பார்வையிட்ட நாட்கள்: ஜனவரி 10, 2016 மற்றும் டிசம்பர் 2, 2016.
அமைவிடம்
திருவானைக்காவல் திருச்சியின் (திருச்சிராப்பள்ளி என்றும் அழைக்கப்படும்) ஒரு பகுதி; திருச்சி பேருந்து நிலையத்திலிருந்து சுமார் 8 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. இது ஸ்ரீரங்கத்திலிருந்து 3 கி.மீ. தொலைவில், கொள்ளிடம், காவிரி ஆறுகளுக்கு இடையே அமைந்துள்ளது.
இதன் அருகிலுள்ள மற்ற தேவாரப் பாடல் பெற்ற தலங்கள் – திருவாசி, திருச்சிராப்பள்ளி (திருச்சி மலைக்கோட்டை), அன்பிலாந்துறை, திருமாந்துறை, திருப்பற்றுறை, திருப்பைஞ்ஞீலி, திருப்பராய்த்துறை, முக்கீச்சரம் (உறையூர்) மற்றும் திருவெறும்பூர்.
பொதுத் தகவல்
- மூலவர்
- ஸ்ரீ ஜலகண்டேஸ்வரர், ஸ்ரீ ஜம்புகேஸ்வரர், ஸ்ரீ வெண்ணாவல் ஈசுவரர், ஸ்ரீ அப்பு லிங்கம்
- அம்பாள்
- ஸ்ரீ அகிலாண்டேஸ்வரி
- தீர்த்தம் (புனித நீர்)
- 9 தீர்த்தங்கள் உள்ளன – ஸ்ரீமத் தீர்த்தம், பிரம்ம, இந்திர, சந்திர, ராம, அக்னி, அகஸ்திய, ஜம்பு மற்றும் சூரிய தீர்த்தங்கள்.
- தல விருட்சம் (புனித மரம்)
- ஜம்பு (வெள்ளை நாவல்) மரம்
- பதிகம் (துதிப்பாடல்) பாடியவர்கள்
- திருஞானசம்பந்தர், திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்), சுந்தரமூர்த்தி நாயனார்
- இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்றும், சோழ நாட்டில் காவிரியின் வடகரையில் (வடகரை) உள்ள 60வது சிவத் தலமும் ஆகும்.
- இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தியாக (தானே தோன்றியவராக) எழுந்தருளியுள்ளார்.
- இக்கோயிலில் ஜம்புகேஸ்வரர் மேற்கு நோக்கியும், அகிலாண்டேஸ்வரி அம்பாள் கிழக்கு நோக்கியும் எழுந்தருளியுள்ளனர்.
- இது “பஞ்ச பூதத் தலங்களில்” ஒன்று; நீரை (அப்பு) குறிக்கிறது.
- இது சக்தி பீடங்களில் ஒன்றாகவும் கருதப்படுகிறது.
- கோச்செங்கட் சோழ மன்னன் கட்டிய 70 மாடக்கோயில்களில் இது முதலாவது.
- மூவரும் (மூவர்) இக்கோயிலின் சிவபெருமானைப் போற்றிப் பதிகங்கள் பாடியுள்ளனர்.
- கிழக்கு நோக்கிய முதன்மைக் கோபுரம் (ராஜகோபுரம்) 13 நிலைகளையும், மேற்கு நோக்கிய ராஜகோபுரம் 7 நிலைகளையும் கொண்டது. இக்கோயிலில் 7 முதன்மைக் கோபுரங்களும் 5 பிரகாரங்களும் உள்ளன.
கோயிலின் வரலாறு
இது கடந்த காலத்தின் கட்டடக்கலைச் சிறப்பை எடுத்துக்காட்டும் பழமையான, பரந்த, பிரம்மாண்டமான கோயில். கோயில் வளாகம் 18 ஏக்கர் நிலப்பரப்பில் அமைந்துள்ளது. பண்டைக் காலத்தில் இவ்விடம் வெள்ளை நாவல் மரங்கள் அடர்ந்து நிறைந்திருந்தது.
இக்கோயில் சுமார் 2,500 ஆண்டுகளுக்கு முன் பேரரசர் கோச்செங்கட் சோழனால் கட்டப்பட்டது.
இங்கு ஒரு யானையும் ஒரு சிலந்தியும் இறைவனை வழிபட்டு முக்தி பெற்றதாக நம்பப்படுகிறது. இக்கோயிலின் பெயர் இந்த வரலாற்றிலிருந்து வந்தது. “திரு” என்பது மரியாதைக்குரிய முன்னொட்டு, “ஆனை” என்றால் யானை, “கோயில்” என்றால் தமிழில் ஆலயம். இப்போது இது “திருவானைக்காவல்” என அழைக்கப்படுகிறது.


