திருப்பாசிலாச்சிராமம் ஸ்ரீ மாற்றுரைவரதீஸ்வரர் கோயில் காவிரி வடகரையின் 63 தலங்களில் 62-வது · சோழ நாடு

பார்வையிட்ட நாட்கள்: ஜனவரி 10, 2016 மற்றும் டிசம்பர் 2, 2016

அமைவிடம்

திருவாசி, திருச்சியிலிருந்து ஐயன்பாளையம் வழியாகச் செல்லும் திருச்சி-சேலம் சாலையில் சுமார் 13 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. அருகிலுள்ள ரயில் நிலையம் உத்தமர்கோயில்; இது இவ்விடத்திலிருந்து 5 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.

இதன் அருகிலுள்ள மற்ற தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் – திருவானைக்காவல், திருச்சிராப்பள்ளி (திருச்சி மலைக்கோட்டை), அன்பிலாந்துறை, திருமாந்துறை, திருப்பற்றுறை, திருப்பைஞ்ஞீலி, முக்கீச்சரம் (உறையூர்) மற்றும் திருவெறும்பூர்.

பொதுத் தகவல்

மூலவர்

ஸ்ரீ மாற்றுரைவரதீஸ்வரர், ஸ்ரீ மாற்றறிவரதர்,
ஸ்ரீ சமீவனேஸ்வரர், ஸ்ரீ பிரம்மபுரீஸ்வரர்

அம்பாள்

ஸ்ரீ பாலாம்பிகை அம்மன், ஸ்ரீ பாலசுந்தரி

தீர்த்தம் (புனித நீர்)

அன்னமாம்பொய்கை, கொள்ளிடம் ஆறு, சிலம்பு (பங்குனி) ஆறு

தல விருட்சம் (புனித மரம்)

வன்னி மரம்

பதிகம் (துதிப்பாடல்) பாடியவர்கள்

திருஞானசம்பந்தர், சுந்தரமூர்த்தி (சுந்தரர்)

• இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்றும், சோழ நாட்டில் காவிரியின் வடகரையில் (வடகரை) உள்ள 62^வது சிவத் தலமும் ஆகும்.
• இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தியாக (தானே தோன்றியவராக) எழுந்தருளியுள்ளார்.
• சம்பந்தர் பதிகம் பாடி, ஒரு பெண்ணை முயலகன் நோயிலிருந்து குணப்படுத்தினார்.
• சிவபெருமான் இங்கு சுந்தரருக்குப் பொன் அடங்கிய பொற்கிழியை அளித்தார்.
• கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலில் 5 நிலை முதன்மைக் கோபுரமும் (ராஜகோபுரம்) இரண்டு பிரகாரங்களும் உள்ளன.
• கடைசியாக கும்பாபிஷேகம் 14.06.2017 அன்று நடைபெற்றது.

கோயிலின் வரலாறு

இக்கோயில் 1500 ஆண்டுகள் பழமையானது என்றும், ஹொய்சாளர், சோழர், பாண்டிய மன்னர்களால் கட்டப்பட்டும் புதுப்பிக்கப்பட்டும் வந்தது என்றும் நம்பப்படுகிறது. இக்கோயில் கொள்ளிடம் ஆற்றின் வடகரையில் அமைந்துள்ளது.

இவ்வூரின் பழைய பெயர் “பாசில் குற்றத்து ஆச்சிராமம்”; அது பின்னர் பாசிலாச்சிராமம் என மாறியது.

கல்வெட்டுகளின்படி, சோழர், பாண்டியர் காலத்தில் கொள்ளிடம் ஆற்றின் வடகரைப் பகுதிகள் “பார்சில் குற்றம்” என அழைக்கப்பட்டன. அதைச் சுற்றியிருந்த கிராமம் திருவாச்சிராமம் எனப்பட்டது. இது பின்னர் திருவாசி என மாறியது.

மேலும், பண்டைக் காலத்தில் இவ்விடம் வன்னி மரங்கள் அடர்ந்து நிறைந்திருந்தது. இதனால் இவ்விடம் சமீவனம் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது; இங்குள்ள இறைவன் ஸ்ரீ சமீவனேஸ்வரர் எனப் போற்றப்படுகிறார்.

