திருவலம்புரம் ஸ்ரீ வலம்புர நாதசுவாமி கோயில் காவிரித் தென்கரையின் 129 தலங்களில் 44-வது · சோழ நாடு

சென்ற நாட்கள்: 2^ஆம் ஜூன், 2016 மற்றும் 23^ஆம் மே, 2017.

அமைவிடம்

திருவலம்புரம் செம்பனார்கோயிலிலிருந்து சுமார் 12 கி.மீ. தொலைவிலும் பூம்புகாரிலிருந்து 6 கி.மீ. தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. மயிலாடுதுறையிலிருந்து பூம்புகார் செல்லும் பேருந்து வழியில் கடைமுடிக்கு அருகில் உள்ளது. கீழப்பெரும்பள்ளத்திலிருந்து (புகழ்பெற்ற நவகிரகக் கோயில்களில் ஒன்று) சுமார் 2 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.

இதன் அருகிலுள்ள பிற தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் – திருப்பல்லவனீச்சரம் (பூம்புகார்), திருச்சாய்க்காடு, திருவெண்காடு, கீழைத் திருக்காட்டுப்பள்ளி, திருக்கலிக்காமூர் (அன்னப்பன்பேட்டை), பரியலூர் வீரட்டம், திருச்செம்பொன் பள்ளி, நனி பள்ளி, திருக்கடைமுடி (கீழூர்), தலைச்சங்காடு, ஆக்கூர், திருக்கடவூர் மற்றும் திருக்கடவூர் மயானம்.

பொதுத் தகவல்

மூலவர்

ஸ்ரீ வலம்புர நாதர், ஸ்ரீ தலவன நாதர், ஸ்ரீ வன்னி நிழல் நாதர், ஸ்ரீ நாக நாதர், ஸ்ரீ கைலாச நாதர், ஸ்ரீ காசி விஸ்வேஸ்வரர் மற்றும் ஸ்ரீ முக்தீசர்.

அம்பாள்

ஸ்ரீ வடுவகிர்க்கண்ணி அம்மை, ஸ்ரீ ஸ்வர்ணம் பத்மாம்பிகை, சங்கரி மற்றும் ஞான சௌந்தரி

தீர்த்தம் (புனித நீர்)

பிரம்மா தீர்த்தம், லட்சுமி தீர்த்தம் மற்றும் ஸ்வர்ணம் பங்கஜ தீர்த்தம்

தல விருட்சம் (புனித மரம்)

ஆண் பனை மரம் (பனை)

பதிகம் பாடியவர்கள்

புனிதர் திருஞானசம்பந்தர், புனிதர் திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்) மற்றும் புனிதர் சுந்தரமூர்த்தி (சுந்தரர்)

• இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்றும், சோழ நாடு (தென்கரை) காவிரி ஆற்றின் தெற்குக் கரையில் உள்ள 44^வது சிவத் தலமும் ஆகும்.
• இக்கோயிலின் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தி (தானாகத் தோன்றியவர்).
• “மூவர்” (மூன்று அடியார்கள் - புனிதர் திருஞானசம்பந்தர், புனிதர் திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்) மற்றும் புனிதர் சுந்தரமூர்த்தி (சுந்தரர்)) தங்கள் பதிகங்களைப் பாடிய 44 பாடல் பெற்ற தலங்களில் இதுவும் ஒன்று.
• கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலுக்கு இரண்டு பிரகாரங்கள் உள்ளன; பிரதான கோபுரம் இல்லை.
• இங்கு கொடிமரம் இல்லை.
• கோச்செங்கட் சோழன் கட்டிய மாடக்கோயில்களில் ஒன்றாக இக்கோயில் கருதப்படுகிறது.
• கடைசியாக நடைபெற்ற குடமுழுக்கு விழா (மகா கும்பாபிஷேகம்) 10.02.2008 அன்று நடைபெற்றது; அதற்கு முன் 08.06.1966 அன்று நடைபெற்றது.

கோயிலின் வரலாறு

தலபுராணத்தின்படி, இந்தப் பழமையான கோயில் 2000 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் பழமையானது என நம்பப்படுகிறது; இதை முதலில் திராவிட நாட்டு மன்னன் அபிசித்து கட்டினார். மன்னன் இங்கு இறைவனை வழிபட்டுக் குழந்தைப் பேறு பெற்றார்.

