திருவேதிக்குடி ஸ்ரீ வேதபுரீஸ்வரர் கோயில் காவிரித் தென்கரையின் 129 தலங்களில் 14-வது · சோழ நாடு

இக்கோயிலில் திருஞானசம்பந்தர் இப்பதிகத்தைப் பாடினார். பாடல் 1 / 11.

பாடலும் ஒலிபெயர்ப்பும் கட்டுரையில் உள்ளபடி. சொற்பொருளும் பொருளுரையும் AI உதவியுடன் எழுதிய வரைவுகள்.

பதினொரு பாடல்கள்

1. 01

   நீறுவரி ஆடரவொ டாமைமன என்புநிரை பூண்பரிடபம்ஏறுவரி யாவரும் இறைஞ்சுகழல் ஆதியர் இருந்தவிடமாந்தாறுவிரி பூகம்மலி வாழைவிரை நாறவிணை வாளைமடுவில்வேறுபிரி யாதுவிளை யாடவள மாரும்வயல் வேதிகுடியே

   “Nīṟuvari āṭaravo ṭāmaimaṉa eṉpunirai pūṇpariṭapam

   ēṟuvari yāvarum iṟaiñchukazhal āthiyar irunthaviṭamān

   thāṟuviri pūkam'mali vāzhaivirai nāṟaviṇai vāḷaimaduvil

   vēṟupiri yāthuviḷai yāṭavaḷa mārumvayal vēthikuṭiyē”.

   திருநீற்றினையும், வரிகளையுடைய ஆடும் பாம்பையும், ஆமையோட்டையும், அக்குமணியையும், எலும்பு மாலையையும் சிவபெருமான் அணிந்துள்ளார். அவர் இட பவாகனத்தில் ஏறுவார். யாவரும் வணங்கத்தக்க முதல்வராகிய சிவபெருமான் வீற்றிருந்தருளும் இடம், பாளைகள் விரிந்த பாக்குமரங்கள் நிறைந்த சோலைகளிலும், பழங்கள் கனிந்த வாழைத் தோட்டங்களிலும் நறுமணம் வீச, மடுக்களில் ஆணும், பெண்ணுமான வாளை மீன்கள் வேறு பிரியாமல் விளையாடும், வயல்வளமிக்க திருவேதிகுடி ஆகும்.

2. 02

   சொற்பிரி விலாதமறை பாடிநட மாடுவர்தொ லானையுரிவைமற்புரி புயத்தினிது மேவுவரெந் நாளும்வளர் வானவர்தொழத்துற்பரிய நஞ்சமுத மாகமுன் அயின்றவரி யன்றதொகுசீர்வெற்பரையன் மங்கையொரு பங்கர்நக ரென்பர்திரு வேதிகுடியே

   “Soṟpiri vilāthamaṟai pāṭinaṭa māṭuvartho lāṉaiyurivai

   maṟpuri puyaththiṉithu mēvuvaren nāḷumvaḷar vāṉavarthozhath

   thuṟpariya nañchamutha mākamuṉ ayiṉtṟavari yaṉtṟathokusīr

   veṟparaiyaṉ maṅkaiyoru paṅkarnaka reṉparthiru vēthikuṭiyē”.

   சிவபெருமான் இசையும், சொல்லின் மெய்ப்பொருளும் பிரிதல் இல்லாத வேதத்தைப்பாடி நடனம் ஆடுவர். முதிர்ந்த யானையின் தோலை உரித்து மல்யுத்தம் புரியவல்ல தோளில் இனிதாக அணிவார். நாள்தோறும் தேவர்கள் வணங்க, உண்ணுதற்கரிய நஞ்சை அமுதமாக முற்காலத்தில் உண்டருளியவர். பலவாற்றானும் புகழ்மிக்க மலையரையன் மகளாகிய உமாதேவியாரை ஒருபாகமாகக் கொண்டருளிய சிவபெருமான் வீற்றிருந்தருளும் தலம் திருவேதிகுடி என்பதாம்.

