதுத் தகவல்

மூலவர்

ஸ்ரீ ரத்தின சாயாவனேஸ்வரர், ஸ்ரீ இந்திரேஸ்வரர்

அம்பாள்

ஸ்ரீ குயிலினும் நன்மொழி அம்மை, ஸ்ரீ கோகிலவாணி,
ஸ்ரீ கோசாம்பாள்

தீர்த்தம் (புனித நீர்)

சங்குமுக தீர்த்தம், ஐராவத தீர்த்தம், காவிரி ஆறு

தல விருட்சம் (புனித மரம்)

சாய் செடிகள் (கோரைச் செடிகள்)

பதிகம் பாடியவர்

திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்)

• இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்றும், சோழ நாட்டில் (வடகரை) காவிரியாற்றின் வடகரையிலுள்ள 9-வது சிவத் தலமும் ஆகும்.
• இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தியாக (தானாகத் தோன்றியவராக) எழுந்தருளியுள்ளார்.
• இது காவிரிக் கரையில் காசிக்கு (பனாரஸ்) இணையான சிறப்புடையதாகக் கருதப்படும் 6 சிவத் தலங்களில் ஒன்று. மற்றவை (1) திருவையாறு, (2) மயிலாடுதுறை, (3) திருவெண்காடு, (4) திருவிடைமருதூர், (5) திருவாஞ்சியம்.
• இது 63 நாயன்மார்களில் ஒருவரான இயற்பகை நாயனார் பிறந்த இடம். இயற்பகை நாயனாரும் அவர் மனைவியும் இங்கு முக்தி அடைந்தனர் என்று நம்பப்படுகிறது.
• இக்கோயில் கோச்செங்கட் சோழ மன்னன் கட்டிய எழுபது மாடக்கோயில்களில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது.
• சாயாவனம், பல்லவனீச்சரம் ஆகிய இரு கோயில்களும் பூம்புகாரில் அமைந்துள்ளன.
• கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலுக்கு 2 பிரகாரங்கள் உள்ளன; இதன் ராஜகோபுரம் 3 நிலைகள் கொண்டது. இங்கு கொடிமரம் இல்லை.
• இரண்டு அழகிய நுழைவு வளைவுகள் உள்ளன – ஒன்று கிழக்குப் பக்கத்திலும் மற்றொன்று தெற்குப் பக்கத்திலும்.
• கடைசி மகா கும்பாபிஷேகம் 24.05.2010 அன்று நடைபெற்றது; அதற்கு முன் 19.08.1956 அன்று நடைபெற்றது.

கோயிலின் வரலாறு

பூம்புகார் சோழர் அரசின் தலைநகராக இருந்தது.

தல வரலாற்றின்படி, பழங்காலத்தில் இப்பகுதி “சாய்” செடிகள் (தமிழில் “கோரை”) அடர்ந்த காடாக இருந்தது. எனவே இவ்விடம் “சாயாவனம்” என்ற பெயர் பெற்றது (“வனம்” என்றால் தமிழில் காடு). இவ்விடத்தின் பிற வரலாற்றுப் பெயர்கள் சாய்க்காடு, மேலையூர்.

இங்கு 13 கல்வெட்டுகள் உள்ளன – 10 சோழர் அரசின் காலத்தவை (விக்கிரமன், ராஜராஜன், மூன்றாம் குலோத்துங்கன், ராஜேந்திரன்), மீதமுள்ள 3 பாண்டிய அரசின் (சுந்தர பாண்டியன்) காலத்தவை. ஒரு கல்வெட்டில் இவ்விடத்தின் பெயர் “ராஜாதிராஜ வளநாட்டு நாங்கூர் நாட்டுக் காவிரிப்பூம்பட்டினத்துத் திருச்சாய்க்காடு” எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

தல வரலாறு

தல வரலாற்றின்படி, இந்திரனின் தாயான அதிதி பூமிக்கு வந்து சாயாவனேஸ்வரரை வழிபட விரும்பினாள். அவள் இவ்விடம் வந்து இறைவனை வழிபட்டாள். தன் தாய் இவ்விடத்தில் இவ்வளவு ஈடுபாடு கொண்டிருப்பதை அறிந்த இந்திரன், தன் தாய் ஒவ்வொரு நாளும் இறைவனை வழிபடும்படி இக்கோயிலைத் தன் உலகுக்கு எடுத்துச் செல்ல முடிவு செய்தான். தன் வெள்ளை யானை ஐராவதத்தைக் கொண்டு கோயிலை இழுக்க முயன்றான். ஆனால் ஐராவதத்தின் மிகப் பெரிய வலிமையாலும் அதை அசைக்க இயலவில்லை.