மேலும், அருகிலுள்ள காவிரிப்பூம்பட்டினம் (பூம்புகார்) ஏழு வனங்களாலும் (“வனம்”) ஏழு கோயில்களாலும் சூழப்பட்டுள்ளதால் மிகவும் புகழ்பெற்றது. அவை –

தலவனம் (இவ்விடம்) கணபதி தலமாகக் கருதப்படுகிறது,

சாயாவனம் சிவபெருமானின் இருப்பிடமாகக் கருதப்படுகிறது,

பல்லவ வனம் பார்வதி தேவி தலமாகக் கருதப்படுகிறது,

வெள்ளை வனம் (திருவெண்காடு) நடராஜர் தலமாகக் கருதப்படுகிறது,

மாதங்க வனம் (திருநாங்கூர்) முருகன் தலமாகக் கருதப்படுகிறது மற்றும்

முல்லை வனம் (திருமுல்லைவாயில்), புங்க வனம் (பெருந்தோட்டம்) ஆகியவை முறையே பைரவர் தலமாகவும் சண்டிகேசுவரர் தலமாகவும் அமைகின்றன.

இவ்விடத்தின் பழைய பெயர்கள் தலவனம், முன்கில் தோப்பு, சங்கமத் தென்துறை, சங்கேந்தி, வானோர் நகரி (வானகரி), மால் மா குடி (மாமாகுடி), லட்சுமி நாராயணபுரம், பெரும்பள்ளம் மற்றும் திருவலம்புரம்.

276 பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில், பனை மரத்தைத் தல விருட்சமாகக் கொண்ட கோயில்கள் மிகச் சிலவே. இக்கோயில் அவற்றில் ஒன்று. பனையூர், பனங்காட்டூர், புறவார் பனங்காட்டூர், செய்யாறு, திருமழபாடி மற்றும் திருப்பனந்தாள் ஆகியவை மற்றவற்றில் சில.

சோழர் காலத்து மன்னர்களான விக்ரமன், ராஜாதிராஜன் 2 மற்றும் குலோத்துங்கன் 3 ஆகியோரின் காலத்தைச் சேர்ந்த 6 கல்வெட்டுகள் இக்கோயிலில் உள்ளன.

இக்கோயில் தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.

தலபுராணம்

இங்குள்ள சிவபெருமானின் லிங்கம் மணலால் (“பிருத்வி”) ஆனது; எனவே அபிஷேகம் அதன் மேல் கவசம் இட்ட பின்னரே செய்யப்படுகிறது. மேலும், லிங்கத்தின் மேல் இரண்டு துளைகள் உள்ளன. அதனால் இவ்விடம் “மேலப் பெரும்பள்ளம்” (தமிழில் “மேல” என்றால் மேற்பகுதி, “பெரும்பள்ளம்” என்றால் “பெரிய துளைகள்”) என்ற பெயரையும் பெற்றது. எப்போதாவது ஒருமுறை லிங்கத்துக்குப் “புனுகு” மட்டும் சாத்தப்படுகிறது. லிங்கம் எப்போதும் உலோகத் தகட்டால் (“கவசம்”) மூடப்பட்டிருக்கும்.

இக்கோயிலின் தலபுராணத்தின்படி, மகாவிஷ்ணு இங்கு சிவபெருமானை வழிபட்டு, வரமாக வலம்புரிச் சங்கு ஒன்றைப் பெற்றார். தவம் மேற்கொள்வதற்கு முன் பார்வதி தேவிக்கு உதவுமாறு விஷ்ணு லட்சுமி தேவியை இங்கே விட்டுச் சென்றார். அவரது தவத்தில் மிகவும் மகிழ்ந்த சிவபெருமான் அவருக்குச் “சக்கராயுதம்” மற்றும் “கதை” (கதாயுதமும் சக்கரமும்) ஆகியவற்றைப் பரிசாக அளித்தார். லட்சுமி தேவியை அழைத்துச் செல்ல அவர் இவ்விடத்துக்குத் திரும்பியபோது, பார்வதி தேவி அவருக்குச் சங்கையும் தாமரையையும் (பத்மம்) அளித்தார். எனவே இவ்விடம் வலம்புரம் என்ற பெயரைப் பெற்றது.

