திருவாலங்காடு ஸ்ரீ வடாரண்யேஸ்வரர் கோயில் தொண்டை நாட்டின் 32 தலங்களில் 15-வது

வருகை தந்த நாள்: 17^ஆம் ஜூலை, 2016

அமைவிடம்

திருவாலங்காடு திருவள்ளூரிலிருந்து அரக்கோணம் செல்லும் வழியில் சுமார் 17 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது. அரக்கோணத்திலிருந்தும் இவ்விடம் சுமார் 17 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது.

சென்னை – அரக்கோணம் ரயில் வழித்தடத்தில் திருவாலங்காட்டில் ரயில் நிலையம் உள்ளது; கோயில் நிலையத்திலிருந்து சுமார் 4 கி.மீ தொலைவில் உள்ளது.

திருவாலங்காட்டுக்கு அருகிலுள்ள மற்ற தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்கள் – இலம்பையங்கோட்டூர் (10 கி.மீ), திருவெண்பாக்கம் (32 கி.மீ), தக்கோலம் (17 கி.மீ), திருவிற்கோலம் (20 கி.மீ), திருப்பாசூர் (19 கி.மீ).

பொதுத் தகவல்கள்

மூலவர்

ஸ்ரீ வடாரண்யேஸ்வரர், ஸ்ரீ ஆலவன நாதர்,
ஸ்ரீ ஊர்த்துவதாண்டவேஸ்வரர், ஸ்ரீ தேவர்சிங்கபெருமான்

அம்பாள்

ஸ்ரீ வண்டார்குழலி அம்மன், ஸ்ரீ பிரம்மராம்பாள்
ஸ்ரீ ஆலவன நாயகி

தீர்த்தம் (புனித நீர்)

முக்தி தீர்த்தம், செண்ட்ரடு தீர்த்தம், சிவகர தீர்த்தம்

தல விருட்சம் (புனித மரம்)

ஆலமரம்

பதிகம் (திருப்பாடல்) பாடியவர்

புனித திருஞானசம்பந்தர்-1
புனித திருநாவுக்கரசர் (அப்பர்)-2
புனித சுந்தரமூர்த்தி (சுந்தரர்)-1

• இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலங்களில் ஒன்று; தொண்டை நாட்டின் 15^வது சிவத் தலம்.
• இக்கோயிலில் சிவபெருமான் சுயம்புமூர்த்தி (தானாகத் தோன்றியவர்).
• நடராஜப் பெருமான் காளி தேவியுடன் நடனப் போட்டியில் ஈடுபட்டதாக நம்பப்படும் ஐந்து இடங்களில் இதுவும் ஒன்று.
• இக்கோயிலின் நடராஜர் மண்டபம் (அரங்கம்) “ரத்தின சபை (மணி மண்டபம்)” என்று அழைக்கப்படுகிறது.
• “மூவர்” அனைவரும் தங்கள் பதிகங்களைப் பாடிய 44 பாடல் பெற்ற தலங்களில் இதுவும் ஒன்று.
• காரைக்கால் அம்மையாரும் சிவபெருமானைப் பற்றிய தம் “மூத்த திருப்பதிகத்தை” இங்கு பாடினார்.
• இக்கோயிலில் மூன்று பிராகாரங்கள் உள்ளன; அதன் முக்கிய கோபுரமான ராஜகோபுரம் 5 நிலைகளைக் கொண்டது.

கோயிலின் வரலாறு

இக்கோயில் முதலில் சோழ, பல்லவ வம்சத்தினரால் கட்டப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. இது மிகவும் தொன்மையான கோயில். இக்கோயிலிலுள்ள கல்வெட்டுகள் முதலாம் பராந்தக சோழ மன்னர் காலம் முதல் விஜயநகரத்தின் கடைசி மன்னர் காலம் வரையிலானவை.