பிரம்மா இங்குள்ள இறைவனை வழிபட்டதாக நம்பப்படுவதால், இறைவன் “ஸ்ரீ பிரம்மபுரீஸ்வரர்” எனவும் அழைக்கப்படுகிறார்.

தல வரலாறு

தல வரலாற்றின்படி, இப்பகுதி ஒரு காலத்தில் மழநாடு என அழைக்கப்பட்டது; அதைக் கொல்லி மழவன் என்ற மன்னன் ஆண்டு வந்தான். அவன் மகள் முயலகன் (வலிப்பு) என்ற கடுமையான நோயால் துன்புற்றாள்; அதை மன்னனின் மருத்துவர்கள் யாராலும் குணப்படுத்த இயலவில்லை. இறைவன் அவளைக் குணப்படுத்துவார் என்ற நம்பிக்கையுடன் மன்னன் தன் மகளை இக்கோயிலில் விட்டுச் செல்ல முடிவு செய்தான். திருஞானசம்பந்தர் தம் யாத்திரையின்போது இவ்விடத்திற்கு வந்து, கோயிலில் அப்பெண்ணைக் கண்டார். மன்னன் தன் மகளின் துயரக் கதையை அடியாருக்கு எடுத்துரைத்து, உதவுமாறு வேண்டினான். சம்பந்தர் நடராஜப் பெருமானைப் போற்றி ஒரு பதிகம் பாடினார். அவர் பதிகத்தால் மகிழ்ந்த நடராஜப் பெருமான் முயலகன் நோயை ஒரு பாம்பாக மாற்றி, அதன் மீது நடனமாடினார். பின்னர் இறைவன் இளவரசியை ஆசீர்வதித்து அவள் நோயைக் குணப்படுத்தினார்.

இந்நிகழ்வின் அடிப்படையில், நடராஜப் பெருமான் இங்கு முடிந்த சடையுடன் காட்சி தருகிறார். வழக்கமாக முயலகன் மீது நிற்கும் கோலத்துக்குப் பதிலாக, இக்கோயிலில் அவர் பாம்பின் மீது நிற்பதைக் காணலாம். இங்கு அவர் “சர்ப்ப நடராஜர்” (“சர்ப்ப” என்றால் தமிழில் பாம்பு) எனப் போற்றப்படுகிறார். இது நடராஜப் பெருமானின் அரிய கோலமாகும்.

மற்றொரு தல வரலாறு: பாசூரைச் சேர்ந்த கமலன் என்ற வணிகர், தீவிர சிவபக்தர்; அவருக்குக் குழந்தை இல்லை. ஒரு நாள் அவர் இக்கோயிலிலிருந்து வீடு திரும்பிக் கொண்டிருந்தபோது ஒரு குழந்தையின் அழுகுரலைக் கேட்டு, கைவிடப்பட்ட ஒரு பெண் குழந்தையைக் கண்டார். அவர் அவளை வீட்டிற்கு எடுத்துச் சென்று, அமலை என்று பெயரிட்டு, தம் சொந்த மகளாக வளர்த்தார். அக்குழந்தை திருமண வயதை அடைந்தபோது, அவளைத் தம் மைத்துனருக்கு மணம் முடிக்க அவர் விரும்பினார். அமலையும் சிவபெருமானின் தீவிர பக்தை; சிவபெருமானையே மணக்க விரும்பினாள். அவளது வழிபாட்டால் மகிழ்ந்த சிவபெருமான் கமலனின் மைத்துனராக அவர்கள் வீட்டிற்கு வந்து அமலையை மணந்தார். திருமணத்திற்குப் பின், புதுமணத் தம்பதியர் கோயிலுக்குச் செல்வதாகக் கமலனிடம் சொல்லிவிட்டு வீட்டை விட்டுச் சென்றனர். அவர்கள் சென்ற பிறகு, கமலனின் உண்மையான மைத்துனர் வீட்டிற்கு வந்து கமலனை வியப்பில் ஆழ்த்தினார். அப்போதுதான் நடந்ததை அவர்கள் உணர்ந்தனர். அவர்கள் அமலையைத் தேடிக் கோயிலுக்குச் சென்றனர். சிவபெருமான் தம் ரிஷப வாகனத்தில் அமர்ந்தபடி அவர்கள் முன் தோன்றி, அமலையுடன் பார்வதி தேவியாகத் தரிசனம் அளித்தார். பார்வதி தேவி தன் காற்சிலம்பை வீசினாள்; அது தரையில் விழுந்த இடத்திலிருந்து நீர் ஆறாகப் பெருகி ஓடியது. இந்த ஆறு சிலம்பு ஆறு என அழைக்கப்பட்டது; பின்னர் அதன் பெயர் பங்குனி ஆறு என மாறியது.

இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய மற்றொரு தல வரலாறு: சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் இங்கு சிவபெருமானிடமிருந்து ஒரு பை நிறையப் பொன் பெற்றார். சுந்தரர் தம் அடியார்களுக்கு உணவளிக்க சிவபெருமானிடமிருந்து பொன் பெறுவது வழக்கம். திருவானைக்காவில் இறைவனை வழிபட்ட பின், அவர் இக்கோயிலுக்கு வந்து பொன் வேண்டி இறைவனைப் போற்றிப் பாடினார். சிவபெருமான் மௌனமாக இருந்தார். கோபமடைந்த சுந்தரர், இங்கு சிவபெருமான் என்று ஒருவர் இருக்கிறாரா இல்லையா என்று உரத்த குரலில் கேட்டுத் தம் பதிகத்தைத் தொடர்ந்தார். சுந்தரரின் பாடலால் மகிழ்ந்த சிவபெருமான் அவருக்குப் பொன் அடங்கிய பொற்கிழியை அளித்தார். ஆனாலும் அவர் அதன் தூய்மையைச் சந்தேகித்து நெருக்கமாகப் பரிசோதித்தார். இரண்டு ஆண்கள் அவரிடம் வந்து அவர் ஏன் அப்படிச் செய்கிறார் என்று கேட்டனர். பொன்னின் தூய்மையைக் கண்டறிய உதவுமாறு சுந்தரர் அவர்களை வேண்டினார். இருவரும் அதை உரசிப் பார்த்து அந்த உலோகத்தின் தூய்மையை உறுதிப்படுத்தினர். இருவரும் உடனே மறைந்தனர். இறைவனை அவமதிக்கவோ சந்தேகிக்கவோ தாம் எண்ணவில்லை என்று சுந்தரர் மீண்டும் பாடினார். சிவபெருமான் அவர் முன் தோன்றி, தாமே மாற்றுரைப்பவராக வந்ததாகவும், தம் துணைவர் திருமால் என்றும் கூறினார். எனவே இங்குள்ள இறைவன் “மாற்றுரைநாதர்” – பொன்னின் தூய்மையை உறுதிப்படுத்திய இறைவன் – எனப் பெயர் பெற்றார் (“மாற்று” என்றால் தரம், “உரை” என்றால் “உரசிப் பார்த்தல்” – உரசி மதிப்பிடுதல்; “நாதர்” என்பது தமிழில் மரியாதைக்குரிய விகுதி).

பிரம்மா, பார்வதி தேவி, லட்சுமி தேவி, அகத்தியர் ஆகியோர் இக்கோயிலின் சிவபெருமானை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது.

கோயிலிலுள்ள தெய்வங்கள்

சிவபெருமான், பார்வதி தேவி ஆகியோரின் சன்னதிகளைத் தவிர, விநாயகர், முருகன், நடராஜர், நால்வர், தட்சிணாமூர்த்தி, அர்த்தநாரீஸ்வரர், பிரம்மா, துர்க்கை, சண்டிகேசுவரர், 63 நாயன்மார்கள், சப்தமாதர், நவகிரகம், சூரியன், சந்திரன், சகஸ்ர லிங்கம், பைரவர் ஆகியோரின் சன்னதிகளையும் சிலைகளையும் பிரகாரத்தில் காணலாம். நவகிரகத்தில் சூரியன் தன் இரு மனைவியரான உஷா, பிரத்யுஷாவுடன் காட்சி தருகிறார். மற்ற கிரகங்கள் அவரை நோக்கியபடி உள்ளன.

பாலாம்பிகை அம்பாளுக்கு நுழைவாயிலின் இடப்புறம் தனிக் கோயில் உள்ளது. செல்வ விநாயகர் சன்னதியும் அன்னமாம்பொய்கையும் (புனிதக் கிணறு) பாலாம்பிகை அம்பாள் சன்னதிக்கு எதிரே உள்ளன.