தல வரலாறு
ஒரு சாபத்தினால், சிவபெருமானின் காவலர்களான புஷ்பதந்தன், ஞானதருள் மாலியவான் என்ற இரு சிவகணங்கள் முறையே யானையாகவும் சிலந்தியாகவும் பிறந்தனர். சாபத்திலிருந்து விடுபட, அவர்கள் இக்கோயிலின் இறைவனை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது. இங்குள்ள சந்திர தீர்த்தக் குளத்தின் (காவிரி நீரால் நிரம்பியது) அருகே ஜம்பு (நாவல்) மரங்களின் காடு இருந்தது; அம்மரங்களில் ஒன்றின் கீழ் சிவபெருமான் சுயம்பு லிங்கமாகத் தோன்றினார் என்று கூறப்படுகிறது.
இறைவனுக்கு நிழல் தர சிலந்தி வலை பின்னியதாகவும், அபிஷேகத்துக்காக யானை தன் துதிக்கையில் நீர் கொண்டு வந்ததாகவும் நம்பப்படுகிறது. யானை அந்த வலையை அழிக்கும்; சிலந்தி உடனே அதை மீண்டும் பின்னும். இது சிறிது காலம் தொடர்ந்தது.
ஒரு நாள், யானையைத் தடுக்க முடிவு செய்த சிலந்தி, யானையின் துதிக்கைக்குள் சென்று அதைக் கடித்தது. சிலந்தியை உதற யானை தன் துதிக்கையைத் தரையில் அடித்ததாகவும், அதில் இரண்டுமே இறந்ததாகவும் நம்பப்படுகிறது. அவர்களின் தளராத பக்தியால் மகிழ்ந்த இறைவன், சிலந்திக்கும் யானைக்கும் முக்தி (மோட்சம்) அளித்தார். புஷ்பதந்தன் (யானையாகப் பிறந்தவன்) அபிஷேகம் செய்து தன் தவத்தை நிறைவேற்றியதால் சாபத்திலிருந்து விடுபட்டு, சிவலோகத்துக்குத் திரும்பி சிவகணமாகத் தன் இடத்தை அடைந்தான். ஆனால், லிங்கத்தைச் சுற்றிக் கோயில் கட்ட வேண்டும் என்ற சிலந்தியின் விருப்பம் நிறைவேறவில்லை; எனவே அது மீண்டும் கோச்செங்கட் சோழ மன்னனாகப் பிறந்தது.
கோச்செங்கட் சோழ மன்னன் 70 “மாடக்கோயில்களை” கட்டியதாக நம்பப்படுகிறது. யானை எளிதில் அணுக முடியாததே மாடக்கோயிலின் தனிச்சிறப்பு. தன் முற்பிறவிக் கதையை உணர்ந்த அவர், இக்கோயில்களை உயரமான இடத்தில் கட்டினார்; இறைவனைத் தரிசிக்கும் முன் சில படிகளை ஏற வேண்டும். மேலும், கருவறையின் (கர்ப்பகிரகம்) நுழைவாயில் குறுகியதாக இருப்பதால் எந்த யானையும் உள்ளே நுழைய முடியாது.








இவ்விடத்துடன் தொடர்புடைய மற்றொரு தல வரலாறு, இங்கு சிவபெருமானை வழிபட்ட ஜம்பு முனிவருடையது. சிவபெருமான் முனிவருக்குத் தரிசனம் அளித்து, நாவல் பழத்தை (கருஞ்சிவப்புப் பழம்) பிரசாதமாக வழங்கினார். விதைகளைத் துப்புவது பாவம் என்று எண்ணிய முனிவர், பிரசாதத்தை உண்ணும்போது விதைகளையும் விழுங்கினார். விதைகள் மரமாக வளர்ந்து அவரது தலையைத் துளைத்து, அவருக்கு முக்தி அளித்தன. ஜம்பு முனிவருக்கு இங்கு சிவபெருமான் முக்தி அளித்ததால், அவர் “ஸ்ரீ ஜம்புகேஸ்வரர்” எனப் போற்றப்படுகிறார்; இவ்விடம் “ஜம்புகேஸ்வரம்” என அழைக்கப்படுகிறது.
