பார்வையிட்ட நாள்: 4 ஜூலை, 2017
அமைவிடம்
திருப்பைஞ்ஞீலி திருச்சியிலிருந்து சுமார் 20 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது.
திருச்சியிலிருந்து முதலில் மண்ணச்சநல்லூரை (11 கி.மீ.) அடைந்து, பின்னர் திருப்பைஞ்ஞீலிக்குச் செல்ல வேண்டும் (8 கி.மீ.). அருகிலுள்ள ரயில் நிலையம் பிச்சாண்டார் கோயில்.
இதற்கு அருகிலுள்ள மற்ற தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் – திருச்சிராப்பள்ளி (திருச்சி மலைக்கோட்டை), திருவானைக்கா, திருவாசி, அன்பில் ஆலந்துறை, திருமாந்துறை, திருப்பற்றுறை, முக்கீச்சரம் (உறையூர்), திருப்பராய்த்துறை மற்றும் திருவெறும்பூர்.
பொதுத் தகவல்
- மூலவர்
- ஸ்ரீ ஞீலிவனேஸ்வரர், ஸ்ரீ சோற்றுடைய ஈசுவரர்,
ஸ்ரீ மெய்ஞான நீலகண்டேஸ்வரர் - அம்பாள்
- ஸ்ரீ விசாலாட்சி, ஸ்ரீ நீள்நெடுங்கண்ணி
- தீர்த்தம் (புனித நீர்)
- 8 தீர்த்தங்கள் (விமலாரண்ய நதி, விசாலாட்சி, யம, கல்யாண, அக்னி, தேவ, அப்பர் மற்றும் மணியங்கருணை).
- தல விருட்சம் (புனித மரம்)
- கல்வாழை – வாழை மரங்கள்
- பதிகம் (பாடல்) அருளியவர்
- திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர் மற்றும் சுந்தரமூர்த்தி
- இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்றும், சோழ நாட்டில் காவிரியின் வடகரையில் (வடகரை) உள்ள 61வது சிவத் தலமும் ஆகும்.
- இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தி (தானே தோன்றியவர்).
- இது “மூவர்” (மூன்று அடியார்கள் – திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்) மற்றும் சுந்தரமூர்த்தி (சுந்தரர்)) தங்கள் பதிகங்களைப் பாடிய 44 பாடல் பெற்ற தலங்களில் ஒன்று.
- திருப்பைஞ்ஞீலி “தென் கயிலாயம்” என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.
- இக்கோயிலின் தனித்தன்மை என்னவென்றால், இங்கு யமனுக்கு (மரணத்தின் தலைவன்) ஒரு சன்னதி உள்ளது.
- இது திருவானைக்காவின் “சப்தஸ்தானக்” கோயில்களில் ஒன்று.
- இது திருமணத் தடைகளை நீக்கவும் குழந்தை வரம் வேண்டவும் பூஜைகள் செய்வதற்கான புகழ்பெற்ற “பரிகாரத் தலங்களில்” ஒன்று.
- கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலின் பிரதான கோபுரம் (ராஜகோபுரம்) முழுமையடையவில்லை; இரண்டாவது கோபுரம் 3 நிலைகளைக் கொண்டது. இக்கோயிலில் நான்கு பிரகாரங்கள் உள்ளன.
- கடைசியாக மகா கும்பாபிஷேகம் 02.02.2017 அன்றும், அதற்கு முன்பு 06.02.2003 அன்றும் நடைபெற்றது.
கோயிலின் வரலாறு
இந்தப் பழைமையான கோயில் கொள்ளிடம் நதியின் வடகரையில் அமைந்துள்ளது. இக்கோயில் வளாகம் 12 ஏக்கர் பரந்த நிலப்பரப்பில் அமைந்துள்ளது.
கோயிலின் பிரதான கோபுரம் மன்னன் கோனேரின்மை கொண்டானால் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது; அது முதல் நிலை வரை மட்டுமே கட்டப்பட்டுள்ளது.