இவ்விடத்துடன் தொடர்புடைய மற்றொரு தலபுராணம் ஹேரண்ட (ஆத்ரேயர்) மகரிஷியுடையது. ஒருமுறை திருவலஞ்சுழியில், சிவராத்திரி நாளில் சிவபெருமானை வழிபட ஆதிசேஷன் “பாதாள லோகத்திலிருந்து” வெளிவந்தார். ஆதிசேஷன் வெளிவந்த இடத்தில் ஒரு பெரிய துளை (“பில த்வாரம்”) உண்டானது. காவிரி ஆறு அவ்விடம் வழியாகப் பாய்ந்துகொண்டிருந்ததால், அவள் அந்தத் துளையில் புகுந்து பாதாளத்தில் விழுந்தாள். கும்பகோணத்திலிருந்து ஆட்சி செய்த சோழ மன்னன் ஹரித்துவஜன் இதனால் கவலையடைந்து சிவபெருமானை வேண்டினான். அப்போது, ஆறு மீண்டும் பூமிக்கு வருமாறு ஒரு மன்னனோ முனிவரோ அந்தத் துளைக்குள் புகுந்து தன் உயிரைத் தியாகம் செய்ய வேண்டும் என்று இறைவனின் தெய்வீகக் குரல் ஒலித்ததாக நம்பப்படுகிறது. இவ்விடத்தில் தவம் செய்துகொண்டிருந்த ஹேரண்ட மகரிஷியிடமும் மன்னன் ஆலோசனை கேட்டான். முனிவர் அந்தத் தெய்வீகக் குரலை உறுதிப்படுத்தினார். மக்களின் நலனுக்காக மன்னன் துளைக்குள் செல்லத் தீர்மானித்தபோது, முனிவர் அவனைத் தடுத்து, தாமே துளைக்குள் புகுந்து காவிரியை மீண்டும் பூமிக்குக் கொண்டுவந்தார். ஆறு மீண்டும் பூமிக்கு வந்த இடம் கும்பகோணத்துக்கு அருகிலுள்ள “மேலக் காவிரி” எனப்படுகிறது. அவர் வேறொரு இடத்தில் பாதாளத்துக்குள் நுழைந்தாலும், இவ்விடத்தில் பூமிக்குத் திரும்பினார் என நம்பப்படுகிறது. அவர் இங்கு சிறிது காலம் இறைவனை வழிபட்டு முக்தி அடைந்தார். இக்கோயிலுக்கு முன்னால் ஹேரண்ட மகரிஷிக்கு ஒரு சன்னதி (“ஜீவ சமாதி”) உள்ளது. இந்தச் சன்னதியில், இந்த மகரிஷி வழிபட்டதாக நம்பப்படும் ஒரு சிவலிங்கமும் உள்ளது.

மற்றொரு தலபுராணம் மகத நாட்டு மன்னன் தனஞ்சயனுடையது. தனக்குப் பிறகு தன் சாம்பலை மலர்களாக மலரக்கூடிய ஏதேனும் ஒரு புனித நீரில் (தீர்த்தம்) கரைக்குமாறு அவன் தன் மகனுக்கு அறிவுறுத்தினான் என நம்பப்படுகிறது. அவன் மகன் மன்னன் தட்சிணனும் அவன் மனைவியும் அத்தகைய புனித தீர்த்தத்தைத் தேடி பல சிவன் கோயில்களுக்குச் சென்றனர். அவன் இவ்விடத்துக்கு வந்தபோது, சாம்பல் மலர்களாக மாறியது. அவன் மகன் சாம்பலை இக்கோயிலின் தீர்த்தத்தில் கரைத்து இங்கு இறைவனை வழிபட்டான். மன்னனும் அவன் மனைவியும் உள்ள திருவுருவம் இக்கோயிலில் காணப்படுகிறது. புராணங்களின்படி, இக்கோயில் பனாரஸ் (காசி) போலப் புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது.

மற்றொரு தலபுராணம், காசியிலிருந்து வந்த ஒரு மன்னன் தன் ராணியின் கற்பைச் சோதிக்க விரும்பினான் என்பது. காடுகளில் முகாமிட்டிருந்தபோது, வேட்டையின்போது தன்னைப் புலி கொன்றுவிட்டது என்று தன் மனைவிக்குத் தெரிவிக்குமாறு தன் அமைச்சரிடம் கூறினான். அதிர்ச்சியைத் தாங்க முடியாமல் ராணி உடனே இறந்தாள். பொய்யான செய்தியால் கற்புடைய மனைவியின் மரணத்துக்குக் காரணமானதால், மன்னனுக்கு “பிரம்மஹத்தி தோஷம்” ஏற்பட்டது. தன் பாவங்களுக்குப் பரிகாரம் தேட மன்னன் பல கற்றறிந்த பண்டிதர்களிடம் ஆலோசனை கேட்டான். இந்த இடத்தில் (திருவலம்புரம்) தினமும் 1000 அந்தணர்களுக்கு உணவளிக்க (“அன்னதானம்”) அவனுக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டது. மேலும், ஒரு பெரிய மணியை அவன் அரண்மனை முன் தொங்கவிட வேண்டும் என்றும், எந்த முனிவர் உணவு உண்டாலும் அது தானாகவே ஒலிக்கும் என்றும் அவர்கள் கூறினர்.

