Thiruppayatrur Sri Payatrunathar Temple 78th of 129 on the south bank of the Kaveri · Chola Nadu · Temples near Mayiladuthurai

Appar sang this Pathigam at this temple. Verse 1 of 10.

The lord of Thiruppayatrur flayed an elephant and spread out its hide, while blood ran like a river. Seeing this, Umai was afraid and shook her fingers in distress. He wore the hide for a little while and then, as if unable to bear it himself, laughed with his teeth showing.

Verse text and transliteration as given in the write-up. Word meanings and the English meaning are AI-assisted drafts.

All ten verses

1. 01

   உரித்திட்டார் ஆனை யின்றோல் உதிரவா றொழுகி யோடவிரித்திட்டார் உமையா ளஞ்சி விரல்விதிர்த் தலக்கண் நோக்கித்தரித்திட்டார் சிறிது போது தரிக்கில ராகித் தாமுஞ்சிரித்திட்டார் எயிறு தோன்றத் திருப்பயற் றூர னாரே

   Uriththiṭṭār āṉai yiṉtṟōl uthiravā ṟozhuki yōṭa / viriththiṭṭār umaiyā ḷañchi viralvithirth thalakkaṇ nōkkith / tariththiṭṭār siṟithu pōthu tharikkila rākith thāmuñ / siriththiṭṭār eyiṟu thōṉtṟath thiruppayat ṟūra ṉārē

   திருப்பயற்றூர்ப் பெருமானார் குருதிவெள்ளம் ஆறாக ஓட யானையின் தோலை உரித்துத் தம் திருமேனியில் விரித்துப் போர்த்தார். யானைத்தோலை உரித்ததனையும் போர்த்ததனையும் கண்டு பார்வதிதேவியார் அஞ்சித்தம் விரல்களைப் பலகாலும் உதறி வருந்தியதனைக் கண்டு, சிறிதுநேரம் அத்தோலைப் போர்த்தியபின் அவ்வாறு தொடர்ந்து போர்த்தும் ஆற்றல் இல்லாதவரைப் போலக் காட்சி வழங்கித் தாமும் பற்கள்தோன்றச் சிரித்துவிட்டார்.

2. 02

   உவந்திட்டங் குமையோர் பாகம் வைத்தவர் ஊழி யூழிபவந்திட்ட பரம னார் தாம் மலைச்சிலை நாகம் ஏற்றிக்கவர்ந்திட்ட புரங்கள் மூன்றுங் கனலெரி யாகச் சீறிச்சிவந்திட்ட கண்ணர் போலுந் திருப்பயற் றூர னாரே

   Uvanthiṭṭaṅ kumaiyōr pākam vaiththavar ūzhi yūzhi / pavanthiṭṭa parama ṉār thām malaichchilai nāgam ētṟik / kavarnthiṭṭa puraṅkaḷ mūṉtṟuṅ kaṉaleri yākach chīṟich / sivanthiṭṭa kaṇṇar pōlun thiruppayat ṟūra ṉārē

   திருப்பயற்றூரனார்பல ஊழிகளையும் படைத்த பெருமானாராய், விரும்பிப் பார்வதிபாகராய், மலையை வில்லாகக் கொண்டு, பாம்பை அதற்கு நாணாகக் கட்டி, உலகங்களில் பலரையும் சென்று பற்றி வருத்திய மும்மதில்களும் தீக்கு இரையாகுமாறு, வெகுண்டு சிவந்த கண்களையுடையவர்.

3. 03

   நங்களுக் கருள தென்று நான்மறை யோது வார்கள்தங்களுக் கருளும் எங்கள் தத்துவன் றழலன் றன்னைஎங்களுக் கருள்செய் யென்ன நின்றவன் நாகம் அஞ்சுந்திங்களுக் கருளிச் செய்தார் திருப்பயற் றூர னாரே

   Naṅkaḷuk karuḷa theṉṟu nāṉmaṟai yōthu vārkaḷ / thaṅkaḷuk karuḷum eṅkaḷ thaththuvaṉ tṟazhalaṉ tṟaṉṉai / eṅkaḷuk karuḷsey yeṉṉa niṉtṟavaṉ nāgam añchun / thiṅkaḷuk karuḷich cheythār thiruppayat ṟūra ṉārē

   திருப்பயற்றூரனார் நமக்கு அருள்கிட்டும் என்று நான்கு வேதங்களையும் ஓதும் அந்தணர்களுக்கு அவ்வாறே அருள் செய்யும் உண்மைப் பொருளாய்த் தீ நிறத்தவராய் எங்களுக்கு அருள் செய்வீராக என்று எல்லா உயிர்களும் வேண்டித் தொழுமாறு அழியாது நின்ற முதல்வராய்ப் பாம்பினை அஞ்சும் பிறைமதிக்கு அஞ்சவேண்டாதவாறு அருள் செய்துள்ளார்.