முற்காலத்தில் இந்த ஊர் பழையனூர் என்றும், இக்கோயில் அமைந்திருந்த இடம் ஆலங்காடு என்றும் அழைக்கப்பட்டது. தேவாரப் பதிகங்களில் இவ்விடம் “பழையனூர் ஆலங்காடு” எனக் குறிப்பிடப்படுகிறது.

இக்கோயில் தமிழ்நாடு அரசின் இந்து சமய அறநிலையத் துறையின் (HR&CE) நிர்வாகக் கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. இக்கோயில் திருத்தணி முருகன் கோயிலின் செயல் அலுவலர்/இணை ஆணையரால் கட்டுப்படுத்தப்படுகிறது.

தல வரலாறு

தல வரலாற்றின்படி, பழங்காலத்தில் இப்பகுதி ஆலமரங்கள் அடர்ந்த காடாக இருந்தது. ஓர் ஆலமரத்தின் கீழ் சுயம்பு லிங்கம் கண்டெடுக்கப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. பின்னர் கோயில் கட்டப்பட்டு இறைவன் “ஸ்ரீ வடாரண்யேஸ்வரர்” என்று பெயர் பெற்றார் (வடம் என்றால் ஆலமரம், ஆரண்யம் என்றால் காடு, ஈஸ்வரர் என்பது சிவபெருமானைக் குறிக்கிறது). தேவர்களும் இக்கோயிலின் இறைவனை வழிபட்டதாக நம்பப்படுவதால், அவர் “ஸ்ரீ தேவர்சிங்கபெருமான்” எனவும் போற்றப்படுகிறார்.

முருகப் பெருமான், லட்சுமி தேவி, புனித திருமூலர் ஆகியோர் இக்கோயிலில் சிவபெருமானை வழிபட்டதாக நம்பப்படுகிறது.

ஊர்த்துவ தாண்டவம்

சும்பன், நிசும்பன் என்ற இரு அசுரர்கள் சிவபெருமானின் அருளை வேண்டி அவரை வழிபட்டதாக வரலாறு கூறுகிறது. அவர்களின் கடுமையான தவத்தால் மகிழ்ந்த சிவபெருமான், தரையில் விழும் அவர்களின் ஒவ்வொரு துளி இரத்தமும் ஒரு லிங்கமாக மாறும் என்ற வரத்தை அளித்தார்.

சிவபெருமானின் அருளைப் பெற்ற பின், இந்த இரு அசுரர்களும் தேவர்களைத் துன்புறுத்தத் தொடங்கினர்; தேவர்கள் சிவபெருமானிடம் முறையிட்டனர். சிவபெருமான் பார்வதி தேவியிடம் “பத்ரகாளியை” உருவாக்கும்படி கூறினார்; அசுரர்களை அழிக்கத் திருவாலங்காட்டுக்குச் செல்லுமாறு இந்தக் காளிக்கு அறிவுறுத்தப்பட்டது.

காளி அந்த இரு அசுரர்களுடன் போரிட்டு, அவர்களை வென்று, அவர்களின் இரத்தத்தைக் குடித்தாள். ஆனால் அசுரர்களின் இரத்தத்தைக் குடித்ததால் அவள் தன் புலன்களின் கட்டுப்பாட்டை இழந்து, தானே ஓர் அசுரியைப் போல நடக்கத் தொடங்கினாள். அவள் மீண்டும் தேவர்களைத் துன்புறுத்தத் தொடங்கினாள்; அவர்கள் இந்த விஷயத்தில் சிவபெருமானின் தலையீட்டை மீண்டும் வேண்டினர்.

இந்தச் சிக்கலைத் தீர்க்க சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியும் இவ்விடத்துக்கு வந்தனர். புலன்களின் கட்டுப்பாட்டை இழந்திருந்த காளி சிவபெருமானுடன் சண்டையிடத் தொடங்கினாள். பிரம்மா, மகாவிஷ்ணு, நாரத முனிவர் ஆகியோர் தலையிட்டு, சண்டைக்குப் பதிலாக நடனப் போட்டிக்கு அவர்களை ஒப்புக்கொள்ளச் செய்தனர்; அவ்விருவரும் அதற்குச் சம்மதித்தனர்.