மன்னன் அந்த அறிவுரையைப் பின்பற்றி, அன்னதானம் நடைபெறும் ஒரு “தர்மசாலை”யை அமைத்தான். ஒருநாள் பட்டினத்தார் இக்கோயிலுக்கு வந்து சமையலறையில் இருந்தவர்களிடம் உணவு கேட்டார். அவர் அந்தணர் போலத் தோன்றாததால் அவர்கள் உணவளிக்க மறுத்தனர். வேறு உண்ண ஏதுமில்லாததால், பட்டினத்தார் சமைத்த சோற்றிலிருந்து வடிக்கப்படும் நீரை (தமிழில் “கஞ்சி”) குடித்தார். ஆச்சரியமாக, மணி ஒலிக்கத் தொடங்கியது. அன்னதானம் தொடங்கும் முன்பே மணி ஒலிப்பதைக் கேட்டு அனைவரும் வியந்தனர். மன்னன் தர்மசாலைக்கு விரைந்து, அங்கு பட்டினத்தார் புன்னகைப்பதைக் கண்டான். முனிவரின் பெருமையை உணர்ந்த மன்னன் அவர் பாதங்களில் விழுந்து மன்னிப்புக் கேட்டான். மன்னன் உடனே தன் தோஷத்திலிருந்து விடுபட்டான் என நம்பப்படுகிறது. இந்நிகழ்வை நினைவுகூர, இக்கோயிலில் இன்றும் ஒரு திருவிழா கொண்டாடப்படுகிறது.

பிற தலபுராணங்கள்

தட்சனும் அவன் மனைவியும் மகள் பேறு வேண்டி இங்கு தவம் செய்தனர் என நம்பப்படுகிறது. தமிழ் மாதமான மாசியில் “மகம்” நட்சத்திர நாளில் பார்வதி தேவி அவர்களுக்கு இங்கு மகளாகப் பிறந்தார் என நம்பப்படுகிறது. அவளுக்கு அவர்கள் தாட்சாயணி என்று பெயரிட்டனர்.

திருஞானசம்பந்தருடன் யாத்திரை சென்றபோது புனிதர் திருநாவுக்கரசருக்கு சிவபெருமான் இவ்விடத்தில் தரிசனம் அளித்தார்.

முருகன், மகாவிஷ்ணு, பிரம்மா, ஏகாதச ருத்திரர், இந்திரன், தேவர்கள், லட்சுமி, சரஸ்வதி, சூரியன், சந்திரன், காவிரி ஆறு, காமதேனு, ஐராவதம், தலவன ரிஷிகள், வாசுகி நாகம், சங்கமம் மற்றும் வருணன் ஆகியோர் இங்கு சிவபெருமானை வழிபட்டனர் என நம்பப்படுகிறது.

சூரியனுக்குச் சிவபெருமான் இங்கிருந்தே கயிலாய மலையின் தரிசனத்தை அருளினார் என நம்பப்படுகிறது.

கோயிலிலுள்ள தெய்வங்கள்

சிவபெருமான் மற்றும் பார்வதி தேவியின் சன்னதிகளைத் தவிர, விநாயகர், தேவியருடன் முருகன், நடராஜர், சோமாஸ்கந்தர், பிச்சாண்டவர், நால்வர், நாகர், விஸ்வநாதர் (லட்சுமணன் வழிபட்ட சிவலிங்கம்), ராமநாதர் (ராமர் வழிபட்ட சிவலிங்கம்), கஜலட்சுமி, சப்தமாதர்கள், சூரியன், காலபைரவர் மற்றும் சனீஸ்வரர் ஆகியோரின் சன்னதிகளும் திருவுருவங்களும் மண்டபத்திலும் பிரகாரங்களிலும் காணப்படுகின்றன.

“கோஷ்டத்தில்” (கருவறையைச் சுற்றியுள்ள இடம்) விநாயகர், தட்சிணாமூர்த்தி, மகாவிஷ்ணு, பிரம்மா, துர்க்கை மற்றும் சண்டிகேசுவரர் ஆகியோரின் திருவுருவங்கள் காணப்படுகின்றன.

பிரகாரத்தில் மன்னன் தட்சிண மகாராஜாவும் அவன் மனைவியும் உள்ள திருவுருவங்களும் உள்ளன.

சிறப்புகள்

பிக்ஷாண்டவரின் திருவுருவம் இக்கோயிலின் குளத்தில் கண்டெடுக்கப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. அது மிகவும் அழகாகத் தோன்றுகிறது. இந்தப் பிக்ஷாண்டவர் இங்கு “வட்டணை நாதர்” எனப் போற்றப்படுகிறார்.