3. 03

   போழுமதி பூணரவு கொன்றைமலர் துன்றுசடை வென்றிபுகமேல்வாழுநதி தாழுமரு ளாளரிரு ளார்மிடறர் மாதரிமையோர்சூழுமிர வாளர்திரு மார்பில்விரி நூலர்வரி தோலருடைமேல்வேழவுரி போர்வையினர் மேவுபதி யென்பர்திரு வேதிகுடியே

   “Pōzhumathi pūṇaravu koṉtṟaimalar thuṉṟusaṭai veṉtṟipukamēl

   vāzhunathi tāzhumaru ḷāḷariru ḷārmiṭaṟar mātharimaiyōr

   chūzhumira vāḷarthiru mārpilviri nūlarvari thōlaruṭaimēl

   vēzhavuri pōrvaiyiṉar mēvupathi yeṉparthiru vēthikuṭiyē”.

   சிவபெருமான் வட்டத்தைப் பிளந்தாலனைய பிறைச்சந்திரனை அணிந்தவர். பாம்பு, கொன்றைமலர் இவற்றைச் சடையிலணிந்த, அதில் தங்கிய கங்காநதியைப் பகீரதன் முயற்சிக்கு வெற்றி உண்டாக உலகிற் பாயச்செய்த அருளாளர். விடம் உண்டதால் கருநிறம் வாய்ந்த கண்டத்தையுடையவர். தேவ லோகத்திலுள்ள மகளிரும், ஆடவரும் தங்கள் குறைகளைக் கூறி அவை தீர அருளை வேண்டுபவர். அழகிய மார்பில் முப்புரிநூல் அணிந்தவர். புலித் தோலாடை அணிந்தவர். அதன் மேல் யானைத்தோலைப் போர்த்தவர். அத்தகைய சிவபெருமான் வீற்றிருந்தருளும் தலம் திருவேதிகுடி ஆகும்.

4. 04

   காடர்கரி காலர்கனல் கையரனல் மெய்யருடல் செய்யர்செவியிற்தோடர்தெரி கீளர்சரி கோவணவர் ஆவணவர் தொல்லைநகர்தான்பாடலுடை யார்களடி யார்கள்மல ரோடுபுனல் கொண்டுபணிவார்வேடமொளி யானபொடி பூசியிசை மேவுதிரு வேதிகுடியே

   “Kāṭarkari kālarkaṉal kaiyaraṉal meyyaruṭal seyyarseviyiṟ

   thōṭartheri kīḷarsari kōvaṇavar āvaṇavar thollainakarthāṉ

   pāṭaluṭai yārkaḷaṭi yārkaḷmala rōṭupuṉal koṇṭupaṇivār

   vēṭamoḷi yāṉapoṭi pūsiyisai mēvuthiru vēthikuṭiyē”.

   சிவபெருமான் சுடுகாட்டில் இருப்பவர். யானையின் தோலை உரித்து அதற்குக் காலனாக ஆனவர். நெருப்பைக் கையில் ஏந்தியவர். நெருப்புப் போன்ற சிவந்த மேனி உடையவர். தூய உடம்பினர். காதில் தோட்டை அணிந்தவர். கிழிந்த ஆடை அணிந்தவர். சரிந்த கோவணத்தை அணிந்தவர். பசுவேறி வரும் கோலத்தையுடையவர். அச்சிவபெருமான் வீற்றிருந்தருளும் பழமையான நகரானது, தோத்திரம் பாடும் அடியார்கள் புனிதநீரால் அபிடேகம் செய்து, மலரால் அர்ச்சித்து வணங்கி, சிவவேடத்தை நினைப்பூட்டும் திருவெண்ணீற்றினைப் பூசிக் கீர்த்தியுடன் விளங்குகின்ற திருவேதிகுடி என்னும் திருத்தலமாகும்.

