திருமீயச்சூர் ஸ்ரீ மேகநாதசுவாமி கோயில்

பார்வையிட்ட நாட்கள்: 25^ஆம் ஜூன் 2016 மற்றும் 10^ஆம் ஏப்ரல் 2017.

அமைவிடம்

திருமீயச்சூர் மயிலாடுதுறையிலிருந்து மயிலாடுதுறை – திருவாரூர் வழித்தடத்தில் சுமார் 20 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது. மயிலாடுதுறையிலிருந்து முதலில் பேரளம் (17 கி.மீ.) சென்று, பின்னர் திருமீயச்சூர் (3 கி.மீ.) செல்ல வேண்டும். அருகிலுள்ள ரயில் நிலையம் பேரளம்; இது இக்கோயிலிலிருந்து 2 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது.

இக்கோயிலுக்கு அருகிலுள்ள பிற தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் – திருமீயச்சூர் இளங்கோயில் (இக்கோயிலுக்குள்ளேயே உள்ளது), திலதைப்பதி, திரு அன்னியூர், திருப்பாம்புரம், செருகுடி, திருவிழிமிழலை, திருக்கொட்டாரம், அம்பர் மாகாளம், அம்பர் பெருந்திருக்கோயில்.

பொதுத் தகவல்

மூலவர்

ஸ்ரீ மேகநாதசுவாமி, ஸ்ரீ முயற்சிநாதேஸ்வரர்,
ஸ்ரீ திருமேனிநாதர்

அம்பாள்

ஸ்ரீ லலிதாம்பிகை, ஸ்ரீ சுந்தரநாயகி,
ஸ்ரீ சாந்தநாயகி

தீர்த்தம் (புனித நீர்)

சூரிய புஷ்கரிணி, காளி தீர்த்தம்

தல விருட்சம் (புனித மரம்)

வில்வம், மந்தாரம்

பதிகம் (துதிப்பாடல்) அருளியவர்

புனித திருஞானசம்பந்தர்

• இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்றும், சோழ நாட்டில் (தென்கரை) காவிரியாற்றின் தென்கரையிலுள்ள 56 சிவத் தலங்களில் ஒன்றும் ஆகும்.
• இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தி (தானே தோன்றியவர்).
• இது முதல் (“ஆதி”) சக்தி பீடமாகக் கருதப்படுகிறது; இங்குள்ள தேவி “ஆதி பராசக்தி” என்று அழைக்கப்படுகிறாள்.
• “லலிதா சஹஸ்ரநாமம்” தோன்றி, முதன்முதலில் உலகுக்கு அறிமுகமான இடம் இதுவே.
• கோச்செங்கட் சோழ மன்னர் கட்டிய எழுபது மாடக்கோயில்களில் ஒன்றாக இக்கோயில் கருதப்படுகிறது.
• கருவறையின் விமானம் (மேற்கூரைக் கோபுரம்) கஜபிருஷ்டம் பாணிக் கட்டடக்கலைப்படி அமைக்கப்பட்டுள்ளது.
• கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலுக்கு 5 அடுக்கு ராஜகோபுரமும் இரண்டு பிரகாரங்களும் உள்ளன.
• கடைசி கும்பாபிஷேகம் 08.02.2015 அன்றும், அதற்கு முன் 03.11.2000 அன்றும் நடைபெற்றது.

கோயிலின் வரலாறு

இக்கோயில் முதலில் கோச்செங்கட் சோழ மன்னரால் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது.

பின்னர் இது ராஜேந்திர சோழ மன்னராலும் செம்பியன் மாதேவியாலும் புதுப்பிக்கப்பட்டது.

இக்கோயிலில் சோழர், பாண்டியர் காலங்களைச் சேர்ந்த ஏழு கல்வெட்டுகள் உள்ளன.

இக்கோயில் திருப்புகலூர் வேளக்குறிச்சி ஆதீனத்தின் நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது.

தலபுராணம்

இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய தலபுராணம் காசிப மகரிஷியைப் பற்றியது. காசிப மகரிஷியின் இரு மனைவியரிடம் பிறந்த மகன்களான அருணனும் கருடனும் பிறந்த இடம் இதுவே என்று நம்பப்படுகிறது. அருணன் உடல் ஊனமுற்றவர். அவர் சிவபெருமானின் தீவிர பக்தர்; சூரியனின் தேரோட்டி என்றும் நம்பப்படுகிறது. அருணன் கைலாசம் சென்று சிவபெருமானைத் தரிசிக்க விரும்பினார். கைலாசம் செல்ல சூரியனிடம் அனுமதி கேட்டார். சூரியன் அனுமதி மறுத்ததோடு மட்டுமல்லாமல், அவரது ஊனத்தைச் சுட்டிக்காட்டிச் சிரித்தார்.