இந்த நடன நிகழ்ச்சியைப் பார்வதி தேவி, நாரத முனிவர், முஞ்சிகேச முனிவர் (அனந்த முனிவர்), நாகம் கார்க்கோடகர் ஆகியோர் கண்டதாக நம்பப்படுகிறது. பிரம்மாவும் மகாவிஷ்ணுவும் அவர்களின் நடனத்துக்கு இசை வழங்கியதாக நம்பப்படுகிறது. சிவபெருமான் 17 வகையான நடனங்களை ஆடினார்; காளியும் அவற்றை மீண்டும் ஆடினாள். இறுதியாக, சிவபெருமான் மிக விரைவான அசைவுகளுடன் கூடிய தம் “ஊர்த்துவ தாண்டவத்தை” ஆடினார். சிவபெருமான் வேண்டுமென்றே தம் வலது காதணியைத் தரையில் நழுவ விட்டு, வலது காலில் நின்று, இடது காலின் கட்டை விரலால் காதணியை எடுத்து, நடனத்தின்போதே மீண்டும் அணிந்தார். காளியால் இந்த அசைவை மீண்டும் செய்ய முடியவில்லை; அவள் தன் தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டாள்.

இந்த நடனத்தைக் கண்டு வியந்த பார்வதி தேவி இங்கு “அருகிலிருந்து வியந்த நாயகி” (அற்புதமான நடன நிகழ்ச்சியைக் கண்ட தேவி) எனப் போற்றப்படுகிறாள். ஊர்த்துவ தாண்டவம் ஆடியதால் இங்குள்ள இறைவன் “அண்டமுற நிமிர்ந்தருளிய நாயனார்” எனப் போற்றப்படுகிறார்.

தன் தோல்வியை ஏற்றுக்கொள்ள முடியாமல் காளி மிகவும் சினம் கொண்டாள். அவளது சினத்தைத் தணிக்க, திருவிற்கோலம் கோயிலில் மகிழ்ச்சி தரும் “ரட்சா நடனம்” ஆடுவதாகவும் அங்கு அவள் தம் தரிசனம் பெறலாம் என்றும் சிவபெருமான் கூறினார்.

இக்கோயிலின் நடராஜர் திருமேனியின் இடக்கால் இடது காதைத் தொடுவது போல் உயர்ந்திருப்பதைக் காணலாம். சிவகாம சுந்தரி தேவியின் திருமேனியில் அவளது முகம் வியப்பைப் பிரதிபலிப்பதைக் காணலாம்.

நடராஜப் பெருமானின் ஐந்து சபைகள்

சிவபெருமான் தம் அண்டத் திருநடனமான ‘ஊர்த்துவ / காளி தாண்டவத்தை’ ஆடிய ஐந்து இடங்களில் இதுவும் ஒன்று. அவர் இந்த நடனத்தை ஆடிய மண்டபம் “ரத்தின சபை (மணி மண்டபம்)” எனப்படுகிறது. மற்ற நான்கு இடங்கள் -

சிதம்பரம் - பொன் சபை (தங்க மண்டபம்),

மதுரை – வெள்ளி சபை (வெள்ளி மண்டபம்),

திருநெல்வேலி – தாமிர சபை (செம்பு மண்டபம்) மற்றும்

குற்றாலம் - சித்திர சபை (ஓவிய மண்டபம்).