5. 05

   சொக்கர்துணை மிக்கஎயில் உக்கற முனிந்துதொழும் மூவர்மகிழத்தக்கஅருள் பக்கமுற வைத்தஅர னாரினிது தங்கும்நகர்தான்கொக்கரவ முற்றபொழில் வெற்றிநிழல் பற்றிவரி வண்டிசைகுலாமிக்கமரர் மெச்சியினி தச்சமிடர் போகநல்கு வேதிகுடியே

   “Chokkarthuṇai mikka'eyil ukkaṟa muṉinthuthozhum mūvarmakizhath

   thakka'aruḷ pakkamuṟa vaiththa'ara ṉāriṉithu thaṅkumnakarthāṉ

   kokkarava mutṟapozhil vetṟinizhal patṟivari vaṇṭisaikulā

   mikkamarar mechchiyiṉi thachchamiṭar pōkanalku vēthikuṭiyē”.

   சிவபெருமான் மிக்க அழகுடையவன். கோபத்தால். சிரித்து மும்மதில்களும் வெந்தழியுமாறு செய்தபோது, அங்கிருந்த மூவர் தன்னை வணங்கிப் போற்ற அவர்கள் மகிழும்படியாகத் தன் பக்கத்திலே இருக்கும்படி அருள்புரிந்தவன். அப்பெருமான் வீற்றிருந்தருளும் நகராவது, மாமரச் சோலைகளில் மகளிர் விளையாடும் ஆரவாரமும், மகளிரின் மேனி ஒளியானது மாந்தளிர்களை வென்ற வெற்றி பற்றி வரிவண்டுகள் இசைபாடும் ஒலியும், தேவர்களை போற்றும் ஒலியும் கொண்டு, தன்னையடைந்து வழிபடுபவர்களின் அச்சமும், துன்பமும் நீங்க நன்மையை அளிக்கும் திருவேதிகுடி என்னும் திருத்தலமாகும்.

6. 06

   செய்யதிரு மேனிமிசை வெண்பொடி யணிந்துகரு மானுரிவைபோர்த்தையமிடு மென்றுமட மங்கையொ டகந்திரியும் அண்ணலிடமாம்வையம்விலை மாறிடினு மேறுபுகழ் மிக்கிழிவி லாதவகையார்வெய்யமொழி தண்புலவ ருக்குரை செயாதஅவர் வேதிகுடியே

   “Seyyathiru mēṉimisai veṇpoṭi yaṇinthukaru māṉurivaipōrth

   thaiyamiṭu meṉtṟumaṭa maṅkaiyo ṭakanthiriyum aṇṇaliṭamām

   vaiyamvilai māṟiṭiṉu mēṟupukazh mikkizhivi lāthavakaiyār

   veyyamozhi thaṇpulava rukkurai seyātha'avar vēthikuṭiyē”.

   சிவபெருமான் தம் சிவந்த திருமேனியில் வெண்ணிறத் திருநீற்றை அணிந்தவர். கரிய யானையின் தோலைப் போர்த்தவர். 'பிச்சையிடுங்கள்' என்று இளமைவாய்ந்த உமா தேவியாரோடு வீடுவீடாகத் திரிகின்றவர், நம் தலைவரான சிவபெருமான் வீற்றிருந்தருளும் இடமாவது, இப்பூமியில் பஞ்சத்தால் பண்டங்களின் விலை ஏறினாலும், மிகுந்த புகழும், குறையாத பண்பாடும் உடையவர்களும், இனிய புலவர்கட்குக் கொடையளிக்கும் போது வன்சொற்கள் சொல்லாத் தன்மையுடையவர்களும் ஆகிய மாந்தர்கள் வாழ்கின்ற திருவேதிகுடி என்னும் திருத்தலமாகும்.

7. 07

   உன்னிஇரு போதுமடி பேணுமடி யார்தமிடர் ஒல்கஅருளித்துன்னியொரு நால்வருடன் ஆல்நிழலி ருந்ததுணை வன்றனிடமாங்கன்னியரொ டாடவர்கள் மாமணம் விரும்பியரு மங்கலம்மிகமின்னியலும் நுண்ணிடைநன் மங்கையரி யற்றுபதி வேதிகுடியே

   “Uṉṉi'iru pōthumaṭi pēṇumaṭi yārthamiṭar olka'aruḷith

   thuṉṉiyoru nālvaruṭaṉ ālnizhali runthathuṇai vaṉtṟaṉiṭamāṅ

   kaṉṉiyaro ṭāṭavarkaḷ māmaṇam virumpiyaru maṅkalam'mika

   miṉṉiyalum nuṇṇiṭainaṉ maṅkaiyari yatṟupathi vēthikuṭiyē”.