சிவபெருமானை வேண்டிய பிறகு, அருணன் மோகினி (தேவதை) வடிவம் எடுத்து கைலாசம் சென்றார். இந்திரன் அந்த மோகினி மீது காதல் கொண்டார்; அவர்களுக்கு வாலி பிறந்ததாக நம்பப்படுகிறது. அருணன் இந்நிகழ்வைச் சூரியனிடம் கூறியபோது, சூரியன் அதை நம்பவில்லை; மேலும் அவரைக் கேலி செய்தார். மோகினி வடிவம் எடுத்துக் காட்டும்படியும் கேட்டார். அருணன் மீண்டும் மோகினி வடிவம் எடுத்தார். மோகினியின் அழகைக் கண்டு சூரியன் அவள் மீது காதல் கொண்டார்; அவர்களுக்குச் சுக்ரீவன் பிறந்ததாக நம்பப்படுகிறது.

மோகினியுடன் கொண்ட உறவின் காரணமாக சிவபெருமான் இந்திரனையும் சூரியனையும் சபித்தார். இந்தச் சாபத்தால் இந்திரன் மகாபலி மன்னரால் பதவியிழந்தார்; சூரியன் தன் ஒளியை இழந்தார்.

சூரியனின் உடல் கருமையானதால் உலகம் பகலின் ஒளியை இழந்தது. சூரியன் இறைவனிடம் மன்னிப்பு வேண்டினார். இறைவன் அவரை திருமீயச்சூருக்கு (இத்தலத்துக்கு) சென்று ஏழு மாதங்கள் தம்மை வழிபடும்படி கூறினார். இறைவனின் அறிவுரைப்படி சூரியன் இங்கு கடுமையான தவம் செய்தார். சிவபெருமான், பார்வதி தேவி ஆகியோரின் சிலைகளை யானை மீது வைத்து மேகங்களுக்கு எடுத்துச் சென்றார். எனவே கருவறையின் விமானம் “கஜபிருஷ்டம்” (யானையின் பின்புறம்) வடிவில் அமைந்துள்ளது. இறைவன் “ஸ்ரீ மேகநாதர்” (“மேகம்” என்றால் தமிழில் முகில்) என்று போற்றப்படுகிறார்.

தவத்துக்குப் பிறகும் ஒளி திரும்பாததால், சூரியன் துயரத்தில் அலறியபடி சிவபெருமானிடம் வந்தார். சிவபெருமானுடன் தனித்திருந்த தேவி, சூரியனின் அழுகுரலால் கலக்கமடைந்தாள். அவள் கோபம் கொண்டு அவரைச் சபிக்க இருந்தாள்; ஆனால் சூரியன் ஏற்கெனவே சாபத்தால் துன்புற்று, விடுதலையை நாடி வந்தவர் என்று கூறி இறைவன் அவளைச் சாந்தப்படுத்தினார். சிவபெருமானால் சூரியன் சாபத்திலிருந்து விடுபட்டார் என்று நம்பப்படுகிறது.

சிவபெருமான் பார்வதி தேவியைச் சாந்தப்படுத்தியதால், அவள் இங்கு “சாந்த நாயகி” (“சாந்தம்” என்றால் தமிழில் அமைதி) என்றும் போற்றப்படுகிறாள். மேலும், சிவபெருமான் லலிதாம்பிகையைச் சாந்தப்படுத்த முயன்றபோது, லலிதாம்பிகையின் வாயிலிருந்து “வசினிகள்” (வாக்கின் வடிவங்கள்) என்ற 8 தேவதைகள் தோன்றி, அவளை 1000 திருநாமங்களால் போற்றத் தொடங்கினர் என்று நம்பப்படுகிறது. அவர்களின் துதியால் மகிழ்ந்த லலிதாம்பிகை அமைதி பெற்றாள்.

இந்தச் சாந்தப்படுத்தும் காட்சி வெளிப் பிரகாரத்தில் காணப்படும் ஒரு சிற்பத்தில் அழகாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது. சிவபெருமானின் இந்தச் சிலை “க்ஷேத்ர புராணேஸ்வரர்” என்று அழைக்கப்படுகிறது; அவர் பார்வதி தேவியின் கன்னத்தைப் பிடித்துச் சாந்தப்படுத்தும் நிலையில் காணப்படுகிறார். ஒரு கோணத்திலிருந்து தேவி கோபத்துடனும், மற்றொரு கோணத்திலிருந்து மிகவும் அமைதியுடனும் தோன்றுகிறாள். இச்சிற்பம் இக்கோயிலின் முக்கிய ஈர்ப்புகளில் ஒன்று.

இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய மற்றொரு தலபுராணம்: லலிதாம்பிகையின் சீடரான ஹயக்ரீவர், “லலிதா சஹஸ்ரநாமம்” பற்றிய சிறப்பை அகத்தியருக்கு எடுத்துரைத்தார். அவரது அறிவுரைப்படி அகத்தியர் இக்கோயிலுக்கு வந்து சிவபெருமானையும் பார்வதி தேவியையும் வழிபட்டார். தேவி அகத்தியருக்கு “நவரத்னம்” (ஒன்பது விலைமதிப்புள்ள கற்கள்) வடிவில் தரிசனம் அளித்ததாக நம்பப்படுகிறது. அந்தத் தரிசனத்துக்குப் பிறகு, அகத்தியர் தேவியைப் போற்றி “நவரத்தின மாலை” பாடினார். இங்கு “ரகசியநாமசஹஸ்ரம்” என்ற மற்றொரு துதியையும் இயற்றினார்.

யமன் இங்கு சிவபெருமானை 1008 சங்குகளால் அபிஷேகம் செய்து, தனது நீண்ட ஆயுளுக்காக “பிரண்டை சோறு” (சோற்றுடன் கலந்த பசுமையான படர்கொடி) படைத்து வழிபட்டார் என்று நம்பப்படுகிறது.

தலபுராணத்தின்படி, இது சனீஸ்வரர், யமன், அருணன், கருடன், வாலி, சுக்ரீவன் ஆகியோர் பிறந்த இடம் என்று நம்பப்படுகிறது.

1999 இல் இங்கு ஒரு சுவாரசியமான நிகழ்வு நடைபெற்றது. பெங்களூருவைச் சேர்ந்த ஒரு பக்தைக்குத் தொடர்ந்து கனவுகள் வந்தன; அவற்றில் பார்வதி தேவி அவளிடம் தங்கக் கொலுசு (“கொலுசு”) கேட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. அவள் தேவியைத் தேடிப் பல கோயில்களுக்குச் சென்றும், கனவில் கண்ட கோயிலைக் காண இயலவில்லை. இறுதியில், ஒரு பத்திரிகையில் தற்செயலாகத் திருமீயச்சூர் லலிதாம்பிகையைப் பற்றி அறிந்தாள். தன் கனவில் கண்ட தேவி இவளே என்று அடையாளம் கண்டாள். ஒரு கொலுசு செய்து கோயிலுக்கு வந்தாள். தன் கனவுகளைப் பற்றி அர்ச்சகரிடம் கூறி, தேவிக்குக் கொலுசை அணிவிக்கும்படி வேண்டினாள். கொலுசு தேவியின் பாதங்களைச் சுற்றிச் செல்ல வழியில்லாததால் அணிவிப்பது கடினம் என்று அர்ச்சகர் கூறினார். ஆயினும், முயற்சி செய்யும்படி அவள் வற்புறுத்தினாள். அர்ச்சகர் முயற்சிக்க முடிவு செய்தார்; வியப்பாக, சிலையின் கணுக்காலில் கொலுசை அணிவிக்கப் பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரு சிறிய துளையைக் கண்டார். பின்னர், தேவியின் மூக்கிலும் துளைகள் காணப்பட்டதாகவும், அங்கு இப்போது மூக்குத்தி (“மூக்குத்தி”) அணிவிக்கப்படுவதாகவும், இடுப்பில் ஒட்டியாணம் (“ஒட்டியாணம்”) அணிவிக்கப்படுவதாகவும் கூறப்படுகிறது. இப்போது பக்தர்கள் லலிதாம்பிகைக்கு அடிக்கடி “கொலுசு” சமர்ப்பிக்கத் தொடங்கியுள்ளனர்.

