தென் திருமுல்லைவாசல் ஸ்ரீ முல்லைவனநாதர் கோயில் காவிரி வடகரையின் 63 தலங்களில் 7-வது · சோழ நாடு

வருகை தேதி: 2017 மார்ச் 12

அமைவிடம்

திருமுல்லைவாசல் சீர்காழியிலிருந்து சுமார் 12 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. சீர்காழி சிதம்பரம் – மயிலாடுதுறை வழித்தடத்தில் உள்ளது.

இதன் அருகிலுள்ள பிற தேவாரப் பாடல் பெற்ற தலங்கள் – சீர்காழி, திருக்கோலக்கா, திருவெண்காடு, சாய்க்காடு, பூம்புகார், மகேந்திரப்பள்ளி, திருக்குருகாவூர், அச்சல்புரம்.

பொதுத் தகவல்

மூலவர்

ஸ்ரீ முல்லைவனநாதர், ஸ்ரீ யூதிகா பரமேஸ்வரர், ஸ்ரீ மாசிலாமணீஸ்வரர்

அம்பாள்

ஸ்ரீ அணிகொண்ட கோதையம்மை, ஸ்ரீ சத்தியானந்த சௌந்தரி

தீர்த்தம் (புனித நீர்)

விஷ்ணு தீர்த்தம், சந்திர தீர்த்தம், பிரம்ம தீர்த்தம், கங்கா தீர்த்தம்.

தல விருட்சம் (புனித மரம்)

முல்லை (மல்லிகை)

பதிகம் பாடியவர்

திருஞானசம்பந்தர்

• இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்று; சோழ நாட்டில் (வடகரை) காவிரியின் வடகரையிலுள்ள 7வது சிவத் தலம்.
• இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தி (தானாகத் தோன்றியவர்); லிங்கம் மிக உயரமானது.
• கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலுக்கு ராஜகோபுரம் இல்லை, ஆனால் நுழைவாயிலில் ஒரு வளைவு உள்ளது.
• இக்கோயிலின் கடைசி மகா கும்பாபிஷேகம் 07.09.1989 அன்று நடைபெற்றது.

கோயிலின் வரலாறு

இக்கோயில் வங்காள விரிகுடாக் கடற்கரைக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது; கடற்கரை கோயிலிலிருந்து அரை கிலோமீட்டர் தொலைவில்தான் உள்ளது. சோழ மன்னன் கிள்ளிவளவனால் இக்கோயில் சுமார் 1,300 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது.

“திருமுல்லைவாயில்” என்ற ஒரே பெயரில் இரண்டு இடங்கள் உள்ளன. ஒன்று சீர்காழிக்கு அருகிலும் மற்றொன்று சென்னைக்கு அருகிலும் உள்ளது. இவ்விரு இடங்களிலும் மிகப் பழமையான கோயில்கள் உள்ளன. சீர்காழிக்கு அருகிலுள்ள திருமுல்லைவாயில் “தென் திருமுல்லைவாசல்” என்றும், சென்னைக்கு அருகிலுள்ளது “வட திருமுல்லைவாயல்” என்றும் அழைக்கப்படுகிறது (தமிழில் “தென்” என்றால் தெற்கு, “வட” என்றால் வடக்கு).

இவ்விரு இடங்களிலும் சிவபெருமான் மல்லிகைப் புதரிலிருந்து தோன்றினார் என்ற நம்பிக்கையிலிருந்து “திருமுல்லைவாயல்” அல்லது “திருமுல்லைவாசல்” என்ற பெயர் வந்தது. “திரு” என்பது மரியாதை முன்னொட்டு, “முல்லை” என்றால் மல்லிகை, “வாசல்” என்றால் தமிழில் இடம்.

இப்போது இக்கோயில் தருமபுரம் ஆதீனத்தின் கட்டுப்பாட்டிலும் நிர்வாகத்திலும் உள்ளது.

