இரும்பை மாகாளம் ஸ்ரீ மகாகாளேஸ்வரர் கோயில் தொண்டை நாட்டின் 32 தலங்களில் 32-வது

வருகை நாள்: 2016 மே 20^ஆம் தேதி

அமைவிடம்

இரும்பை புதுச்சேரியிலிருந்து சுமார் 10 கிமீ தொலைவிலும், புதுச்சேரி - திண்டிவனம் வழியில் மொரட்டாண்டியிலிருந்து 2 கிமீ தொலைவிலும் உள்ளது. மொரட்டாண்டிக்குப் பிறகு, வலதுபுறம் கோயில் அமைந்துள்ள இரும்பை கிராமத்திற்குச் செல்லும் ஒரு சிறிய சாலை உள்ளது. மேலும், இக்கோயில் ஆரோவில் சர்வதேச நகரியத்தின் அருகாமையில் உள்ளது.

பாடல் பெற்ற மேலும் இரண்டு தலங்களான கிளியனூரும் அரசிலியும் இந்த இடத்திற்கு மிக அருகில் உள்ளன.

பொதுத் தகவல்

மூலவர்

ஸ்ரீ மகாகாளேஸ்வரர்

அம்பாள்

ஸ்ரீ குயில்மொழி அம்மை / ஸ்ரீ மதுசுந்தர நாயகி

தீர்த்தம் (புனித நீர்)

மகாளர் தீர்த்தம்

தல விருட்சம் (புனித மரம்)

புன்னை (புன்னை மரம்)

பதிகம் பாடியவர்

திருஞானசம்பந்தர்

• இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவ தலங்களில் ஒன்றும், தொண்டை நாட்டில் 32^வது சிவ தலமும் ஆகும்.

• இக்கோயிலில் உள்ள சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தி (தானாகத் தோன்றியவர்).

• மகாகால ரிஷியால் சிவலிங்கம் நிறுவப்பட்டு வழிபடப்பட்டதாகக் கூறப்படும் மூன்று இடங்களில் இதுவும் ஒன்று.

• கருவறைக்கு மேலுள்ள விமானம் ஏகதளக் கட்டடக் கலைக்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.

கோயிலின் வரலாறு

இக்கோயில் 7^ஆம் நூற்றாண்டில் சோழ மன்னன் மூன்றாம் குலோத்துங்கனால் கட்டப்பட்டது என்று நம்பப்படுகிறது.

கோயிலின் கல் சுவர்களில் உள்ள கல்வெட்டுகளின்படி, ஊரின் பெயர் “இருஞ்சேரி” எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

இரும்பை என்ற பெயருக்கு மற்றொரு காரணம், இவ்விடம் ஒருகாலத்தில் இலுப்பை மரங்கள் அடர்ந்து காணப்பட்டதால் ஊருக்கு இலுப்பை என்று பெயர் வந்தது என்பது. காலப்போக்கில் அப்பெயர் இரும்பை என மாறியது.

இக்கோயில், இப்பகுதியில் சுமார் ஐந்நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்த புகழ்பெற்ற யோகியான கடுவெளிச் சித்தரின் தல வரலாற்றுடன் தொடர்புடையது.

தல வரலாறு

தல வரலாற்றின்படி, மகாகால ரிஷி என்ற முனிவர் தம் யாத்திரையின்போது மூன்று லிங்கங்களை நிறுவினார் - ஒன்று வட இந்தியாவில் உஜ்ஜயினியில் (வட நாடு), ஒன்று மயிலாடுதுறைக்கு அருகிலுள்ள தெற்கே அம்பர் மாகாளத்தில் (தென் நாடு), மூன்றாவது இவ்விடத்தில் (நடு நாடு). எனவே இங்குள்ள இறைவன் ஸ்ரீ மகாகாளேஸ்வரர் எனப் பெயர் பெற்றார்.

இவ்விடத்துடன் தொடர்புடைய மற்றொரு சுவாரசியமான கதை கடுவெளிச் சித்தரைப் பற்றியது. அவர் அரச மரத்தின் கீழ் யோகாசனத்தில் அமர்ந்து நாட்கணக்கில் கடுமையான தவம் செய்வார் என்று நம்பப்படுகிறது. ஒருமுறை, தவத்தின்போது அவர் உடலின் வெப்பம் மிகவும் கடுமையாகி மழைக் கடவுள்கள் துன்புற்றனர்; மழை பெய்யவில்லை, மக்கள் துயரத்திற்கும் வறட்சிக்கும் ஆளாயினர். நிலைமை மோசமடைந்து, இறுதியில் கொட்டக்கரையிலிருந்து ஆட்சி செய்த மன்னன் குலோத்துங்கனின் செவிகளுக்கு எட்டியது. சித்தர் சிவபெருமானின் மந்திரத்தை ஜபித்துத் தவம் செய்ததால் அவரைத் தொந்தரவு செய்ய யாரும் துணியவில்லை; எனவே சித்தரின் தவத்தைக் கலைப்பவருக்குத் தக்க பரிசு வழங்கப்படும் என்று மன்னன் அறிவித்தான்.