கோயிலிலுள்ள தெய்வங்கள்

சிவபெருமான், பார்வதி தேவி ஆகியோரின் சன்னதிகளைத் தவிர, விநாயகர், தம் துணைவியருடன் முருகன், நடராஜர், பாதாள லிங்கம், மகாலட்சுமி, விசாலாட்சியுடன் விஸ்வநாதர், பஞ்சபூத லிங்கங்கள் (அக்னி லிங்கம், அப்பு லிங்கம், ஆகாச லிங்கம், வாயு லிங்கம், பிருத்வி லிங்கம்), சில நாகர்கள் (பாம்புகள்), ரத விநாயகர், சேக்கிழார், நால்வர், சப்தமாதர்கள் (பிராமி, மகேஸ்வரி, வைஷ்ணவி, கௌமாரி, வாராஹி, இந்திராணி, சாமுண்டி) வழிபட்ட சிவலிங்கங்கள், இந்திரனின் லிங்கம், யமனின் லிங்கம், வருணனின் லிங்கம், நிருதியின் லிங்கம், அகத்தியரின் லிங்கம், குபேரனின் லிங்கம், ஈசானனின் லிங்கம், சித்தி விநாயகர், பைரவர், சூரியன் ஆகியோரின் சன்னதிகளையும் சிலைகளையும் பிரகாரங்களில் காணலாம்.

“கோஷ்டத்தில்” (கருவறையைச் சுற்றியுள்ள இடம்) நர்த்தன விநாயகர், க்ஷேத்ர புராணேஸ்வரர், தட்சிணாமூர்த்தி, லிங்கோத்பவர், பிரம்மா, விஷ்ணு, சந்திரசேகரர், ரிஷபாரூடர், துர்க்கை ஆகியோரின் சிலைகளைக் காணலாம்.

சிறப்பு அம்சங்கள்

இங்கு பார்வதி தேவியின் அமர்ந்த நிலை தனித்துவமானது; வேறெங்கும் காண இயலாதது. கருவறையில் ஸ்ரீ சக்கரத்தின் மேல் ஐந்து அடி உயரமுள்ள கம்பீரமான பார்வதி தேவியின் சிலை பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டுள்ளது. அவள் தனது மடித்த வலது காலை இருக்கையின் மேல் வைத்து கம்பீரமாக அமர்ந்துள்ளாள். அவளது இடது கால் “சுகாசனம்” நிலையில் உள்ளது. அவள் “மனோன்மணி சொரூபத்தில்” இருப்பதாகக் கூறப்படுவதால் ஸ்ரீ சாந்த நாயகி என்றும் அழைக்கப்படுகிறாள்.

இக்கோயிலின் பார்வதி தேவி ஸ்ரீ லலிதாம்பிகை என்று போற்றப்படுகிறாள். வேறு கோயில்களில் அவள் இந்தப் பெயரால் போற்றப்படுவதைக் காண இயலாது என்பதால் இப்பெயரே தனித்துவமானது.

இக்கோயிலின் மற்றொரு சிறப்பு, ஒரே வளாகத்தில் இரண்டு கோயில்களின் இறைவனைத் தரிசிக்கலாம் – ஸ்ரீ மேகநாதசுவாமி, ஸ்ரீ சகலபுவனேஸ்வரர்.

கருவறைக்குப் பின்புறம், லிங்கோத்பவரின் இரு பக்கங்களிலும் மகாவிஷ்ணு, பிரம்மா ஆகியோரின் வழிபடும் நிலையிலான சிலைகள் உள்ளன. பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகிய மூவரையும் (மும்மூர்த்திகள்) ஒரே இடத்தில் தரிசிக்கலாம். இது மிகவும் புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது.

வெளிப் பிரகாரத்தில் உள்ள “அஷ்டபுஜ துர்க்கை” (8 கரங்களுடன் துர்க்கை) சன்னதி தனிச் சிறப்பு வாய்ந்தது. அவள் தன் வலக் கையில் ஒரு கிளியை ஏந்தியுள்ளாள்; அது நமது செய்திகளை லலிதாம்பிகையிடம் கொண்டு செல்வதாகக் கருதப்படுகிறது. வேண்டுதல் நிறைவேற விரும்பும் பக்தர்கள் இந்தத் துர்க்கை வழியாக லலிதாம்பிகையிடம் அதைத் தெரிவிக்கலாம். இக்கோயிலில் இன்றும் சில கிளிகளைக் காணலாம்.

கோச்செங்கட் சோழ மன்னர் 70 “மாடக்கோயில்கள்” கட்டினார் என்று நம்பப்படுகிறது. மாடக்கோயிலின் தனிச்சிறப்பு, யானை எளிதில் அணுக முடியாததாக இருப்பது. இக்கோயில்களை உயரமான இடத்தில் கட்டினார்; இறைவனைத் தரிசிக்கும் முன் சில படிகளில் ஏற வேண்டும். மேலும், கருவறையின் (கர்ப்பகிரகம்) நுழைவாயில் யானை உள்ளே நுழைய முடியாத அளவுக்கு குறுகலாக உள்ளது.