அப்போது சிவபெருமான் இந்திரன் முன் தோன்றி, இந்த எண்ணத்தைக் கைவிட்டு, தன் தாயை இங்கேயே வழிபடச் சொல்லுமாறு கூறினார் என்று நம்பப்படுகிறது. லிங்கத்தை யானையுடன் கட்டியதால் ஏற்பட்ட தழும்பு இன்றும் லிங்கத்தில் காணப்படுகிறது. இக்கோயிலில் சிவபெருமானின் சன்னதியும் தேர் போலத் தோற்றமளிக்கிறது. யானை கோயிலை இழுக்க முயன்றபோது அதன் தந்தம் பூமியில் பட்டது. அங்கு ஒரு குளம் உண்டானது; அது இப்போது “ஐராவத தீர்த்தம்” என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மேலும், இந்நிகழ்வின் போது பார்வதி தேவி நைட்டிங்கேலை (தமிழில் “குயில்”) விட இனிய ஒலி எழுப்பினாள் என்று நம்பப்படுகிறது. அதனால் அவள் “குயிலினும் நன்மொழி அம்மை” எனப் போற்றப்படுகிறாள்.

இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய மற்றொரு தல வரலாறு, 63 நாயன்மார்களில் ஒருவரான இயற்பகை நாயனாருடையது. அவர் இவ்விடத்திலேயே பிறந்து முக்தி அடைந்தார். இயற்பகை நாயனாரும் அவர் மனைவி கற்பினுக்கரசியாரும் சிவபெருமானின் தீவிர பக்தர்கள் என்று நம்பப்படுகிறது. அடியார்களின் தேவைகளை மிகுந்த பக்தியுடன் நிறைவேற்றி வந்தனர். அவர்களின் உயர்ந்த பக்தியை உலகுக்கு எடுத்துக்காட்ட சிவபெருமான் விரும்பினார். அவர் சிவனடியார் வடிவில் அவர் இல்லத்துக்கு வந்து, சிவனடியார்களுக்கு நாயனார் செய்யும் தொண்டைப் புகழ்ந்தார். நாயனார் அவரிடம் என்ன வேண்டும் என்று கேட்டபோது, சிவபெருமான் தனக்குத் துணையாக நாயனாரின் மனைவியை அனுப்புமாறு கேட்டார். சிறிதும் தயங்காமல், நாயனார் தன் மனைவியை அடியாருடன் செல்லுமாறு கூறினார்; அவளும் அதற்குக் கீழ்ப்படிந்தாள்.

நாயனார் அடியாரிடம் வேறு ஏதேனும் எதிர்பார்க்கிறாரா என்று கேட்டபோது, அடியார் நாயனாரை மனைவியுடன் ஊரின் எல்லை வரை துணையாக வருமாறு கேட்டார். உள்ளூர் மக்களும் உறவினர்களும் தாக்கக்கூடும் என்றும் அடியார் மேலும் கூறினார். நாயனார் இதற்கும் ஒப்புக்கொண்டு, நீண்ட வாளுடன் அவர்களை அவ்விடத்தின் எல்லை வரை அழைத்துச் சென்றார். நாயனார் மக்களின் எதிர்ப்பைத் தடுத்து, அவர்களை எல்லை வரை பாதுகாப்பாகக் கொண்டு சேர்த்தார். பின்னர் நாயனாரைத் திரும்பிச் செல்லுமாறு கூறினர். அவர் திரும்பி நடக்கத் தொடங்கியபோது, அடியார் அவரை உரத்த குரலில் அழைத்தார். நாயனார் திரும்பிப் பார்த்தபோது, அடியார் மறைந்துவிட்டதையும், அவ்விடத்தில் சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியும் சிவபெருமானின் காளை வாகனத்தில் அமர்ந்திருப்பதையும் கண்டார். இந்த நாடகத்தை அவர்களின் முன்மாதிரியான பக்தியை உலகுக்கு எடுத்துக்காட்டவே தான் நடத்தியதாகச் சிவபெருமான் அவருக்கு விளக்கினார்.

உபமன்யு முனிவரும் இங்கு சிவபெருமானை வழிபட்டார் என்று நம்பப்படுகிறது.

கோயிலில் உள்ள தெய்வங்கள்

சிவபெருமான், பார்வதி தேவி ஆகியோரின் சன்னதிகளைத் தவிர, விநாயகர், முருகன், கஜலட்சுமி, பைரவர், நவகிரகம், சூரியன், இந்திரன், மூவர் ஆகியோரின் சன்னதிகளும் சிலைகளும் பிரகாரங்களில் காணப்படுகின்றன.

இக்கோயிலின் தல வரலாறு இயற்பகை நாயனாரையும் அவர் மனைவியையும் தொடர்புபடுத்துவதால், பிரகாரத்தில் அவர்களுக்குத் தனிச் சிலை உள்ளது.