காரைக்கால் அம்மையார்

சிவபெருமானின் இந்த நடனத்தை அவரது மாபெரும் பக்தர்களில் ஒருவரான புனித காரைக்கால் அம்மையாரும் கண்டார். அவர் 63 நாயன்மார்களில் ஒருவர். சிவபெருமானைக் காண அவர் தலையால் நடந்து கயிலை மலைக்குச் சென்றதாகக் கூறப்படுகிறது. இறைவன் அவரை “அம்மையே” (தமிழில் அம்மா) என அழைத்து, தம் நடனத்தைக் காணத் திருவாலங்காட்டுக்குச் செல்லுமாறு அறிவுறுத்தினார். அவர் இக்கோயிலில் இறைவனைக் காண வந்தார்; ஆனால் அவர் கால் வைத்த இடமெல்லாம் ஒரு சிவலிங்கம் தோன்றத் தொடங்கியது. மரியாதை காட்டும் பொருட்டு, அவர் மீண்டும் தலையால் நடக்க முடிவு செய்தார். அவர் சிவபெருமானின் நடன நிகழ்ச்சியைக் கண்டு, தம் பதிகத்தைப் பாடி, இக்கோயிலிலேயே முக்தி அடைந்தார். அவரது இறுதி இளைப்பாறும் இடம் நடராஜப் பெருமானின் திருவடிகளில் இருந்தது என்று நம்பப்படுகிறது. அவரது பதிகங்கள் மூவர் தேவாரத்துக்கு முற்பட்டவை என்பதால், அவை “மூத்த திருப்பதிகம்” என அழைக்கப்படுகின்றன.

திருஞானசம்பந்தர்

இவ்விடத்தோடு தொடர்புடைய மற்றொரு வரலாறு: காரைக்கால் அம்மையார் இங்கு தலையால் நடந்ததால், புனித திருஞானசம்பந்தர் மண்ணில் கால் வைக்க அஞ்சினார். காரைக்கால் அம்மையாருக்கு எந்த அவமரியாதையும் காட்ட விரும்பாமல், அவர் அருகிலுள்ள கிராமத்தில் தங்கி, இக்கோயிலுக்கு வராமல் அங்கேயே இரவைக் கழித்தார். ஆனால் இக்கோயிலின் சிவபெருமான் அவரது கனவில் தோன்றி, தம்மைப் போற்றிப் பாட மறந்துவிட்டாயா என்று கேட்டார். மறுநாள் காலை அவர் இக்கோயிலுக்கு வந்து, “நீலி கதை” மற்றும் இறைவனின் நினைவூட்டலைக் குறிப்பிடும் பதிகத்தைப் பாடினார்.

நீலி கதை

இவ்விடத்தோடு தொடர்புடைய மற்றொரு வரலாறு “நீலி” என்ற பெண்ணைப் பற்றியது. அவள் கற்பைச் சந்தேகித்த கணவனால் கொல்லப்பட்டாள் என்று நம்பப்படுகிறது. இறந்த பிறகு அவளால் அடுத்த பிறவிக்குச் செல்ல முடியவில்லை; பேய் உருவில் இப்பகுதியில் அலையத் தொடங்கினாள். தற்செயலாக, அடுத்த பிறவியில் அவளது கணவன் இவ்வழியே பயணம் செய்து கொண்டிருந்தான். தன் முன்னாள் கணவனைக் கண்ட நீலி பழிவாங்க முடிவு செய்தாள். அவள் அவனது தற்போதைய மனைவியின் உருவம் எடுத்து அவனுடன் செல்ல விரும்பினாள். இங்கு தன் மனைவியைக் கண்டு அவன் வியந்தான்; ஏதோ தவறு இருப்பதை உணர்ந்து அவளைத் தன்னுடன் வர அனுமதிக்க மறுத்தான்.

நீலி உள்ளூர் மக்களிடம் (வேளாளர்கள்) சென்று தன் கணவன் தன்னைக் கைவிடுவதாக முறையிட்டாள். உள்ளூர் மக்கள் தலையிட்டு, அவளுடன் அருகிலுள்ள இடத்தில் தங்கி, மறுநாள் காலை அவளுடன் பயணம் செய்யும்படி அவனிடம் கூறினர். அவள் தன் மனைவியாக இல்லாமல் இருக்கலாம் என்று அவன் அவர்களிடம் விளக்க முயன்றான்; ஆனால் அவர்கள் அவனது வேண்டுகோளை ஏற்கவில்லை. மாறாக, அவனுக்கு ஏதேனும் நேர்ந்தால் தாங்களும் உயிரைவிடுவோம் என்று கூறி அவனது பாதுகாப்புக்கு உறுதி அளித்தனர்.