பார்வதி தேவி (அகிலாண்டேஸ்வரியாக) இங்கு திருவானைக்காவலில் உள்ள ஜம்புக் காட்டில் தவம் செய்ததாகவும் நம்பப்படுகிறது. அவர் காவிரி ஆற்றின் மணலையும் நீரையும் கொண்டு ஒரு லிங்கத்தை உருவாக்கி, ஜம்பு முனிவரிடமிருந்து தோன்றியதாகக் கருதப்படும் அதே ஜம்பு (வெண் நாவல்) மரத்தின் கீழ் அதை நிறுவினார். இந்த லிங்கம் “அப்பு லிங்கம்” (நீர் லிங்கம்) என அழைக்கப்படுகிறது. அவரது தவத்தால் மகிழ்ந்த சிவபெருமான் அகிலாண்டேஸ்வரிக்குத் தரிசனம் அளித்து, “சிவ ஞான உபதேசத்தை” அருளினார். மேற்கு நோக்கி நின்ற சிவபெருமானிடமிருந்து அகிலாண்டேஸ்வரி கிழக்கு நோக்கி “உபதேசத்தை” (போதனைகளை) பெற்றார். எனவே இக்கோயில் உபதேசத் தலமாகவும் போற்றப்படுகிறது.
இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய மற்றொரு சுவையான அம்சம், “திருக்கல்யாண உற்சவம்” இங்கு கொண்டாடப்படுவதில்லை. மேலும், இரவில் இறைவன் “பள்ளியறைக்கு” எழுந்தருளச் செய்யப்படுவதில்லை. இங்குள்ள சிவபெருமான் பார்வதி தேவிக்கு குரு (ஆசிரியர்) ஆகக் கருதப்படுவதே இதன் காரணம்.
மற்றொரு தல வரலாறு: கோயிலின் ஒரு சுவரைக் கட்டும்போது, சிவபெருமான் ஒரு சித்தராக (விபூதி சித்தர்) வந்து, தொழிலாளர்களுக்குக் கூலியாகத் திருநீற்றை வழங்கினார். அந்தத் திருநீறு தொழிலாளர்கள் செய்த வேலைக்கு ஏற்ப பொன்னாக மாறியது. இந்தச் சுவர் (4-ஆம் பிரகாரம்) “திருநீற்று மதில்” என அழைக்கப்படுகிறது. “திருநீறு” என்றால் புனித சாம்பல், “மதில்” என்றால் தமிழில் சுவர். இச்சுவர் 8000 அடிக்கும் மேல் நீளமும் (2436+2436+1493+1493 அடி), 35 அடி உயரமும், 6 அடி தடிமனும் கொண்டது. பிரம்ம தீர்த்தத்தின் அருகே விபூதி சித்தருக்கு ஒரு சன்னதி உள்ளது.
இவ்விடத்துடன் தொடர்புடைய மற்றொரு தல வரலாறு, உறையூரைச் (திருச்சி அருகில்) சேர்ந்த ஒரு சோழ மன்னனுடையது; அவர் சிவபெருமானின் தீவிர பக்தர். ஒருமுறை அவர் காவிரி ஆற்றில் நீராடிக்கொண்டிருந்தபோது அவரது கழுத்தணி ஆற்றில் விழுந்தது. அதைத் திரும்பப் பெற இறைவனை வேண்டினார். அதே நேரத்தில், இக்கோயிலின் அர்ச்சகர் ஒருவர் இறைவனின் அபிஷேகத்துக்காக ஒரு குடத்தில் நீர் எடுத்து வந்துகொண்டிருந்தார். அந்தச் சங்கிலி அர்ச்சகரின் குடத்தில் சென்று, அபிஷேகத்தின்போது கண்டெடுக்கப்பட்டது.
இக்கோயிலின் சிவபெருமானை பார்வதி தேவி, பிரம்மா, திருமால், சூரியன், சந்திரன், அஷ்டதிக்பாலகர்கள், அகத்தியர், ஜம்பு, கௌதமர் ஆகிய முனிவர்கள் வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
கோயிலிலுள்ள தெய்வங்கள்
சிவபெருமான், பார்வதி தேவி ஆகியோரின் சன்னதிகளைத் தவிர, வல்லப கணபதி, முருகன், தட்சிணாமூர்த்தி, 108 சிவலிங்கங்கள், சங்காரண்யேஸ்வரர், ஆதி ஜம்புகேஸ்வரர் ஆகியோரின் சன்னதிகளையும் சிலைகளையும் பிரகாரங்களில் காணலாம்.
குபேர லிங்கம் எனப்படும் தனி லிங்கத்தை குபேரன் வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது.
சனீஸ்வரனுக்குத் தனிச் சன்னதி உள்ளது; அங்கு அவர் தன் தாயார் சாயா தேவி, மனைவி ஜேஷ்டா தேவியுடன் காட்சி தருகிறார்.