4. 04

   பார்த்தனுக் கருளும் வைத்தார் பாம்பரை யாட வைத்தார்சாத்தனை மகனா வைத்தார் சாமுண்டி சாம வேதங்கூத்தொடும் பாட வைத்தார் கோளரா மதியம் நல்லதீர்த்தமுஞ் சடைமேல் வைத்தார் திருப்பயற் றூர னாரே

   Pārththaṉuk karuḷum vaiththār pāmparai yāṭa vaiththār / sāththaṉai makaṉā vaiththār sāmuṇṭi sāma vēthaṅ / kūththoṭum pāṭa vaiththār kōḷarā mathiyam nalla / thīrththamuñ chaṭaimēl vaiththār thiruppayat ṟūra ṉārē

   திருப்பயற்றூரனார் அருச்சுனனுக்கு அருளி, பாம்பினை இடுப்பில் ஆடுமாறு இறுகக்கட்டி, சாத்தனை மகனாக ஏற்றுக் காளிக்காகச் சாமவேதம் பாடியவாறு கூத்து நிகழ்த்திக் கொடிய பாம்பு, பிறை, கங்கை ஆகிய இவற்றைச் சடையில் அணிந்தவராவார்.

5. 05

   மூவகை மூவர் போலும் முற்றுமா நெற்றிக் கண்ணர்நாவகை நாவர் போலும் நான்மறை ஞான மெல்லாம்ஆவகை யாவர் போலும் ஆதிரை நாளர் போலுந்தேவர்கள் தேவர் போலுந் திருப்பயற் றூர னாரே

   Mūvakai mūvar pōlum mutṟumā netṟik kaṇṇar / nāvakai nāvar pōlum nāṉmaṟai gñāṉa mellām / āvakai yāvar pōlum āthirai nāḷar pōlun / thēvarkaḷ thēvar pōlun thiruppayat ṟūra ṉārē

   திருப்பயற்றூரனார் அருவம் அருவுருவம் உருவம் என்ற மூவகைப்பட்ட இலயசிவம், போகசிவம், அதிகாரசிவம் என்ற மூவராய், நிறைந்த நெற்றிக்கண்ணராய், முறையாக வைகரி முதலான நால்வகை ஒலிகளை வெளிப்படுத்தும் நாவினை உடையவராய், நான்கு வேதங்கள் சிவாகமம் முதலிய ஞானநூல்கள் என்பவற்றின் வடிவினராய், திருவாதிரை நாளை உகப்பவராய்த் தேவர்களுக்குத் தலைவராய் விளங்குபவராவார்.

6. 06

   ஞாயிறாய் நமனு மாகி வருணனாய்ச் சோம னாகித்தீயறா நிருதி வாயுத் திப்பிய சாந்த னாகிப்பேயறாக் காட்டி லாடும் பிஞ்ஞகன் எந்தை பெம்மான்தீயறாக் கையர் போலுந் திருப்பயற் றூர னாரே

   Gnāyiṟāy namaṉu māki varuṇaṉāych sōma ṉākith / thīyaṟā niruthi vāyuth thippiya sāntha ṉākip / pēyaṟāk kāṭṭi lāṭum piññakaṉ enthai pem'māṉ / thīyaṟāk kaiyar pōlun thiruppayat ṟūra ṉārē

   திருப்பயற்றூரனார் தீ நீங்காத கையினராய், தீபங்கள் நீங்காத சுடுகாட்டில் கூத்து நிகழ்த்துபவராய், தலைக்கோலம் அணிந்தவராய், நமக்குத் தந்தையாராய், தலைவராய், ஞாயிறு, சந்திரன்களாகவும், யமன், வருணன், அக்கினி, நிருருதி, வாயு, மேம்பட்ட சாந்த வடிவினனாகிய ஈசானன் ஆகிய எண்திசை காப்போராகவும் உள்ளார்.

7. 07

   ஆவியாய் அவியு மாகி அருக்கமாய்ப் பெருக்க மாகிப்பாவியர் பாவந் தீர்க்கும் பரமனாய்ப் பிரம னாகிக்காவியங் கண்ண ளாகிக் கடல்வண்ண மாகி நின்றதேவியைப் பாகம் வைத்தார் திருப்பயற் றூர னாரே

   Āviyāy aviyu māki arukkamāyp perukka mākip / pāviyar pāvan thīrkkum paramaṉāyp pirama ṉākik / kāviyaṅ kaṇṇa ḷākik kaṭalvaṇṇa māki niṉtṟa / thēviyaip pākam vaiththār thiruppayat ṟūra ṉārē

   திருப்பயற்றூரனார் வேள்வித் தீயின் புகையாய், வேள்வியில் தேவருக்கு வழங்கப்படும் அவி உணவாய், நுண் பொருளாய், மிகப்பெரும் பொருளாய், தீவினை செய்தவருடைய தீவினைகளை எல்லாம் போக்கும் பெருமானாய், பிரமனாய், கருங்குவளைபோன்ற கண்களை உடையளாகிக் கடல் போன்ற நீலநிறம் உடைய பார்வதிபாகராகயும் உள்ளார்.