உள்ளூர் மக்கள் அவர்களுக்கு அளித்த வீட்டுக்குள் அவர்கள் சென்றவுடன், நீலி தன் பேய் உருவை எடுத்து அவனைக் கொன்றாள். காலையில் உள்ளூர் மக்கள் அவன் இறந்து கிடப்பதைக் கண்டு, அவனுக்குக் கொடுத்த வாக்கைக் காக்க தங்கள் உயிரை மாய்த்துக்கொள்ள முடிவு செய்தனர். 70 வேளாளர்கள் தீக்குளியல் (தமிழில் தீக்குளித்தல்) மூலம் உயிர் நீத்தனர் என்பது வரலாறு. சிவபெருமான் அவர்கள் அனைவருக்கும் முக்தி அளித்தார் என்றும் நம்பப்படுகிறது. “நீலிக் கண்ணீர்” (முதலைக் கண்ணீர்) என்ற பழைய தமிழ்ப் பழமொழி இந்தக் கதையிலிருந்தே தோன்றியது என்பது சுவாரஸ்யமான செய்தி.

இந்த வேளாளர்கள் உயிர் நீத்த மண்டபத்தை பழையனூரிலுள்ள சாட்சிபூதேஸ்வரர் கோயில் அருகே இன்றும் காணலாம் (திருவாலங்காடு கோயிலிலிருந்து சுமார் ஒரு கிலோமீட்டர் தொலைவில்). அந்த வேளாளர்களின் வழித்தோன்றல்கள் இன்றும் திருவாலங்காடு கோயிலுக்கு வழிபடவும் தங்கள் சேவைகளை அளிக்கவும் செல்கின்றனர் என்று கூறப்படுகிறது.

மந்தீஸ்வரர்

மற்றொரு வரலாறு: பல்லி தன் மீது விழுந்ததால் தோஷம் அடைந்த தன் மகன் மந்தீஸ்வரரை, திருவாலங்காட்டுக்குச் சென்று அங்கு சிவபெருமானை வழிபடுமாறு சனி பகவான் (சனீஸ்வரன்) அறிவுறுத்தினார். அவரது தவத்தால் மகிழ்ந்த சிவபெருமான் அவர் முன் தோன்றி, அவரது பாவத்தை நீக்கி ஆசீர்வதித்தார்.

கோயிலில் உள்ள தெய்வங்கள்

இங்கு நடராஜர் “ரத்தின சபாபதி ஈஸ்வரர்” எனப் போற்றப்படுகிறார்; அவரது துணைவி சிவகாம சுந்தரி “சமீசேனம்பிகை” எனப் போற்றப்படுகிறாள்.

இக்கோயிலில் அறுபது வரையிலான திருமேனிகள் உள்ளன. சில திருமேனிகளும் சன்னதிகளும் - விநாயகர், தேவியருடன் முருகன், தேவியருடன் விஜயராகவப் பெருமாள், காரைக்கால் அம்மையார், அகோர வீரபத்திரர், பஞ்சபூத லிங்கங்கள், சகஸ்ர லிங்கம், காசி விஸ்வநாதர், ஐயப்பன், தட்சிணாமூர்த்தி, பிரம்மா, துர்கா பரமேஸ்வரருடன் துர்க்கை, சண்டிகேசுவரர், முஞ்சிகேச முனிவர், கார்க்கோடகர், சூரியன், சந்திரன், நால்வர், பத்ரகாளி அம்மன், சப்த கன்னியர் மற்றும் பைரவர்.

மந்தீஸ்வரரின் திருமேனிகளையும் அவர் நிறுவி வழிபட்ட லிங்கத்தையும் காணலாம்.