முக்கிய சிறப்பம்சங்கள்

இங்குள்ள சுப்பிரமணியரின் உற்சவ மூர்த்தி மிக அழகானது. அவர் தன் மயிலுடன், வழக்கமான ஆயுதமான “வேல்” (ஈட்டி) என்பதற்குப் பதிலாக வில்லும் அம்பும் ஏந்திக் காட்சி தருகிறார். அவர் போருக்குத் தயாராக இருப்பவர் போலத் தோன்றுகிறார். சுப்பிரமணியரின் இத்தகைய தோற்றம் மிகவும் தனித்துவமானது.

இந்தச் சுப்பிரமணியர் சிலை திருச்செந்தூர் கோயிலுக்கு உரியது என்று நம்பப்படுகிறது. 1648-ஆம் ஆண்டில் டச்சு மாலுமிகள் இதைத் திருடிக் கொண்டு சென்றனர்; ஆனால் அவர்களின் கப்பல் நடுக்கடலில் சிக்கிக்கொண்டது. தாங்கள் திருடிய சிலையால்தான் இது நேர்ந்தது என்று அவர்கள் அஞ்சினர். அவர்கள் அந்தச் சிலையைக் காவிரிப்பூம்பட்டினம் (பூம்புகார்) அருகே கடலில் எறிந்தனர். பின்னர் அதை மீனவர்கள் கண்டெடுத்து இக்கோயிலுக்குக் கொண்டு வந்தனர். தற்செயலாக, திருச்செந்தூர் இறைவனின் பெயரான “செந்திலாண்டவர்” என்பது சிலையின் அடியில் பொறிக்கப்பட்டுள்ளது.

சுப்பிரமணியர் வீரகண்டாமணியையும் (கால்அணி) தன் வலக்காலில் அணிந்துள்ளார். இதைத் தந்தையான சிவபெருமான் அவருக்கு அளித்தார். பார்வதி தேவி சுப்பிரமணியருக்கு “வேல்” அளித்தபோது, சிவபெருமான் அவருக்கு “வீரகண்டாமணியை” அளித்தார்; இவ்விரண்டையும் கொண்டு அவர் தன் பகைவர்களை அழித்தார்.

திருஞானசம்பந்தர் தன் பதிகத்தில், சாயாவனம், பல்லவனீச்சரம் ஆகிய இரு கோயில்களும் பூம்புகாரில் அமைந்துள்ளன என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அடியாரான ஐயடிகள் காடவர்கோனும் இக்கோயில் இறைவனைப் போற்றி ஒரு பதிகம் பாடியுள்ளார்.

கோச்செங்கட் சோழ மன்னன் 70 “மாடக்கோயில்களை” கட்டினார் என்று நம்பப்படுகிறது. மாடக்கோயிலின் தனிச்சிறப்பு, யானை எளிதில் நெருங்க முடியாததாக இருப்பதே. இக்கோயில்களை அவர் உயரமான இடத்தில் கட்டினார்; இறைவனைத் தரிசனம் செய்வதற்கு முன் சில படிகளில் ஏற வேண்டும். மேலும், கருவறையின் (கர்ப்பகிரகம்) நுழைவாயில் குறுகியதாக இருப்பதால் எந்த யானையும் உள்ளே நுழைய முடியாது.

கருவறை அரை வட்ட வடிவக் குளம் (அகழி) போன்ற அமைப்பில் உள்ளது.

பூம்புகாரின் காவல் தெய்வமான “சம்பாபதி அம்மன்” கோயில் இக்கோயிலுக்கு அருகில் உள்ளது. சங்க காலத்துச் சிலப்பதிகாரப் பாத்திரங்களான கண்ணகி, மாதவி, மணிமேகலை ஆகியோர் இத்தெய்வத்தை வழிபட்டனர் என்று நம்பப்படுகிறது.

இக்கோயிலின் சிறப்பு

எதிரிகளுக்கு அஞ்சுபவர்கள் துணிவும் வலிமையும் பெற இங்குள்ள சுப்பிரமணியரை வழிபடலாம்.

முக்கிய விழாக்கள்

இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் முக்கிய விழாக்களில் சில –
தமிழ் மாதமான சித்திரையில் (ஏப்ரல்-மே) 21 நாள் இந்திர விழா,
தமிழ் மாதமான வைகாசியில் (மே-ஜூன்) குமரகுருபரர் குருபூஜை மற்றும்
தமிழ் மாதமான மார்கழியில் (டிசம்பர்-ஜனவரி) 5 நாள் இயற்பகை நாயனார் விழா.

பிரதோஷமும் தவறாமல் அனுசரிக்கப்படுகிறது.

கோயில் நேரம்

காலை 07:00 மணி முதல் நண்பகல் 12.00 மணி வரையும், மாலை 05:00 மணி முதல் இரவு 08:00 மணி வரையும்.

கோயில் முகவரி

ஸ்ரீ சாயாவனேஸ்வரர் கோயில்,
சாயாவனம்
காவிரிப்பூம்பட்டினம் அஞ்சல்,
சீர்காழி வட்டம்,
நாகப்பட்டினம் மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு – 609105.
தொலைபேசி: 04364-260151.