தலபுராணம்

பார்வதி தேவி இங்கு சிவபெருமானை வழிபட்டு, “பஞ்சாட்சர மந்திரம்” (ஐந்தெழுத்து மந்திரம்) “நமசிவாய”வையும் அதன் பொருளையும் அவரிடமிருந்து கற்றாள் என்று நம்பப்படுகிறது. அவளுடைய வழிபாட்டில் மகிழ்ந்த சிவபெருமான் மந்திரத்தின் அறிவை உபதேசித்தார். எனவே இங்குள்ள இறைவன் குருவாகவும் அம்பாள் சீடராகவும் கருதப்படுகிறார்கள். இதனால் “பள்ளியறை”யும் அதனுடன் தொடர்புடைய பூஜைகளும் இங்கு இல்லை.

இந்திரன், மன்னன் யுதிஷ்டிரன் (தர்மர்), நாகம் கார்க்கோடகன் ஆகியோர் இங்கு சிவபெருமானை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது.

சந்திரன் (நிலவு) சந்திர தீர்த்தத்தில் நீராடிய பின் இங்கு இறைவனை வழிபட்டதாகவும் நம்பப்படுகிறது. அவர் தன் நோயிலிருந்து குணமடைந்து சாபத்திலிருந்து விடுபட்டதாகவும் நம்பப்படுகிறது.

மற்றொரு தலபுராணம்: கரிகால் வளவனின் தாத்தாவான சோழ மன்னன் கிள்ளி வளவன் தோல் நோயால் அவதிப்பட்டான். மருத்துவர்களின் ஆலோசனைப்படி கடலிலும் கோயிலின் சந்திர தீர்த்தத்திலும் புனித நீராட இவ்விடத்துக்கு வந்தான். அந்த இடம் மல்லிகைச் (முல்லை) செடிகளால் அடர்ந்து மூடியிருந்தது; அவை அவன் குதிரைகளின் கால்களைச் சிக்கவைத்தன. வழியைத் தெளிவாக்க மன்னன் தன் வாளால் செடிகளை வெட்டத் தொடங்கினான்; அங்கிருந்து இரத்தம் பீறிடுவதைக் கண்டு அதிர்ந்தான். புதர்களை அகற்றியபோது அங்கே இரத்தம் சிந்தும் ஒரு சிவலிங்கத்தைக் கண்டான். சிவலிங்கத்தைக் காயப்படுத்திவிட்டோமே என்ற துயரத்தில் மூழ்கினான். தன் தவறுக்குப் பரிகாரமாகத் தன் தலையை வெட்டிக்கொள்ள முயன்றான்; ஆனால் சிவபெருமானும் பார்வதியும் அவன் முன் தோன்றி அவ்வாறு செய்யவிடாமல் தடுத்தனர்.

சிவலிங்கத்தைக் கண்ட இடத்தில் மன்னன் கோயில் கட்டி இறைவனுக்கு “முல்லைவன நாதர்” (தமிழில் “முல்லை” என்றால் மல்லிகை, “வனம்” என்றால் காடு, “நாதர்” என்பது மரியாதைப் பின்னொட்டு) என்று பெயரிட்டான். மன்னனின் வாள் வெட்டினால் ஏற்பட்ட தழும்புகள் இந்த லிங்கத்தில் இன்றும் உள்ளன.

மற்றொரு தலபுராணம் சுசவி என்பவரைப் பற்றியது; அவர் பண்டைய பாண்டிய நாட்டில் வாழ்ந்த வேத அறிஞரும் ஆசிரியரும் ஆவார். அவர் பல யாகங்களைச் செய்தார். அவர் இறந்த பின், அவரது விருப்பப்படி அவரது மூத்த மகன் வாமதேவர் அவரது எலும்புகளையும் சாம்பலையும் ஒரு பானையில் வைத்து பல சிவத் தலங்களின் புனித நீரில் கரைக்கக் கொண்டு சென்றார். இவ்விடத்தை அடைந்தபோது மார்க்கண்ட ரிஷியை அவரது ஆசிரமத்தில் சந்தித்தார். இக்கோயிலின் விஷ்ணு தீர்த்தத்தில் எலும்புகளைக் கரைக்குமாறு ரிஷி அவருக்கு அறிவுறுத்தினார். அவர் எலும்புகளை நீரில் இட்டபோது அவை வைரக் கற்களாக மாறின. பின்னர் தன் தந்தை முக்தி அடைவதற்காக அனைத்து இறுதிக் கடன்களையும் இங்கு செய்து முடித்தார்.