இக்கோயிலில் உள்ள கல்வெட்டுகள் சோழ மன்னர்களான ராஜேந்திரன், ராஜாதிராஜன், ராஜராஜன், கோனேரின்மை கொண்டான் ஆகியோரின் காலத்தைச் சேர்ந்தவை.
யமனின் சன்னதி குகை (“குணபரம்”) வடிவில் அமைந்துள்ளது; மகேந்திர வர்ம பல்லவ மன்னனால் கி.பி. 640-ல் கட்டப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
இக்கோயிலின் தல விருட்சம் “ஞீலி” செடி என்பதால் இவ்விடம் “திருப்பைஞ்ஞீலி” எனப் பெயர் பெற்றது. “ஞீலி” என்பது வாழையின் ஒரு வகை; “பை” என்றால் பசுமை. இவ்விடத்தின் மற்ற பழைய பெயர்கள் – கதலிவனம், அரம்பைவனம், விமலாரண்யம், முத்துமலை, சுவேதகிரி மற்றும் வியாக்ரபுரி.
தல வரலாறு
பார்வதி தேவி, மகாவிஷ்ணு, இந்திரன், காமதேனு, ஆதிசேஷன், வாயு, அக்னி, ராமர், அர்ஜுனன், வசிஷ்டர், சூதாம முனிவர், சப்த ரிஷிகள், மன்னன் முசுகுந்த சோழன், மன்னன் கலியுகராம பாண்டியன், வியாக்கிரசுரன், சிவமித்திரன், பதுமகர்ப்பன், சுதர்மன், அங்கமித்திரன் ஆகியோர் இக்கோயிலில் சிவபெருமானை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
இங்குள்ள சிவபெருமானுக்குப் பல பெயர்கள் உள்ளன – இறைவனுக்கு 43 பெயர்கள் உள்ளன என்று நம்பப்படுகிறது; அவற்றில் சில கதலிவசந்தர், சக்ரத்தியாகர், ஆரண்யவிடங்கர், நீலகண்டர், ஞீலிவனநாதர்.
யமன்
தலபுராணத்தின்படி, திருக்கடையூரில் மார்க்கண்டேயனின் உயிரைக் காக்க சிவபெருமான் யமனை வீழ்த்திய பின்னர் அவரை இங்கு மீண்டும் நிலைநிறுத்தினார். யமன் இறந்த பின் அவரது பணி நின்றுபோனது; வாழ்வு-மரணச் சுழற்சியைக் கவனிக்க யாரும் இல்லாமல் போனது. மகாவிஷ்ணு, பிரம்மா, பூமாதேவி, தேவர்கள் இக்கோயிலுக்கு வந்து யமனுக்கு மறுபிறப்பு அளிக்குமாறு சிவபெருமானை வேண்டினர். தைப்பூச நாளில் சிவபெருமான் யமனுக்கு மறுபிறப்பு அளித்து, அவர் தம் பணியை மீண்டும் தொடங்கும் ஆற்றலையும் வழங்கினார். எனவே இங்குள்ள இறைவன் “ஸ்ரீ அதிகாரவல்லவர்” (தமிழில் “அதிகாரம்” என்றால் ஆற்றல்) எனப் போற்றப்படுகிறார்.
அதிகாரவல்லவரின் சன்னதியின் உள்ளே சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியும் அவர்களுக்கு நடுவில் முருகனுடன் சோமாஸ்கந்தராகக் காணப்படுகின்றனர். யமன் குழந்தை வடிவில் சிவபெருமானின் திருவடியின் கீழ் காணப்படுகிறார். கூரையருகே சிவபெருமான் சிலையின் இருபுறமும் சூரியனும் சந்திரனும் “சாமரம்” வீசி இறைவனை வழிபடுவதைக் காணலாம். இந்தச் சன்னதி “யம தர்மராஜா” கோயில் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
சிவபெருமானின் ஆனந்த நடனம்
தல வரலாற்றின்படி, வியாக்கிரபாதர், பதஞ்சலி முனிவர்கள் சிவபெருமானின் நடனத்தைக் காண கயிலை மலைக்குச் சென்றனர்; ஆனால் இறைவன் அவர்களைச் சிதம்பரத்துக்குச் செல்லுமாறு வழிகாட்டினார். சிதம்பரத்தில் “தைப்பூச” நாளில் இறைவன் தம் நடராஜ தரிசனத்தை அளித்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. அவர் நடனமாடிய இடம் ரத்தின சபை என்று அழைக்கப்படுகிறது.
