மயிலாப்பூர், சென்னை ஸ்ரீ கபாலீஸ்வரர் கோயில் தொண்டை நாட்டின் 32 தலங்களில் 24-வது

பார்வையிட்ட நாட்கள்: பிப்ரவரி 19, 2016 மற்றும் மார்ச் 22, 2017

அமைவிடம்

மயிலாப்பூர் சென்னையின் மையப் பகுதியில், கோயம்பேட்டிலிருந்து சுமார் 14 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது. பீச்-வேளச்சேரி எம்.ஆர்.டி.எஸ். ரயில் பாதையில் மயிலாப்பூரில் ஒரு ரயில் நிலையம் உள்ளது.

இக்கோயிலின் அருகிலுள்ள மற்ற தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் – திருவொற்றியூர், திருமுல்லைவாயில், திருவேற்காடு, திருவலிதாயம் மற்றும் திருவான்மியூர்.

பொதுத் தகவல்

மூலவர்

ஸ்ரீ கபாலீஸ்வரர், புன்னைவன நாதர்

அம்பாள்

ஸ்ரீ கற்பகாம்பிகை

தீர்த்தம் (புனித நீர்)

கபாலி தீர்த்தம், கடவுள் தீர்த்தம், வேத தீர்த்தம், வாலி தீர்த்தம், கங்கா தீர்த்தம், வெள்ளி தீர்த்தம் மற்றும் ராம தீர்த்தம்.

தல விருட்சம் (புனித மரம்)

புன்னை மரம்

பதிகம் (துதிப்பாடல்) பாடியவர்

திருஞானசம்பந்தர்

• இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்றும், தொண்டை நாடு பகுதியில் உள்ள 24^வது சிவத் தலமும் ஆகும்.
• இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தியாக (தானே தோன்றியவராக) எழுந்தருளியுள்ளார்.
• சென்னையிலுள்ள “சப்தஸ்தானம்” கோயில்களில் இது மிகவும் புகழ்பெற்றது.
• இது 63 நாயன்மார்களில் ஒருவரான வாயிலார் நாயனார் பிறந்த இடம்.
• இது திருவள்ளுவர் பிறந்த இடம்.
• கிழக்கு நோக்கிய இக்கோயிலில் 7 நிலை முதன்மைக் கோபுரமும் (ராஜகோபுரம்) 2 பிரகாரங்களும் உள்ளன. மேற்கு நோக்கிய 3 நிலை கோபுரம் கோயிலின் புனிதக் குளத்தை நோக்கி அமைந்துள்ளது.
• கடைசியாக மகா கும்பாபிஷேகம் 03.04.2016 அன்று நடைபெற்றது; அதற்கு முன் 2004-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்றது.

கோயிலின் வரலாறு

இவ்விடத்தின் பழைய பெயர் கபாலீச்சரம்.

மயிலாப்பூர் கடற்கரையில் அமைந்துள்ளது; கடல் ஒரு கிலோமீட்டர் தொலைவில்தான் உள்ளது.

பார்வதி தேவி மயில் (தமிழில் “மயில்”) வடிவம் எடுத்து சிவபெருமானை வழிபட்ட மூன்று இடங்கள் உள்ளன – அவை மயிலாடுதுறை (மாயூரம்), திருமயிலாடி மற்றும் மயிலாப்பூர்.

அசல் கோயில் கடல் அருகே இருந்தது; அது கடலில் மூழ்கிவிட்டதாக நம்பப்படுகிறது. தற்போதைய கோயில் சுமார் 350 ஆண்டுகளுக்கு முன் கட்டப்பட்டது.

கோயிலின் கோபுரங்கள் மிகவும் அழகானவை. கோயிலின் மேற்குக் கோபுரத்துக்கு எதிரே ஒரு பெரிய குளம் உள்ளது. கோயிலும் குளமும் சேர்ந்த காட்சி கண்களுக்கு விருந்தாகும்.