பரிசால் ஆசைப்பட்ட, சிவபெருமானிடம் பக்தி கொண்ட வள்ளி என்ற கோயில் நடனப் பெண், சித்தரின் தவத்தைக் கலைக்க முயற்சி செய்யத் தீர்மானித்தாள். சித்தர் அவ்வப்போது உதிர்ந்து வாடிய அரச இலைகளைப் பிடித்து உண்பதை அவள் கவனித்தாள். அவர் கவனத்தைப் பெற, உப்புச் சேர்த்து வறுத்த அப்பளங்களை (மெல்லிய மொறுமொறுப்பான வில்லைகள்) சாமர்த்தியமாகத் தயாரித்து அவரைச் சுற்றி வைத்தாள். அவை அரச இலைகள் என்று நினைத்து சில நாட்கள் உப்பிட்ட அப்பளங்களை உண்டபின், சித்தர் சுயநினைவுக்கு வந்தார். கண்களைத் திறந்து அப்பளங்களையும் அருகில் நிற்கும் வள்ளியையும் கண்டபோது, ஏன் இந்த அப்பளங்களை ஊட்டினாய், என்ன நடந்தது என்று அவளிடம் கேட்டார். இவ்விடத்தைச் சுற்றியுள்ள அசாதாரண வெப்பத்தையும் மழையின்மையையும் பற்றி அவள் விளக்கினாள். இது அவருடைய கடுமையான தவத்தால்தான் என்றும் மேலும் கூறினாள். அவர் தவம் கலைந்து வெப்பம் குறையத் தொடங்கியதால், மழைக் கடவுள் கொடிய வெப்பத்திலிருந்து விடுபட்டு மழையைப் பொழிந்தார்.

இந்த நிகழ்வைக் கொண்டாட, மன்னன் இக்கோயிலில் ஒரு பெரிய பூஜை நடத்த உத்தரவிட்டான். கோயில் நடனப் பெண்ணான வள்ளி, சிவபெருமானின் பிரபஞ்ச நடனத்தை (ஆனந்த தாண்டவம்) ஆட வேண்டியிருந்தது. அவள் சித்தரைப் பூஜைக்கும் தன் நடன நிகழ்ச்சியைக் காணவும் அழைத்தாள்; அவர் ஏற்றுக்கொண்டார்.

ஆனால், நிகழ்ச்சியின்போது அவளுடைய ஒரு கால் சலங்கை கழன்று விழுந்து, அவள் தாளம் தவறினாள். வள்ளியில் சிவபெருமானைக் கண்ட கடுவெளிச் சித்தர், சலங்கையை எடுத்து அவள் பாதங்களில் மீண்டும் அணிவித்தார். நடனப் பெண்ணின் பாதங்களைத் தொட்டதால் அவர் மக்களின் மற்றும் மன்னனின் ஏளனத்திற்கு ஆளானார். ஏளனத்தால் கோபமடைந்த சித்தர், சிவபெருமானை அவர் கோயிலிலிருந்து வெளியே வந்து கல்மழை பொழியச் செய்து தம் குற்றமின்மையை நிரூபிக்குமாறு வேண்டினார்.

சித்தர் பாடிய பாடல் பின்வருமாறு:

“வெல்லும் பொழுது விடுவேன் வெகுளியை
செல்லும் பொழுது செலுத்தினேன் சிந்தையை
அல்லும் பகலும் உன்னையே தொழுதேன்
கல்லும் பிளந்து கடுவெளியாமே”

உடனே கோயில் கருவறையில் இருந்த லிங்கம் மூன்று துண்டுகளாக வெடித்தது; அத்துண்டுகள் விழுந்த இடங்கள் எல்லாம் பாலைவனமாயின. இந்த இடங்கள் மக்கள் வசிக்காத, செடிகொடிகள் எதுவும் இல்லாத இடங்களாகும் என்று சித்தர் சபித்தார். இன்றும் இந்த ஊரிலிருந்து சுமார் மூன்று கிலோமீட்டர் தொலைவில் “கடுவெளி” என்ற அத்தகைய பாலைவனம் உள்ளது.

சித்தரின் உண்மையையும் ஆற்றலையும் உணர்ந்த மன்னன் மன்னிப்பு வேண்டி, சாபத்தின் விளைவைத் தணிக்குமாறு கெஞ்சினான். மன்னனின் வேண்டுகோளால் சாந்தமடைந்த சித்தர், ஏற்கனவே நடந்ததை மாற்ற இயலாது என்றாலும், எதிர்காலத்தில் தொலைதூர நாடுகளிலிருந்து மக்கள் வந்து பாழ்நிலங்களை மீண்டும் பசுமையாகவும் வளமாகவும் ஆக்குவார்கள் என்று கூறினார்.

மேலும், உடைந்த சிவலிங்கத்தைச் சீர் செய்யுமாறும் சித்தர் வேண்டப்பட்டார். உடைந்த துண்டுகளை இணைக்க அவர் பின்வரும் பாடலைப் பாடினார். அவர் இந்தப் பாடலை முடித்ததும் துண்டுகள் ஒன்றாக இணைந்தன.