இந்நிகழ்வை வசிஷ்ட முனிவர் அறிந்தபோது, அவர் கயிலை மலைக்குச் சென்று தாமும் நடனத்தைக் காணும் வாய்ப்பை அளிக்குமாறு சிவபெருமானை வேண்டினார். “ஞீலிவனமாகிய திருப்பைஞ்ஞீலிக்குச்” செல்லுமாறு சிவபெருமான் அறிவுறுத்தினார். இவ்விடத்தை அடைந்த வசிஷ்ட முனிவர் இக்கோயிலில் சிவபெருமானின் நடனக் காட்சி பெற்றார். இக்கோயிலிலும் ஒரு ரத்தின சபை உள்ளது. இக்கோயில் “மேலைச் சிதம்பரம்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.
இலங்கைக்குச் செல்லும் முன் வசிஷ்ட முனிவரின் அறிவுரையின்படி ராமர் இக்கோயிலுக்கு வந்து சிவபெருமானை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
தல விருட்சம்
பார்வதி தேவி இவ்விடத்துக்கு வந்து இறைவனை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது. சப்த கன்னியர் – பிராமி, மகேஸ்வரி, கௌமாரி, வைஷ்ணவி, வாராஹி, இந்திராணி, சாமுண்டி – தங்கள் திருமணத்துக்கு முன் பார்வதி தேவியின் தரிசனம் பெற இவ்விடத்துக்கு வந்தனர். தேவி அவர்கள் முன் தோன்றி, தகுந்த மணமகன்களுடன் விரைவில் திருமணம் நடக்கும் என்று ஆசீர்வதித்தார். தொடர்ந்து தம் தரிசனத்தைப் பெற வாழை மரங்கள் வடிவில் இங்கேயே தங்கும் வரத்தையும் தேவி அவர்களுக்கு அளித்தார். அதன்படி அவர்கள் தங்கள் உலக வடிவை இங்கு வாழை மரங்களாக விட்டுச் சென்றனர்; அவையே இக்கோயிலின் “தல விருட்சம்” ஆயின.
தென் கயிலாசம் (தென் கயிலாயம்)
புராணத்தின்படி, ஆதிசேஷன் (மகாவிஷ்ணு சயனிக்கும் நாகம்) மற்றும் வாயு (காற்றின் தலைவன்) தங்கள் உயர்வைச் சோதிக்க அடிக்கடி தங்களுக்குள் போரிட்டனர். அப்படிப்பட்ட ஒரு போராட்டத்தின் போது ஆதிசேஷன் கயிலை மலையைச் சுற்றி வளைத்தார்; வாயு அவருடைய பிடியை உடைக்க “சண்டமாருதம்” (சூறாவளி) உருவாக்கினார். அந்தச் சூறாவளியால் கயிலை மலையிலிருந்து 8 பகுதிகள் (“கொடுமுடிகள்”) பூமியில் 8 வெவ்வேறு இடங்களில் விழுந்தன. அந்த இடங்கள் – திருகோணமலை, திருக்காளஹஸ்தி, திருச்சிராமலை, திருஎங்கோய்மலை, ராஜதகிரி, நீர்தகிரி, ரத்னகிரி, சுவேதகிரி. சுவேதகிரி என்பது திருப்பைஞ்ஞீலி. இவ்விடம் கயிலை மலையிலிருந்து தோன்றியதாக நம்பப்படுவதால் “தென் கயிலாசம்” (“தென்” என்றால் தெற்கு) என்று அழைக்கப்படுகிறது.
திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்)
திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்) திருப்பைஞ்ஞீலியில் ஞீலிவன நாதரை வழிபடச் சென்று கொண்டிருந்தார். ஆனால் கடும் வெப்பத்தால் அவர் களைத்துப் பசியுற்றார். ஒரு அர்ச்சகர் அவர் முன் தோன்றி எங்கே செல்கிறீர்கள் என்று கேட்டார். ஞீலிவன நாதரின் கோயிலுக்குச் செல்வதாக அப்பர் பதிலளித்தார். அப்பர் எவ்வளவு களைத்துப் பசியுடன் இருக்கிறார் என்பதை உணர்ந்த அர்ச்சகர், தாம் கொண்டு வந்த சோற்றை (“கட்டமுது”) அவருக்கு அளித்தார். அருகிலுள்ள குளத்திலிருந்து நீர் எடுத்துக்கொள்ளுமாறும் கூறினார். மேலும் தாமே அவரைக் கோயிலுக்கு அழைத்துச் செல்வதாகவும் கூறினார். அப்பர் உணவு உண்ட பின் இருவரும் கோயிலுக்குச் சென்றனர்.
கோயிலை அடைந்ததும் அர்ச்சகர் மறைந்தார்; சிவபெருமான் பார்வதி தேவியுடன் ரிஷப வாகனத்தில் அமர்ந்து அவருக்குத் தரிசனம் அளித்தார். எனவே இங்குள்ள சிவபெருமான் “ஸ்ரீ சோற்றுடைய ஈசுவரர்” – சோறு அளித்த இறைவன் (தமிழில் “சோறு” என்றால் அன்னம்) – என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இந்நிகழ்வு ஆண்டுதோறும் தமிழ் மாதமான சித்திரையில் (ஏப்ரல்-மே) அவிட்டம் நட்சத்திர நாளில் கொண்டாடப்படுகிறது. சிவபெருமான் தோன்றி அப்பருக்கு உணவும் நீரும் அளித்த குளத்தை இன்றும் கோயில் அருகே காணலாம்.
மன்னன் கலியுகராம பாண்டியன்
மதுரையின் மன்னன் கலியுகராம பாண்டியன் தன் நோய்கள் நீங்க இங்கு வந்து இறைவனை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது. கோயிலின் எட்டு வெவ்வேறு புனித நீர்நிலைகளிலும் ஒவ்வொன்றில் நீராடிய பின் எட்டு நாட்கள் இறைவனை வேண்டினார். அவர் தன் நோயிலிருந்து குணமடைந்ததாக நம்பப்படுகிறது.
கோயிலில் உள்ள தெய்வங்கள்
சிவபெருமான் மற்றும் பார்வதி தேவியின் சன்னதிகளைத் தவிர, வசந்த விநாயகர், அதிகாரவல்லவர், சோற்றுடைய ஈசுவரர், விநாயகர், முருகன், நடராஜர், சோமாஸ்கந்தர், தட்சிணாமூர்த்தி, அர்த்தநாரீஸ்வரர், பிரம்மா, துர்க்கை, காசி விஸ்வநாதர், மகாவிஷ்ணு, மகாலட்சுமி, சப்தமாதர், சூதாம முனிவர் ஆகியோரின் சன்னதிகளும் சிலைகளும் பிரகாரங்களில் உள்ளன.
பிரகாரங்களில் சின்னாண்டவர், பெரியாண்டவர் ஆகிய காவல் தெய்வங்களின் சிலைகள் உள்ளன.
இக்கோயிலில் நவகிரகம் இல்லை.
தனிச் சிறப்புகள்
சூரியன், புரட்டாசி (செப்டம்பர்-அக்டோபர்), பங்குனி (மார்ச்-ஏப்ரல்) ஆகிய தமிழ் மாதங்களில் தம் கதிர்களை லிங்கத்தின் மீது செலுத்தி இக்கோயிலின் சிவபெருமானை வழிபடுவதாக நம்பப்படுகிறது.
இக்கோயிலில் பார்வதி தேவிக்கு இரண்டு சன்னதிகள் உள்ளன.
யமன் அவர்களின் தலைவனாகக் கருதப்படுவதால் இங்கு தனி நவகிரகம் இல்லை. ஆனால் “ராவணன் வாயில்” முதல் சிவபெருமான் சன்னதி வரையுள்ள 9 படிகளும் நந்திக்கு முன்புள்ள 9 துளைகளும் இக்கோயிலில் நவகிரகங்களாகக் கருதப்படுகின்றன.