பிரகாரங்களில் கோச்செங்கட் சோழ மன்னனுக்கும் ஒரு சன்னதி உள்ளது.
அகிலாண்டேஸ்வரி அம்பாள் இரண்டாம் உட்பிரகாரத்திலுள்ள தனிக் கோயிலில் அருள்பாலிக்கிறார்.










சிறப்பம்சங்கள்
திருவானைக்காவல் கோயில் “பஞ்ச பூதத் தலங்களில்” ஒன்று; இது நீருக்குரிய (அப்பு) தலம்.
இயற்கையின் ஐந்து மூலகங்களில் ஒன்றான “நீர்”, கருவறையில் சிவலிங்கத்தின் அடியிலுள்ள வற்றாத இயற்கை நீரூற்றால் குறிக்கப்படுகிறது. இதை இன்றும் காணலாம்; இதனால் இறைவன் “ஸ்ரீ ஜலகண்டீஸ்வரர்” எனவும் போற்றப்படுகிறார் (“ஜலம்” என்றால் தமிழில் நீர்).
மற்ற நான்கு பஞ்ச பூதத் தலங்கள் -
திருவண்ணாமலை (தேயு தலம் - நெருப்பு)
காஞ்சிபுரம் / திருவாரூர் (பிருத்வி தலம் - நிலம்)
காளஹஸ்தி (வாயு தலம் - காற்று) மற்றும்
சிதம்பரம் (ஆகாய தலம் - வெளி).
இக்கோயிலின் அகிலாண்டேஸ்வரி அம்பாள் மிகவும் புகழ்பெற்றவர்; பெருந்திரளாக பக்தர்களை ஈர்க்கிறார். “அகிலாண்டேஸ்வரி” என்றால் “அண்டத்தின் அரசி” என்று பொருள் (“அகிலம்” என்றால் அண்டம், “ஆண்ட” என்றால் ஆள்பவர், “ஈஸ்வரி” என்றால் தமிழில் தேவி).
அகிலாண்டேஸ்வரி அம்பாளின் காதணி “தடங்கம்” என அழைக்கப்படுகிறது. அது மிகப் பெரியதாகவும் தெளிவாகத் தெரிவதாகவும் உள்ளது. முன்பு அம்பாள் மிகவும் உக்கிரமாகவும் கோபத்துடனும் தோற்றமளித்ததாக நம்பப்படுகிறது. ஸ்ரீ ஆதி சங்கராச்சாரியார் அவளது கோபத்தை அடக்கி, காதணிகளில் சக்கரங்களாக அடக்கினார். ஒன்று “சிவ சக்கரம்”, மற்றொன்று “ஸ்ரீசக்கரம்”. மேலும், அவளது கோபத்தைக் குறைக்க, அவளுக்கு முன்னால் விநாயகரின் சன்னதியும் பின்னால் முருகனின் சன்னதியும் அமைக்கப்பட்டுள்ளன.
உச்சிகால பூஜையின்போது, இக்கோயிலின் அர்ச்சகர் பெண் வேடமிட்டுப் பூஜை செய்கிறார். பார்வதி தேவியே இறைவனை வழிபடுகிறார் என்பதைக் குறிக்கவே இது செய்யப்படுகிறது.
ரங்கநாதர் ஸ்ரீரங்கத்தில் தங்கியிருப்பது இக்கோயிலின் ஜம்புகேஸ்வரரை வழிபடவே என்று நம்பப்படுகிறது. இந்நிகழ்வை நினைவுகூர, ஆண்டுதோறும் ரங்கநாதரின் சிலை இங்கு கொண்டுவரப்பட்டு ஒரு நாள் வைக்கப்படுகிறது. மறுநாள் சிலை ஸ்ரீரங்கத்திலுள்ள அவரது கோயிலுக்குத் திரும்பக் கொண்டு செல்லப்படுகிறது. இந்நிகழ்வின்போது ரங்கநாதரின் சிலை அழகாக அலங்கரிக்கப்படுகிறது; இந்த ஊர்வலத்தைப் பெருந்திரளான மக்கள் காண்கின்றனர்.
அருணகிரிநாதர் காம எண்ணங்களிலிருந்து தம்மைக் காக்குமாறு இங்கு முருகனை வேண்டியதாக நம்பப்படுகிறது. முருகன் அவரது வேண்டுகோளை ஏற்று, காமத்தின் உருவமாகக் கருதப்படும் ஒரு அசுரனைப் பிடித்தார். இந்த அசுரனை முருகனின் பாதத்தின் கீழ் காணலாம். முருகனின் இத்தகைய உருவம் வேறெங்கும் காண முடியாதது.