   காலை, மாலை ஆகிய இருவேளைகளிலும் தியானித்துத் தன் திருவடிகளைப் போற்றும் அடியார்களுடைய துன்பங்கள் நீங்கும்படி அருள்செய்பவன் சிவபெருமான். தன்னையடைந்த சனகர், சனந்தனர், சனாதனர், சனற் குமாரர் என்ற நான்கு முனிவர்கட்கும் கல்லால மரத்தின்கீழ் தட்சிணாமூர்த்தி கோலம் கொண்டு அறம் உரைத்தவன். அனைத்துயிர்கட்கும் பற்றுக்கோடாய் விளங்குபவன். அவன் உறைவிடம் கன்னியர்களும், ஆடவர்களும் சிறப்பான வகையில் திருமணம் செய்து கொள்ளும் மங்கலநாளில் திருமணத்திற்குரிய மங்கலச் சடங்குகளை மிகச் சிறப்புற நடத்துகின்ற மின்னலைப் போன்ற நுண்ணிடையுடைய மகளிர்கள் வாழும் திருவேதிகுடி என்னும் திருத்தலமாகும்.

8. 08

   உரக்கர நெருப்பெழ நெருக்கிவரை பற்றியவொ ருத்தன்முடிதோள்அரக்கனை யடர்த்தவன் இசைக்கினிது நல்கியருள் அங்கணனிடம்முருக்கிதழ் மடக்கொடி மடந்தையரும் ஆடவரும் மொய்த்தகலவைவிரைக்குழன் மிகக்கமழ விண்ணிசை யுலாவுதிரு வேதிகுடியே

   “Urakkara neruppezha nerukkivarai patṟiyavo ruththaṉmuṭithōḷ

   arakkaṉai yaṭarththavaṉ isaikkiṉithu nalkiyaruḷ aṅkaṇaṉiṭam

   murukkithazh maṭakkoṭi maṭanthaiyarum āṭavarum moyththakalavai

   viraikkuzhaṉ mikakkamazha viṇṇisai yulāvuthiru vēthikuṭiyē”.

   கயிலைமலையைப் பெயர்த்து எடுக்க முயன்ற அரக்கனான இராவணனின் தலைகளையும், தோள்களையும், நெஞ்சிலும், கரத்திலும் நெருப்புப்போல வருத்துமாறு மலையின்கீழ் அடர்த்து, பின் அவன் சாமகானம் இசைக்க அவனுக்கு ஒளி பொருந்திய வெற்றிவாளையும், நீண்ட வாழ்நாளையும் அருளிய பெருங்கருணையாளனான சிவபெருமான் வீற்றிருந்தருளும் தலமாவது, கல்யாண முருங்கைப்பூப் போன்ற உதடுகளையுடைய, இளங்கொடி போன்ற பெண்களும், ஆடவர்களும், நறுமணம் கமழும் கலவையைக் கூந்தலில் தடவ, அதன் மணமானது விண்ணுலகிலும் பரவ விளங்கும் திருவேதிகுடி என்னும் திருத்தலமாகும்.

9. 09

   பூவின்மிசை அந்தணனொ டாழிபொலி அங்கையனும் நேடஎரியாய்த்தேவுமிவ ரல்லரினி யாவரென நின்றுதிகழ் கின்றவரிடம்பாவலர்கள் ஓசையியல் கேள்வியத றாதகொடை யாளர்பயில்வாம்மேவரிய செல்வநெடு மாடம்வளர் வீதிநிகழ் வேதிகுடியே

   தாமரை மலரில் வீற்றிருக்கும் பிரமனுடன், சக்கராயுதத்தை ஏந்திய அழகிய கையையுடைய திருமாலும் தேட, தீப்பிழம்பாகி , இப்பெருமானை அன்றி வேறு கடவுள் இல்லை என ஏத்தப்பெறும் சிவபெருமான் வீற்றிருந்தருளும் இடமாவது , புலவர்கள் ஓசையினிமையுடைய இயற்றமிழ் நூற்பொருளை உரைக்க, கேள்விச் செல்வத்தினை நீங்காத கொடை வள்ளல்கள் செவிமடுக்குமாறு, செல்வம் மிகுந்த நெடிய மாடமாளிகைகளும், வீதிகளும் திகழ்கின்ற திருவேதிகுடி என்பதாகும்.