கோயிலிலுள்ள தெய்வங்கள்

சிவபெருமான், பார்வதி தேவி ஆகியோரின் சன்னதிகளைத் தவிர, விநாயகர், சண்முக சுப்பிரமணியர், தட்சிணாமூர்த்தி, முருகன், மகாலட்சுமி, சில லிங்கங்கள், துர்க்கை, நவகிரகங்கள், சூரியன், சந்திரன், நால்வர், பைரவர் ஆகியோரின் சன்னதிகளையும் சிலைகளையும் பிரகாரங்களில் காணலாம்.

சிறப்பம்சங்கள்

இக்கோயிலின் கிணற்றில் புனித கங்கை ஆறு பொங்குவதாக நம்பப்படுகிறது.

இது “பஞ்சவனேஸ்வரம்” தலங்களில் ஒன்று – மற்ற நான்கு சிதம்பரம், சாய்க்காடு, திருவெண்காடு, பல்லவனீச்சரம்.

தட்சிணாமூர்த்தியின் சிலை பெரியதாகவும் மிக அழகாகவும் உள்ளது. நான்கு முனிவர்களுடன் (சனகாதியர்) அவரைக் காணலாம்.

பிரகாரங்களில் தலபுராணத்தைச் சித்தரிக்கும் அழகாகச் செதுக்கப்பட்ட புடைப்புச் சிற்பங்கள் உள்ளன.

இக்கோயிலின் பெருமை

சூரிய, சந்திர கிரகண நாட்களிலும் அமாவாசை நாட்களிலும் இக்கோயிலில் பஞ்சாட்சர மந்திரத்தை ஜபிக்கும் பக்தர்கள் செழிப்பும் மகிழ்ச்சியும் பெறுவார்கள் என்று உறுதியாக நம்பப்படுகிறது. இவ்வாறு செய்வதன் மூலம் பக்தர்கள் மீண்டும் மீண்டும் வரும் பிறப்பு இறப்புச் சுழலிலிருந்து விடுபட முடியும் என்றும் நம்பப்படுகிறது.

இது சிவபெருமான் பார்வதி தேவிக்கு அறிவை உபதேசித்த இடமாதலால், ஏராளமான மாணவர்கள் தங்கள் கல்விக்கான அருளை வேண்டி இங்கு இறைவனை வழிபடுகிறார்கள்.

முக்கிய விழாக்கள்

தமிழ் மாதமான மாசியில் (பிப்ரவரி–மார்ச்) மாசி மகம் தீர்த்தவாரி விழா சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. அப்போது முல்லைவன நாதர், கோதையம்மை ஆகியோரின் உற்சவ மூர்த்திகள் கடற்கரைக்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றனர்.

இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் பிற முக்கிய விழாக்கள்: தமிழ் மாதமான மாசியில் (பிப்ரவரி–மார்ச்) சிவராத்திரி, தமிழ் மாதமான ஆவணியில் (ஆகஸ்ட்–செப்டம்பர்) விநாயகர் சதுர்த்தி.

பிரதோஷமும் வழக்கமாக அனுசரிக்கப்படுகிறது.

கோயில் நேரம்

காலை 08.00 மணி முதல் பிற்பகல் 12.30 மணி வரையும், மாலை 04.00 மணி முதல் இரவு 08.00 மணி வரையும்.

கோயில் முகவரி

ஸ்ரீ முல்லைவனநாதர் கோயில்,
திருமுல்லைவாசல் அஞ்சல்,
சீர்காழி வட்டம்,
நாகப்பட்டினம் மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு – 609 113.

தொலைபேசி: +91 94865 24626.