கொடிமரம் அருகிலுள்ள நந்தி சுயம்பு (தானே தோன்றியது) என்று நம்பப்படுகிறது.
இக்கோயிலின் தல விருட்சம் (ஞீலி) வேறெங்கும் வளர்வதில்லை.
கருவறைக்கு மேலுள்ள விமானம் “பத்ர விமானம்” என்று அழைக்கப்படுகிறது.
இக்கோயிலின் சில கற்களில் புலியின் உடலைப் போன்ற வரிகள் உள்ளன. இவ்வகைக் கற்கள் இந்த ஊரில் மட்டுமே கிடைக்கும்.
விநாயகர் சன்னதியின் உள்ளே சிவபெருமான் மற்றும் மகாவிஷ்ணு (செந்தாமரைக் கண்ணன்) சிலைகள் உள்ளன. இக்கோயிலின் தட்சிணாமூர்த்தி திருவடியின் கீழ் நந்தியுடன் காணப்படுகிறார். இவை இக்கோயிலுக்கே உரிய இரு தனிச் சிறப்புகள்.
சூதாம முனிவர் இக்கோயிலில் பல ஆண்டுகள் தவம் செய்து முக்தி அடைந்தார். அவரது “ஜீவ சமாதி” (சமாதி) வெளிப் பிரகாரத்தில் காணப்படுகிறது.
இக்கோயிலின் பெருமை
நீண்ட வளமான வாழ்வுக்காக பக்தர்கள் தங்கள் 60-வது, 80-வது பிறந்த நாட்களில் யமன் சன்னதியில் பூஜைகள் செய்கின்றனர்.
தலபுராணத்தின்படி, தேவகன்னியர்கள் (கன்னியர்) இக்கோயிலின் புனித மரங்களைக் குறிக்கின்றனர். திருமணத் தடை உள்ளவர்கள் இங்குள்ள மரங்களில் “மங்கல நாண்” கட்டி பூஜைகள் செய்யலாம் என்று நம்பப்படுகிறது. “சந்தான பிராப்தி” (குழந்தை வரம்) வேண்டுவோர் இங்குள்ள தல விருட்சத்துக்குப் பூஜைகள் செய்யலாம் என்றும் நம்பப்படுகிறது.
இங்கு யமனின் பதவி மீண்டும் நிலைநிறுத்தப்பட்டதால், இங்கு சிவபெருமானை வழிபடுவது இழந்த செல்வத்தை மீட்டுத் தரும் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.
முக்கியத் திருவிழாக்கள்
இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் சில முக்கிய விழாக்கள் –
தமிழ் மாதமான தையில் (ஜனவரி-பிப்ரவரி) பூசம் நட்சத்திர நாளில் யமனுக்குச் சிறப்புப் பூஜைகள்;
தமிழ் மாதமான மாசியில் (பிப்ரவரி-மார்ச்) சிவராத்திரி;
தமிழ் மாதமான சித்திரையில் (ஏப்ரல்-மே) 10 நாள் சித்திரை பிரம்மோற்சவம்;
திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்) குரு பூஜை;
தமிழ் மாதமான ஆவணியில் (ஆகஸ்ட்-செப்டம்பர்) விநாயகர் சதுர்த்தி; மற்றும்
தமிழ் மாதமான புரட்டாசியில் (செப்டம்பர்-அக்டோபர்) நவராத்திரி.
பிரதோஷமும் வழக்கமாக அனுசரிக்கப்படுகிறது.
கோயில் திறந்திருக்கும் நேரம்
காலை 06.30 மணி முதல் பிற்பகல் 01.00 மணி வரையும், மாலை 04.00 மணி முதல் இரவு 08.00 மணி வரையும்.
கோயில் முகவரி
ஸ்ரீ ஞீலிவனேஸ்வரர் கோயில்,
திருப்பைஞ்ஞீலி,
மண்ணச்சநல்லூர் வட்டம்,
திருச்சி மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு- 621005.
தொலைபேசி: +91- 431 - 2902654, 2560011, 2560813, 9790107474.