தல வரலாறு

பார்வதி தேவியின் தவம்

ஒரு காலத்தில் பார்வதி தேவி “நமசிவாய” என்ற ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தின் முழுப் பொருளையும் திருநீற்றின் முக்கியத்துவத்தையும் அறிய விரும்பியதாக நம்பப்படுகிறது. அதை விளக்குமாறு அவள் சிவபெருமானை வேண்டினாள். சிவபெருமான் அவளுக்குக் கற்பித்துக்கொண்டிருந்தபோது, அங்கு நடனமாடிய ஒரு மயிலின் அழகில் அவள் கவரப்பட்டாள். அவளது கவனக்குறைவுக்காக, சிவபெருமான் அவளை மயிலாகுமாறு சபித்தார். இச்சாபத்திலிருந்து விடுபட, பூமிக்குச் சென்று தவம் செய்யுமாறு அவர் அறிவுறுத்தினார். அவள் இவ்விடத்தில் “புன்னை” மரத்தின் கீழ் மயில் வடிவில் சிவபெருமானை வழிபட்டாள். அவளது தவத்தால் மகிழ்ந்த சிவபெருமான் அவள் முன் தோன்றி, சாபத்திலிருந்து அவளை விடுவித்து, “கற்பகாம்பாள்” என்று பெயரிட்டார்.

எனவே இங்குள்ள இறைவன் ஸ்ரீ புன்னைவன நாதர் (“புன்னை வனம்” என்றால் புன்னை மரங்களின் காடு) என அழைக்கப்படுகிறார். இச்சன்னதியில் மயில் வடிவில் பார்வதி தேவியின் சிலையைக் காணலாம். புன்னை மரத்தின் (தல விருட்சம்) கீழ் உள்ள புன்னைவன நாதர் சன்னதியை வெளிப் பிரகாரத்தில் காணலாம். பார்வதி தேவி மயில் வடிவில் சிவபெருமானை வழிபட்ட வரலாற்றிலிருந்து மயிலை அல்லது மயிலாப்பூர் என்ற பெயர் வந்தது.

பிரம்மாவின் கர்வம்

மற்றொரு தல வரலாறு: பிரம்மா இங்குள்ள இறைவனை வழிபட்டுத் தம் பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டார். ஒருமுறை அவர் செருக்குற்று, தம்மைச் சிவபெருமானுக்குச் சமமாகக் கருதியதாக நம்பப்படுகிறது. அவருக்குப் பாடம் கற்பித்து அவரது கர்வத்தை அடக்க, சிவபெருமான் பிரம்மாவின் ஒரு தலையைக் கிள்ளி, அந்த மண்டை ஓட்டைக் கையில் ஏந்தினார். வடமொழியில் “கபாலம்” என்றால் மண்டை ஓடு; எனவே இங்குள்ள சிவபெருமான் “ஸ்ரீ கபாலீஸ்வரர்” எனவும் போற்றப்படுகிறார்; இவ்விடம் “கபாலீஸ்வரம்” என அழைக்கப்படுகிறது.

முருகனின் தவம்

அசுரன் சூரபத்மனுடன் போரிடுவதற்கு முன், முருகன் இக்கோயிலில் தவம் செய்தார். சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியும் தங்கள் மகனை ஆசீர்வதித்து, அசுரனை வெல்ல “வேல்” (ஈட்டி) என்ற ஆயுதத்தை அளித்தனர். முருகன் “சிங்காரவேலன்” ஆக வெற்றியுடன் திரும்பினார். அசுரன் சூரபத்மன் தோற்கடிக்கப்பட்ட பின், அவன் மயில் வடிவம் எடுத்து முருகனின் வாகனமாக (வாகனம்) ஆனான்.

முருகன் திரும்பிய பிறகு, இந்திரன் தன் மகள் தெய்வானையை முருகனுக்குத் திருமணம் செய்து கொடுத்தார். இந்திரனின் யானையான ஐராவதம், தெய்வானையைப் பிரிவதைத் தாங்க முடியாமல் அவளுடனேயே தங்கிவிட்டது. இக்கோயிலில் முருகன் தன் துணைவியரான வள்ளி, தெய்வானையுடன் ஐராவதத்தின் மீது அமர்ந்து பக்தர்களுக்குத் தரிசனம் அளிக்கிறார். முருகனை இத்தகைய கோலத்தில் காண்பது மிகவும் அரிது.