சிறப்பம்சங்கள்

இங்குள்ள பாலாம்பிகை அம்பாளுக்கு ஒரு தனித்துவமான கோலம் உண்டு – அவளது இடக்கை நண்டைப் போலத் தோன்றுகிறது (தமிழில் நண்டு / கடகம்). பார்வதி தேவியின் கையை இவ்வாறு காணக்கூடிய ஒரே கோயில் இதுவே என்றும் கூறப்படுகிறது. தொடர்ந்து மூன்று ஞாயிற்றுக்கிழமைகள் இந்த அம்பாளின் அபிஷேகப் பாலை எடுத்துக்கொண்டால், “பாலாரிஷ்ட தோஷம்” உடன் பிறந்த குழந்தைகளுக்கு நிவாரணம் கிடைக்கும் என்று நம்பப்படுகிறது (பாலாரிஷ்ட தோஷத்தால் பாதிக்கப்பட்ட குழந்தை, வழக்கமான மருத்துவ சிகிச்சைக்குப் பலனளிக்காத, விளக்க முடியாத நோய்களால் அடிக்கடி துன்புறும்).

இக்கோயில் மூன்று முக்கிய அம்சங்களுக்காக – மூர்த்தி, தலம், தீர்த்தம் (இறைவனின் பெருமை, நிலத்தின் புனிதம், மங்கலமான கோயில் குளம்) – முக்கியமாகக் கருதப்படுகிறது.

குடும்ப நலனுக்காகவும் தங்களைச் சூழ்ந்த தீய பாதிப்புகள் நீங்கவும் பக்தர்கள் “இலுப்பை” எண்ணெயில் விளக்கேற்றி இங்குள்ள சிவபெருமானை வழிபடுகின்றனர். “சந்தான பிராப்தி” (குழந்தைப் பேறு) வேண்டுவோரும் இங்கு பாலாம்பிகை அம்பாளை வழிபடுகின்றனர்.

இக்கோயிலின் பெருமை

திருவாசி, காசிக்கு (வாரணாசி) சென்று வழிபடுவதற்குச் சமமாகக் கருதப்படுகிறது.

பாலாரிஷ்ட தோஷத்தால் துன்புறுவோருக்கு இக்கோயில் பரிகாரத் தலமாகப் புகழ்பெற்றது.

தொடர்ந்து 5 வெள்ளிக்கிழமைகள் இங்குள்ள அம்பாளை வழிபட்டால் திருமணத் தடைகள் நீங்கும் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

வயிறு தொடர்பான நோய்கள், நரம்புத் தளர்ச்சி, வலிப்பு, பக்கவாதம் ஆகியவற்றால் துன்புறும் பக்தர்கள் ஒரு மண்டலம் (45 நாட்கள்) இங்கு நடராஜப் பெருமானை வழிபட்டால் நிவாரணம் பெறலாம் என்றும் நம்பப்படுகிறது.

முக்கிய திருவிழாக்கள்

இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் முக்கிய திருவிழாக்கள் –

தமிழ் மாதமான வைகாசியில் (மே-ஜூன்) 11 நாள் பிரம்மோற்சவம்,

தமிழ் மாதமான கார்த்திகையில் (நவ-டிச) திருக்கார்த்திகை,

தமிழ் மாதமான மார்கழியில் (டிச-ஜன) ஆருத்ரா தரிசனம் மற்றும்

தமிழ் மாதமான தையில் (ஜன-பிப்) பூசம்.

மாதந்தோறும் பிரதோஷமும் தவறாமல் அனுசரிக்கப்படுகிறது.

கோயில் நேரம்

காலை 08.00 மணி முதல் பகல் 12.00 மணி வரை, மாலை 05.00 மணி முதல் இரவு 08.00 மணி வரை.

கோயில் முகவரி

ஸ்ரீ மாற்றுரைவரதீஸ்வரர் கோயில்,
திருவாசி,
மண்ணச்சநல்லூர் வட்டம்,
திருச்சி மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு – 621216.
தொலைபேசி: +91 431 6574 972, +91 94436 92138.

கோயில் குருக்கள் ஸ்ரீ விஜயகுமார் குருக்களை +91 98656 64870 என்ற எண்ணில் தொடர்பு கொள்ளலாம்.