சிறப்பு அம்சங்கள்

தேவி பத்ரகாளிக்கான தனிக் கோயில் இக்கோயிலிலிருந்து சுமார் ஒரு கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. சிவபெருமானுடனான நடன நிகழ்ச்சியில் தோற்ற பிறகு அவள் இக்கோயிலில் தங்கினாள் என்று கூறப்படுகிறது.

திருவாலங்காடு கோயில், முக்தி தீர்த்தம் (கோயில் குளம்), வட பத்ரகாளி கோயில் ஆகியவை மிகவும் மங்களகரமானவையாகக் கருதப்படுகின்றன. பக்தர்கள் இங்கு வழிபட வேண்டிய வரிசை - முதலில் முக்தி தீர்த்தத்தில் நீராடி, பத்ரகாளி தேவியை வழிபட்டு, பின்னர் சிவபெருமானை வழிபடுவது.

இக்கோயிலில் நடராஜப் பெருமானுக்கு அபிஷேகம் நடைபெறும் 100 தூண்கள் கொண்ட அழகிய மண்டபம் உள்ளது.

நடராஜப் பெருமான் சன்னதியில் இரு சிவலிங்கங்கள் உள்ளன - ஒன்று ஸ்படிகத்தாலும் மற்றொன்று மரகதத்தாலும் ஆனது.

புனித அருணகிரிநாதர் இக்கோயில் முருகப் பெருமானைத் தம் போற்றத்தக்க திருப்புகழில் பாடியுள்ளார்.

புனித பட்டினத்தாரும் இக்கோயில் சிவபெருமானைப் போற்றிப் பாடியுள்ளார்.

புனித காரைக்கால் அம்மையாரின் ஜீவ சமாதியை நடராஜப் பெருமான் சபையின் முடிவில் காணலாம் என்று கூறப்படுகிறது.

இக்கோயிலின் பெருமை

இக்கோயில் முக்தி அடையக்கூடிய இடமாகக் கருதப்படுகிறது.

இது பரணி நட்சத்திரத்துக்கான பரிகாரத் தலம். பரணி நட்சத்திரக் காலத்தில் பிறந்தவர்கள் இங்கு சிறப்புப் பூஜைகளைச் செய்யலாம்.

மந்தீஸ்வரர் பரிகாரத்துக்கு இது முக்கியமான இடம்; சனிக்கிழமைகளில் பூஜைகள் செய்யலாம். திருமணப் பேச்சுவார்த்தைகளில் உள்ள தடைகள் நீங்கவும், மணமான தம்பதியருக்குக் குழந்தைப் பேறு கிடைக்கவும், கடன்களிலிருந்து விடுபடவும் மந்தீஸ்வரர் பரிகாரம் செய்யப்படுகிறது.

மந்தீஸ்வரர் சனி பகவானின் மகன் என்பதால், சனி தோஷங்கள் தொடர்பான பூஜைகளையும் இங்கு செய்யலாம்.

மேலும், நடனக் கலையில் தேர்ச்சி பெற விரும்புவோர் இங்கு வடாரண்யேஸ்வரரை வேண்டி அவரது அருளைப் பெறலாம்.

முக்கிய விழாக்கள்

மார்கழி மாதத்தில் (டிசம்பர்-ஜனவரி) வரும் திருவாதிரை இக்கோயிலின் மிக முக்கிய விழா.

சிவபெருமானுக்குரிய மற்ற ஏறக்குறைய எல்லா விழாக்களும் இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படுகின்றன.

கோயில் நேரம்

காலை 06:00 முதல் மதியம் 12:00 வரை, மாலை 04:00 முதல் இரவு 08:00 வரை.

கோயில் முகவரி

ஸ்ரீ வடாரண்யேஸ்வரர் கோயில்,
திருவாலங்காடு அஞ்சல்,
திருத்தணி வட்டம்,
திருவள்ளூர் மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு – 631 210.
தொலைபேசி: +91-044-27872074, 9952230906.