இக்கோயிலின் முன்னே இரண்டு குளங்கள் (தீர்த்தங்கள்) உள்ளன. ஒரு குளத்தின் கரையில் விநாயகர் சன்னதி உள்ளது.

இக்கோயிலின் விநாயகர் ஸ்ரீ வலம்புரி விநாயகர், செல்வ கணபதி மற்றும் வெள்ளை விநாயகர் எனப் போற்றப்படுகிறார்.

கோச்செங்கட் சோழன் சுமார் 70 “மாடக்கோயில்களை” கட்டியதாக நம்பப்படுகிறது. மாடக்கோயிலின் சிறப்பு, அதை யானைகள் எளிதில் அணுக முடியாது என்பதே. இக்கோயில்களை அவன் உயரமான இடத்தில் கட்டினான்; இறைவனைக் காணும் முன் சில படிகளில் ஏற வேண்டும். மேலும், கருவறையின் (கர்ப்பகிரகம்) நுழைவாயில் குறுகியதாக இருப்பதால் எந்த யானையும் உள்ளே நுழைய முடியாது.

கருவறை அரை வட்ட வடிவ குளம் போன்ற (தமிழில் “அகழி”) அமைப்பில் உள்ளது.

இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய தீர்த்தங்கள் – லட்சுமி தீர்த்தம், ஸ்வர்ணம் பங்கஜ தீர்த்தம், பிரம்மா தீர்த்தம், மயில் தீர்த்தம், நாக தீர்த்தம், சங்குண்டி தீர்த்தம், செங்கழுநீர் தீர்த்தம், வருணன் தீர்த்தம், காமதேனு தீர்த்தம், நட்சத்திர தீர்த்தம், காவிரி தீர்த்தம், சமுத்திர (கடல்) தீர்த்தம், ராஜேந்திர தீர்த்தம் மற்றும் வேலன் தீர்த்தம்.

இக்கோயிலின் பெருமை

தோல் நோய்கள், ஸ்திரீ தோஷம் அல்லது நாகக் கிரகங்களின் தீய பார்வையால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் நிவாரணத்துக்காக இக்கோயிலில் வழிபடலாம்.

இங்கு இறைவனை வழிபட்டால் பக்தர்கள் பிறப்பு இறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுபட உதவும் என்றும் நம்பப்படுகிறது.

முக்கிய திருவிழாக்கள்

கோயிலில் கொண்டாடப்படும் முக்கிய திருவிழாக்களில் சில-

ஆவணி மாதத்தில் (ஆகஸ்ட்-செப்டம்பர்) விநாயகர் சதுர்த்தி,

ஐப்பசி மாதத்தில் (அக்டோபர்–நவம்பர்) கந்த சஷ்டி மற்றும் அன்னாபிஷேகம்,

கார்த்திகை மாதத்தில் (நவம்பர்-டிசம்பர்) திருக்கார்த்திகை,

மார்கழி மாதத்தில் (டிசம்பர்-ஜனவரி) திருவாதிரை,

மாசி மாதத்தில் (பிப்ரவரி-மார்ச்) சிவராத்திரி,

பங்குனி மாதத்தில் (மார்ச்-ஏப்ரல்) பங்குனி உத்திரம் மற்றும்

தை மாதத்தில் (ஜனவரி-பிப்ரவரி) பரணி நட்சத்திர நாளில் பிக்ஷாண்டவர் திருவிழா.

பட்டினத்தார் திருவிழாவும் இங்கு கொண்டாடப்படும் மற்றொரு முக்கிய திருவிழா.

பிரதோஷமும் தொடர்ந்து அனுசரிக்கப்படுகிறது.

கோயில் நேரம்

காலை 08.00 முதல் நண்பகல் 12.00 வரை; மாலை 06.00 முதல் 08.30 வரை.

கோயில் முகவரி

ஸ்ரீ வலம்புரநாதர் கோயில்,
மேலப்பெரும்பள்ளம் (திருவலம்புரம்),
மேலையூர் அஞ்சல்,
தரங்கம்பாடி வட்டம்,
நாகப்பட்டினம் மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு - 609 107.
தொலைபேசி: +91- 4364 - 200 890, 200 685.

கோயில் அர்ச்சகர் ஸ்ரீ பி. ஞானஸ்கந்த குருக்களை +91 81108 05059 என்ற எண்ணிலும், ஸ்ரீ பட்டு குருக்களை 94428 60605 என்ற எண்ணிலும் தொடர்பு கொள்ளலாம்.