திருஞானசம்பந்தரும் பூம்பாவையும்

இக்கோயில் திருஞானசம்பந்தரின் வரலாற்றுடன் நெருக்கமாகத் தொடர்புடையது; அவர் பூம்பாவையின் தந்தை சிவநேசர் பாதுகாத்து வைத்திருந்த எலும்புகளிலிருந்தும் சாம்பலிலிருந்தும் அவளை மீண்டும் உயிர்ப்பித்தார். தந்தை தன் மகளை அடியாருக்கு மணம் முடித்துக் கொடுக்க எண்ணியிருந்தார். ஆனால் விதிவசத்தால் அவள் பாம்புக்கடியால் இறந்தாள். இருப்பினும், அடியார் இவ்விடத்திற்கு வரும்போதெல்லாம் அவரிடம் ஒப்படைப்பதற்காகத் தந்தை அவளது எலும்புகளை ஒரு குடத்தில் பாதுகாத்து வைத்தார். சம்பந்தர் இவ்விடத்திற்கு வந்தபோது, சிவநேசர் அவரிடம் சோகக் கதையைச் சொல்லி, குடத்தை அவர் முன் வைத்தார்.

சம்பந்தர் ‘மட்டிட்ட புன்னை’ என்ற வரியில் தொடங்கும் 10 பாடல்கள் கொண்ட ஒரு பதிகத்தைப் பாடினார். தம் பதிகத்தில், இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் பல்வேறு விழாக்களைக் குறிப்பிட்டு, இவ்விழாக்கள் அனைத்தையும் காணாமல் பூம்பாவை எவ்வாறு இருக்க முடியும் என்று அவளிடம் கேட்டார். அவர் பதிகத்தை முடித்ததும் குடம் உடைந்து, பூம்பாவை தன் அழகிய வடிவில் உயிருடன் வெளிவந்தாள். அடியாரின் பாடல்களின் வலிமையைக் கண்டு அனைவரும் வியந்தனர். பூம்பாவையைத் திருமணம் செய்துகொள்ளுமாறு அவளது தந்தை சம்பந்தரை வேண்டினார். ஆனால், அவளுக்கு மீண்டும் உயிர் அளித்ததால் தாம் இப்போது அவளுக்குத் தந்தையாகிவிட்டதாகவும், எனவே அவளை மகளாக மட்டுமே பார்க்க முடியும் என்றும் சம்பந்தர் கூறினார். பூம்பாவை தன் வாழ்நாள் முழுவதும் சிவபெருமானை வழிபட்டு, பின்னர் முக்தி அடைந்தாள்.

வாயிலார் நாயனார்

63 நாயன்மார்களில் ஒருவரான வாயிலார் நாயனார் பிறந்த இடமும் இதுவே.

அவர் சிவபெருமானின் தீவிர பக்தர். அவர் தம் மனத்துக்குள் (“மானசீகமாக”) ஒரு கோயிலைக் கட்டி, அங்கு சிவபெருமானை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது. அவர் சிலை வழிபாட்டு நிலையைக் கடந்தவர். அவர் இதயத் தூய்மையையும் பார்வைத் தெளிவையும் அடைந்ததால், அவருக்குக் குறியீடுகளோ சடங்குகளோ தேவைப்படவில்லை. முக்தி அடைவதற்கு முன் அவர் தம் மனத்தை உயர்ந்த அருவ நிலைக்கு உயர்த்த முடிந்தது.

வாயிலார் நாயனார் 63 நாயன்மார்களில் இடம்பெற்றிருப்பது, பக்தி பல வகைப்படும் என்பதை எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஒருவர் எந்த வழியைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும், இறுதி இலக்கு சிவபெருமானுடன் ஒன்றுபடுவதே. ஆன்மிகப் பாதைக்கு வார்ப்பு வடிவம் ஏதுமில்லை என்றும், சிலை வழிபாடு மட்டுமே முக்தி அடையும் வழியல்ல என்றும் இந்து புராணங்கள் அடிக்கடி வலியுறுத்தியுள்ளன.