கருவறையின் விமானம் (மேற்கூரைக் கோபுரம்) கஜபிருஷ்டம் எனும் சிறப்பான கட்டடக்கலைப் பாணியில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. இதனால் விமானம் யானையின் பின்புறம் போலத் தோன்றுகிறது (கஜம் – யானை, பிருஷ்டம் – பின்புறம்).

இக்கோயிலில் சோழர் காலத்தின் கட்டடக்கலை அழகையும் சிறந்த கைவண்ணத்தையும் உணர்த்தும் பல அழகிய சிற்பங்களையும் கோபுரங்களையும் காணலாம்.

சூரியன் இக்கோயிலின் சிவபெருமானை, தமிழ் மாதமான சித்திரையில் (ஏப்ரல்) ஏழு நாட்கள் (21^ஆம் முதல் 27^ஆம் வரை) தன் கதிர்களை லிங்கத்தின் மேல் செலுத்தி வழிபடுவதாக நம்பப்படுகிறது. இந்நாட்களில் சூரிய பூஜை நடைபெறுகிறது.

இக்கோயிலின் பெருமை

இங்கு “லலிதா சஹஸ்ரநாமம்”, “லலிதா நவரத்னமாலை” ஆகியவற்றைப் பாராயணம் செய்தால் பார்வதி தேவியின் அருள் கிடைக்கும் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

பக்தர்கள் தாமரை இலையில் “பிரண்டை” (பசுமையான காய்கறி) கலந்த சோற்றை இறைவனுக்குப் படைத்து, பின்னர் அதை மக்களுக்கு வழங்குகின்றனர். இதனால் நீண்ட ஆயுள் கிடைக்கும் என்றும் நோய்கள் நீங்கும் என்றும் நம்பப்படுகிறது.

சக்தி பீடமான இங்கு தேவியை வழிபட்டால் அனைத்து வகையான “தோஷங்களும்” நீங்கும் என்று பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

சனீஸ்வரனும் யமனும் இங்கு சூரியனுக்குப் பிறந்தனர் என்றும் நம்பப்படுகிறது. எனவே பிறந்தநாள் (“ஆயுஷ்ய ஹோமம்”), 61^ஆம் பிறந்தநாள் (“சஷ்டியப்தபூர்த்தி”), 81^ஆம் பிறந்தநாள் (“சதாபிஷேகம்”) ஆகியவற்றில் பூஜைகள் செய்வது புனிதமாகக் கருதப்படுகிறது.

முக்கிய திருவிழாக்கள்

இங்கு கொண்டாடப்படும் புகழ்பெற்ற பூஜை “அன்னப்பாவாடை”. இந்தப் பூஜையின்போது வெல்லம் கலந்த அதிக அளவு சோறு தரையில் இடப்பட்டு, அதன் மேல் சில லிட்டர் நெய் ஊற்றப்படும். இந்தப் படையலின்போது நெய்யில் தேவியின் பிரதிபலிப்பைக் காணலாம். இந்தப் பூஜை ஆண்டுக்கு மூன்று முறை நடைபெறுகிறது – நவராத்திரியின் விஜயதசமி நாளிலும், மாசி மாத அஷ்டமி நாளிலும், வைகாசி பௌர்ணமி நாளிலும்.

தை மாதத்தில் வரும் “ரதசப்தமி” இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் மற்றொரு முக்கிய திருவிழா. ரதசப்தமி என்பது சூரியனின் தேர் (ரதம்) திரும்புவதையும் “உத்தராயணம்” காலம் தொடங்குவதையும் குறிக்கிறது. இது தமிழ் மாதமான தை (ஜன–பிப்) முதல் ஆனி (ஜூன்–ஜூலை) வரை தொடர்கிறது; இக்காலத்தில் சூரியன் வடக்கிலிருந்து தெற்கு நோக்கிப் பயணிக்கிறான்.

சிவபெருமான் தொடர்பான மற்ற அனைத்துத் திருவிழாக்களும் இக்கோயிலில் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன.

பிரதோஷமும் தவறாமல் அனுசரிக்கப்படுகிறது.

கோயில் நேரம்

காலை 06.00 மணி முதல் நண்பகல் 12.00 மணி வரை, மாலை 04.30 மணி முதல் இரவு 08.30 மணி வரை.

கோயில் முகவரி

ஸ்ரீ மேகநாதசுவாமி / ஸ்ரீ சகலபுவனேஸ்வரர் கோயில்
திருமீயச்சூர் அஞ்சல்,
நன்னிலம் வட்டம்,
திருவாரூர் மாவட்டம்
தமிழ்நாடு – 609405.
தொலைபேசி: +91 94448 36526, 94446 98841, 04366 - 239 170.