“எட்டும் அறிந்த உந்தனுக்கு
எட்டும் அறியாத எந்தனுக்கு
எட்டு அறிந்தும் ஒன்று சேருமே”

இன்று, சித்தர் குறிப்பிட்ட தொலைதூர நாடுகளின் மக்கள் ஆரோவில்வாசிகளே என்றும், சாபம் இப்போது நீங்கத் தொடங்கியுள்ளது என்றும் சில கிராமவாசிகள் கருதுகின்றனர்.

இக்கோயிலுடன் தொடர்புடைய மற்றொரு தல வரலாறு: ஒருமுறை இரண்டு அசுரர்கள் பார்வதி தேவியை மணக்கும் வரம் வேண்டிச் சிவபெருமானை வழிபட்டனர். இதனால் கோபமடைந்த பார்வதி தேவி மகா காளியின் வடிவம் எடுத்து அவர்களை அழித்தாள். அந்த இரண்டு அசுரர்களைக் கொன்றதால் பார்வதி தேவிக்கு “பிரம்மஹத்தி தோஷம்” (உயிரைப் போக்கும் செயலால் வரும் பாவம்) ஏற்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. இந்த தோஷத்திலிருந்து விடுபட அவள் இவ்விடத்தில் சிவபெருமானை வழிபட்டாள்.

கோயிலில் உள்ள தெய்வங்கள்

விநாயகர், வள்ளி தெய்வானையுடன் சுப்பிரமணியர், நடராஜர், தட்சிணாமூர்த்தி, காலபைரவர், சந்திரன் (நிலவுக் கடவுள்) ஆகியோருக்கான சன்னதிகளைப் பிராகாரங்களில் காணலாம்.

இக்கோயிலில் நவகிரகங்களின் சிறப்பு என்னவென்றால், ஒன்பது கிரகங்களும் தத்தம் துணைவியருடன் உள்ளன - சூரியன் (உஷா, பிரத்யூஷா), சந்திரன் (கீர்த்திகா), அங்காரகன் (சக்தி தேவி), புதன் (கண தேவி), குரு (தார தேவி), சுக்கிரன் (சிருங்கிணி தேவி), சனி (ஜேஷ்டா தேவி), ராகு (சிங்கி தேவி), கேது (சித்ரலேகா).

சிறப்பு அம்சங்கள்

இக்கோயிலின் தனிச்சிறப்பு என்னவென்றால், மூலவர் ஸ்ரீ மகாகாளேஸ்வரர் லிங்கம் துண்டுகளாக உடைந்து செப்புக் கம்பியால் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

பார்வதி தேவி இங்கு குயில் மொழி நாயகியாக வழிபடப்படுகிறாள்; அதற்கு “குயிலின் குரலைப் போன்ற இனிய குரல் கொண்ட தேவி” என்று பொருள்.

உட்பிராகாரச் சுவர்களில் கடுவெளிச் சித்தரின் கதையை அழகாகச் சித்தரிக்கும் நுணுக்கமான சிற்பங்களும் புடைப்புச் சிற்பங்களும் உள்ளன.

அருணகிரிநாதரும் தம் போற்றத்தக்க திருப்புகழில் இக்கோயில் முருகப்பெருமானைப் போற்றிப் பாடல்கள் பாடியுள்ளார்.

இக்கோயிலின் மகிமை

கலை, இசையில் ஆர்வமுள்ள பக்தர்களிடமும் இக்கோயில் பிரபலமானது. அவர்கள் தாம் தேர்ந்தெடுத்த கலை வடிவங்களில் சிறந்து விளங்க இங்கு பூஜை செய்து குயில் மொழி நாயகி தேவியின் அருளை வேண்டுகின்றனர்.

செழிப்பிற்காகவும் நீண்ட ஆயுளுக்காகவும் பக்தர்கள் மகாகாளேஸ்வரரை வேண்டுகின்றனர்.

முக்கிய திருவிழாக்கள்

மாசி மாதத்தில் (பிப்ரவரி-மார்ச்) மாசி மகம், சிவராத்திரி; கார்த்திகை மாதத்தில் (நவம்பர்-டிசம்பர்) திருக்கார்த்திகை; பங்குனி மாதத்தில் (மார்ச்-ஏப்ரல்) பங்குனி உத்திரம் ஆகியவை இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் முக்கிய திருவிழாக்கள். மேலும், அனைத்துப் பிரதோஷங்களும் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன.

கோயில் நேரம்

காலை 07.00 மணி முதல் நண்பகல் 12.00 மணி வரையிலும், மாலை 04.00 மணி முதல் இரவு 08.00 மணி வரையிலும்.

கோயில் முகவரி

ஸ்ரீ மகாகாளேஸ்வரர் கோயில்,
இரும்பை மாகாளம்,
வானூர் வட்டம், விழுப்புரம் மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு - 605 111
தொலைபேசி: +91- 413 - 268 8943, 98435 26601.

கோயில் அர்ச்சகர் ஸ்ரீ ராஜா குருக்களை 80981 44813 என்ற எண்ணில் தொடர்பு கொள்ளலாம்.