10. 10

    வஞ்சமணர் தேரர்மதி கேடர்தம்ம னத்தறிவி லாதவர்மொழிதஞ்சமென என்றுமுண ராதஅடி யார்கருது சைவனிடமாம்அஞ்சுபுலன் வென்றறுவ கைப்பொருள் தெரிந்தெழு இசைக்கிளவியால்வெஞ்சினம் ஒழித்தவர்கள் மேவிநிகழ் கின்றதிரு வேதிகுடியே

    “Vañchamaṇar thērarmathi kēṭartham'ma ṉaththaṟivi lāthavarmozhi

    thañchameṉa eṉtṟumuṇa rātha'aṭi yārkaruthu saivaṉiṭamām

    añchupulaṉ veṉtṟaṟuva kaipporuḷ therinthezhu isaikkiḷaviyāl

    veñchiṉam ozhiththavarkaḷ mēvinikazh kiṉtṟathiru vēthikuṭiyē”.

    வஞ்சனையுடைய சமணர்களும், புத்தர்களும் கெட்ட மதியுடையவர்கள். இறைவனை உணரும் அறிவில்லாத அவர்கள் கூறும் மொழிகள் பற்றுக் கோடாகத் தக்கன என்று எந்நாளும் நினையாத அடியார்கள் தியானிக்கின்ற சிவபெருமான் வீற்றிருந்தருளும் இடமாவது ஐம்புலன்களை வென்று, அறுவகைச் சமய நூற்பொருள்களை ஆராய்ந்து, ஏழுவகைச் சுரங்களால் இசைப்பாடல்களைப் பாடி, கோபத்தை ஒழித்த அருளாளர்கள் மேவி விளங்குகின்ற திருவேதிகுடி ஆகும்.

11. 11

    கந்தமலி தண்பொழில்நன் மாடமிடை காழிவளர் ஞானமுணர்சம்பந்தன்மலி செந்தமிழின் மாலைகொடு வேதிகுடி யாதிகழலேசிந்தைசெய வல்லவர்கள் நல்லவர்க ளென்னநிகழ் வெய்தியிமையோர்அந்தவுல கெய்தியர சாளுமது வேசரதம் ஆணைநமதே

    இறுதிப் பாடலில், காழியில் அவதரித்த சம்பந்தர் இத்தமிழ் மாலையால் வேதிகுடி இறைவனின் திருவடியைச் சிந்திப்பவர்கள் நல்லவர்களாகி, தேவலோகத்தில் அரசாள்வர் என்று கூறுகிறார்.

    “Kanthamali thaṇpozhilnaṉ māṭamiṭai kāzhivaḷar gñāṉamuṇarsam

    banthaṉmali senthamizhiṉ mālaikoṭu vēthikuṭi yāthikazhalē

    sinthaiseya vallavarkaḷ nallavarka ḷeṉṉanikazh veythiyimaiyōr

    anthavula keythiyara sāḷumathu vēsaratham āṇainamathē”.

    நறுமணம் கமழும் குளிர்ந்த சோலைகளும், அழகிய மாடங்களும் நெருங்கிய சீகாழியில் அவதரித்த ஞான சம்பந்தன் பொருட்செறிவுடைய செந்தமிழில் அருளிய இப்பாமாலை கொண்டு திருவேதிகுடியில் வீற்றிருந்தருளும் முதல்வனான சிவபெருமானின் திருவடிகளைச் சிந்தித்துப் போற்றுபவர்கள் நல்லவர்களாய்த் திகழ்வர். மறுமையில் தேவலோகத்தை அடைந்து அரசாள்வர். இது நமது ஆணை.