அருணகிரிநாதர் தம் போற்றத்தக்க திருப்புகழிலும் இக்கோயில் முருகனைப் போற்றிப் பாடல்கள் பாடியுள்ளார்.
அகிலாண்டேஸ்வரி அம்பாள் இங்கு கவிஞர் காளமேகப் புலவருக்குக் கவிதை எழுதும் திறமையை அருளியதாக நம்பப்படுகிறது.
இக்கோயிலில் 9 தீர்த்தங்கள் (புனித நீர்) உள்ளன. மூலவர் முன்பு 9 துளைகள் கொண்ட கம்பிச் சாளரம் உள்ளது. இந்த 9 துளைகள் வழியாக மட்டுமே இறைவனை வழிபட வேண்டும். அவ்வாறு செய்வது 9 தீர்த்தங்களிலும் ஒவ்வொன்றிலும் நீராடுவதற்குச் சமமாகக் கருதப்படுகிறது.
அகிலாண்டேஸ்வரி அம்பாள் கோயிலின் “மகாமண்டபத்தில்” உள்ள ஒரு தூணில் ஏகபாதேஸ்வரரின் அற்புதமான சிற்பத்தைக் காணலாம். இறைவனின் இருபுறமும் பிரம்மாவும் திருமாலும் தங்கள் வாகனங்களில் அமர்ந்து காட்சி தருகின்றனர்.
கோயிலின் மூன்றாம் நுழைவாயிலில் (ஆரியவிட்டன் கோபுரம்) அமைந்த மண்டபங்களில் ஒற்றைக் கல்லாலான தூண்களைக் காணலாம். இங்கு காணத்தக்க மற்றொரு முக்கியச் சிற்பம் கல்லில் செதுக்கப்பட்ட பிரம்மாண்டமான சங்கிலி. 12 ராசிகள் அழகாகச் செதுக்கப்பட்ட தூண்களும் உள்ளன. ஆயிரங்கால் மண்டபத்தில் நுணுக்கமாகச் செதுக்கப்பட்ட ஏராளமான புடைப்புச் சிற்பங்கள் உள்ளன.




இக்கோயிலின் பெருமை
இங்குள்ள இறைவனை வழிபட்டால் பாவங்கள் நீங்கி முக்தி பெறலாம் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.
“சந்தான பிராப்தி” (குழந்தைப் பேறு) வேண்டுவோர் இங்குள்ள அகிலாண்டேஸ்வரி அம்பாளை வழிபடலாம் என்று நம்பப்படுகிறது. மேலும், இங்கு அகிலாண்டேஸ்வரி அம்பாளை வழிபட்டால் திருமணத் தடைகள் நீங்கும் என்றும் பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.
ஐந்தாம் பிரகாரத்தை (“திருநீற்றான் திருமதில்” என அழைக்கப்படுவது) வலம் வந்தால் ஒருவரின் வேண்டுதல்கள் நிறைவேறும் என்று நம்பப்படுகிறது.
முக்கிய திருவிழாக்கள்
இங்கு கொண்டாடப்படும் முக்கிய திருவிழாக்கள் –
தமிழ் மாதமான வைகாசியில் (மே-ஜூன்) 10 நாள் வசந்த உற்சவம்,
தமிழ் மாதமான ஆடியில் (ஜூலை-ஆக) ஆடி பூரம் திருவிழா,
தமிழ் மாதமான புரட்டாசியில் (செப்-அக்) 10 நாள் நவராத்திரி விழா,
தமிழ் மாதமான தையில் (ஜன-பிப்) தைப்பூசம் மற்றும் தை தெப்பத் (மிதவை) திருவிழாக்கள்,
தமிழ் மாதமான பங்குனியில் (மார்-ஏப்) பிரம்மோற்சவம், தேர்த் திருவிழா மற்றும் ஐந்து பிரகாரத் திருவிழாக்கள்.
பிரதோஷம், பௌர்ணமி (முழு நிலவு நாட்கள்) போன்ற மாதாந்திர நாட்களும் தவறாமல் அனுசரிக்கப்படுகின்றன.
கோயில் நேரம்
காலை 07.00 மணி முதல் பிற்பகல் 01.00 மணி வரை, பிற்பகல் 03.00 மணி முதல் இரவு 08.00 மணி வரை.
கோயில் முகவரி
ஸ்ரீ ஜம்புகேஸ்வரர் கோயில்,
திருவானைக்காவல் அஞ்சல்
திருச்சி வட்டம் மற்றும் மாவட்டம்
தமிழ்நாடு 620005.
தொலைபேசி: +91 0431 223 0257.











1
2
3
4