கோயிலிலுள்ள தெய்வங்கள்

சிவபெருமானின் சன்னதி மேற்கு நோக்கியும், பார்வதி தேவி தெற்கு நோக்கியும் உள்ளனர். நர்த்தன விநாயகர் (நடன கோலத்தில் விநாயகர்), பழனி ஆண்டவர், நடராஜர், சுந்தரேஸ்வரர், அண்ணாமலையார், ஜகதீஸ்வரர், நவகிரகம், வாயிலார் நாயனார், தட்சிணாமூர்த்தி, பிரம்மா, லிங்கோத்பவர், துர்க்கை, சரஸ்வதி, லட்சுமி, சிங்காரவேலனாக முருகன், அருணகிரிநாதர், பைரவர், வீரபத்திரர், தேவார மூவர், சந்தான குரவர்கள் மற்றும் 63 நாயன்மார்கள் ஆகியோரின் சன்னதிகளையும் சிலைகளையும் பிரகாரங்களில் காணலாம்.

சனீஸ்வரருக்குத் தனிச் சன்னதி உள்ளது. சுக்கிரன் வழிபட்டதாக நம்பப்படும் ஒரு லிங்கமும் உள்ளது. மேற்குக் கோபுரத்தின் அருகே பூம்பாவைக்குச் சன்னதி உள்ளது.

சிறப்பம்சங்கள்

“மயிலையே கயிலை” என்ற புகழ்பெற்ற வாக்கு உண்டு; மயிலாப்பூரே கயிலாய மலை என்பது இதன் பொருள்.

வெளிப் பிரகாரத்தின் மேற்குப் பக்கத்தில் “நவராத்திரி மண்டபம்” என்ற அழகிய மண்டபம் உள்ளது.

காவிரி ஆற்றுப் பகுதியில் “சப்தஸ்தானம் கோயில்கள்” எனப்படும் ஏழு கோயில்களின் தொகுப்பு உள்ளது. அவை – திருவையாறு, திருப்பழனம், திருச்சோற்றுத்துறை, திருவேதிகுடி, திருக்கண்டியூர், திருப்பூந்துருத்தி மற்றும் திருநெய்த்தானம். அதேபோல், மயிலாப்பூர் அருகிலும் ஏழு (சப்தஸ்தானம்) சிவன் கோயில்கள் உள்ளன. அவை –

(1) ஸ்ரீ காரணீஸ்வரர் கோயில்,

(2) ஸ்ரீ தீர்த்தபாலீஸ்வரர் கோயில்,

(3) ஸ்ரீ வெள்ளீஸ்வரர் கோயில்,

(4) ஸ்ரீ விருப்பாட்சீஸ்வரர் கோயில்,

(5) ஸ்ரீ வாலீஸ்வரர் கோயில்,

(6) ஸ்ரீ மல்லீஸ்வரர் கோயில் மற்றும்

(7) ஸ்ரீ கபாலீஸ்வரர் கோயில்.

இந்த ஏழு சிவன் கோயில்களை வழிபடும் வழக்கம் திருஞானசம்பந்தர் காலத்துக்கு முற்பட்டது என்பதை பக்தர்கள் நினைவில் கொள்ள வேண்டும். அவர் மயிலாப்பூருக்கு வந்தபோது இக்கோயில்களை அதே வரிசையில் தரிசித்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

ராமர் இப்புனித இடத்துக்கு வந்து சிவபெருமானை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது. வேதங்களும் சுக்கிரனும் காசியப முனிவரும் இக்கோயில் இறைவனை வழிபட்டதாகவும் நம்பப்படுகிறது.

திருஞானசம்பந்தர் தம் பதிகத்தில், பூம்பாவையின் ஆன்மாவை மீட்டெடுக்கும்போது இக்கோயிலின் பெருமையையும் இங்கு கொண்டாடப்படும் விழாக்களையும் விவரித்தார். மாசி மாதத்தில் கொண்டாடப்படும் “கடலாட்டு விழா” (சிவபெருமான் கடலில் தீர்த்தவாரி அருளும் விழா) பற்றியும் குறிப்பிட்டார். ஒவ்வொரு தலத்திலும் கொண்டாடப்படும் விழாக்களுக்குப் பதிலாக இறைவனின் பெருமையை எடுத்துரைக்கும் மற்ற பதிகங்களிலிருந்து இந்தப் பதிகம் வேறுபட்டது.

திருவள்ளுவர் கோயில்

உலகப் புகழ்பெற்ற அறநூலான திருக்குறளை இயற்றிய திருவள்ளுவர், ஏறத்தாழ 2,000 ஆண்டுகளுக்கு முன் மயிலாப்பூரில் பிறந்து வாழ்ந்தார். திருவள்ளுவரின் திருக்குறள் உலகின் பல மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுச் சிறப்பிக்கப்படுகிறது. அவர் பிறந்த இடத்தில், முண்டகக்கண்ணி அம்மன் கோயிலுக்கு மிக அருகில் ஒரு பழைய கோயில் உள்ளது. அங்கு 2000 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் பழமையானது என நம்பப்படும் ஒரு பழைய “இலுப்பை” மரம் உள்ளது. திருவள்ளுவர் இம்மரத்தின் கீழ் பிறந்தார் என்று நம்பப்படுகிறது. 1935-ஆம் ஆண்டு மரம் சேதமடைந்தது; அதன் அடிப்பகுதி ஒரு மூடியால் பாதுகாக்கப்படுகிறது. ஒருமுறை திருவள்ளுவரின் மனைவி கிணற்றிலிருந்து நீர் இறைத்துக்கொண்டிருந்தபோது திருவள்ளுவர் அவளை உள்ளே அழைத்ததாக நம்பப்படுகிறது. அவள் நீர் இறைக்கப் பயன்படுத்திய குடத்தைக் கீழே விட்டுவிட்டு, கணவரின் அழைப்புக்குப் பதிலளிக்க உடனே சென்றாள். அவள் திரும்பி வந்தபோது, குடம் கிணற்றின் பாதியில் தொங்கிக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டு வியந்தாள். இந்தப் புகழ்பெற்ற நிகழ்வு நடந்த கிணற்றை இன்றும் இங்கு காணலாம்.

இக்கோயிலின் பெருமை

ஒருவரின் 61^வது, 81^வது பிறந்தநாட்களைக் கொண்டாட இக்கோயில் முக்கிய இடமாகக் கருதப்படுகிறது.

“சந்தான பிராப்தி” (குழந்தைப் பேறு) வேண்டுவோர் இங்குள்ள கற்பகாம்பிகை அம்பாளை வழிபடலாம் என்று நம்பப்படுகிறது. மேலும், இங்கு கற்பகாம்பிகை அம்பாளை வழிபட்டால் திருமணத் தடைகள் நீங்கும் என்றும் பக்தர்கள் நம்புகின்றனர்.

இங்குள்ள வேண்டுதல்கள் எந்த நோயிலிருந்தும் நிவாரணம் தரும் என்றும் பக்தர்கள் உறுதியாக நம்புகின்றனர்.

முக்கிய திருவிழாக்கள்

சிவன் கோயில்களுக்குரிய கிட்டத்தட்ட எல்லா விழாக்களும் இங்கு சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகின்றன. அவற்றுள் முக்கியமானவை –

தமிழ் மாதமான பங்குனியில் (மார்ச்-ஏப்) 10 நாள் பிரம்மோற்சவம். பிரம்மோற்சவத்தின் 8^ஆம் நாளில் சம்பந்தர் பூம்பாவைக்கு மீண்டும் உயிர் அளித்த நிகழ்வு கொண்டாடப்படுகிறது.

63 நாயன்மார்கள் திருவிழா இக்கோயிலில் மிகவும் புகழ்பெற்றது; பெருந்திரளாக பக்தர்களை ஈர்க்கிறது.

தமிழ் மாதமான மாசியில் (பிப்-மார்ச்) மாசி மகத்தின்போது “கடலாட்டு விழா” (தீர்த்தவாரி) கொண்டாடப்படுகிறது.

அமாவாசை, பௌர்ணமி நாட்களிலும் பிரதோஷத்தின்போதும் இக்கோயில் பெருந்திரளாக பக்தர்களை ஈர்க்கிறது.

கோயில் நேரம்

காலை 06.00 மணி முதல் பகல் 12.00 மணி வரை, மாலை 04.00 மணி முதல் இரவு 09.00 மணி வரை.

கோயில் முகவரி

ஸ்ரீ கபாலீஸ்வரர் கோயில்,
வடக்கு மாட வீதி,
மயிலாப்பூர்,
சென்னை,
தமிழ்நாடு – 600 004.
தொலைபேசி: +91 44 2464 1670, +91 44 2461 1356.