8. 08

   தந்தையாய்த் தாயு மாகித் தரணியாய்த் தரணி யுள்ளார்க்கெந்தையு மென்ன நின்ற ஏழுல குடனு மாகிஎந்தையெம் பிரானே என்றென் றுள்குவா ருள்ளத் தென்றுஞ்சிந்தையுஞ் சிவமு மாவார் திருப்பயற் றூர னாரே

   Thanthaiyāyth thāyu mākith tharaṇiyāyth tharaṇi yuḷḷārk / kenthaiyu meṉṉa niṉtṟa ēzhula kuṭaṉu māki / enthaiyem pirāṉē eṉtṟeṉ tṟuḷkuvā ruḷḷath theṉtṟuñ / chinthaiyuñ sivamu māvār thiruppayat ṟūra ṉārē

   திருப்பயற்றூரனார், தந்தையாராய்த் தாயாராய் உலகங்களாய், உலகில் உள்ளார் அனைவருக்கும் தலைவராய், ஏழு உலகங்களில் உள்ள உயிர்களின் செயற்பாட்டிற்கு உடனாய் நின்று இயக்குபவராய், 'எந்தையே! எம்பெருமானே!' என்று தியானிப்பவர்கள் உள்ளத்திலே சிந்தையும் சிந்திக்கப்பெறும் சிவமுமாகி உள்ளவராவார்.

9. 09

   புலன்களைப் போக நீக்கிப் புந்தியை யொருங்க வைத்துஇலங்களைப் போக நின்று இரண்டையும் நீக்கி யொன்றாய்மலங்களை மாற்ற வல்லார் மனத்தினுட் போக மாகிச்சினங்களைக் களைவர் போலுந் திருப்பயற் றூர னாரே

   Pulaṉkaḷaip pōka nīkkip punthiyai yoruṅka vaiththu / ilaṅkaḷaip pōka niṉtṟu iraṇṭaiyum nīkki yoṉtṟāy / malaṅkaḷai mātṟa vallār maṉaththiṉuṭ pōka mākich / chiṉaṅkaḷaik kaḷaivar pōlun thiruppayat ṟūra ṉārē

   திருப்பயற்றூரனார், சுவை, ஒளி, ஊறு, ஓசை, நாற்றம் என்ற ஐம்புல நுகர்ச்சிகளையும் அடியோடு போக்கி, உள்ளத்தை ஒருவழிப்பட நிலைநிறுத்தி, மூலாதாரம் முதலிய ஆறு ஆதாரங்களையும் கடக்க நான், தான் என்ற இரண்டையும் நீக்கி அவனேதானே ஆகிய அந்நெறியாளராய், மாயை, கன்மம் என்ற மலங்களைச் செயற்படாதவாறு செய்ய வல்ல அடியவர் மனத்திலே இன்பவடிவினராய்ச் சினத்தைவிளைக்கும் பிறவித் துன்பங்களை நீக்கி நிற்பவராவர்.

10. 10

    மூர்த்திதன் மலையின் மீது போகாதா முனிந்து நோக்கிப்பார்த்துத்தான் பூமி மேலாற் பாய்ந்துடன் மலையைப் பற்றிஆர்த்திட்டான் முடிகள் பத்தும் அடர்த்துநல் லரிவை யஞ்சத்தேத்தெத்தா என்னக் கேட்டார் திருப்பயற் றூர னாரே

    Mūrththithaṉ malaiyiṉ mīthu pōkāthā muṉinthu nōkkip / pārththuththāṉ pūmi mēlāṟ pāynthuṭaṉ malaiyaip patṟi / ārththiṭṭāṉ muṭikaḷ paththum aṭarththunal larivai yañcath / thēththeththā eṉṉak kēṭṭār thiruppayat ṟūra ṉārē

    திருப்பயற்றூரனார், சிவபெருமானுடைய கயிலைமலையைக் கடந்து புட்பகவிமானம் போகாதாக, அச்செய்தியைச் சொல்லிய தேரோட்டியை வெகுண்டு நோக்கி, மனத்தான் நோக்கிப் பூமியில் தேரினின்றும் குதித்து விரைந்து கயிலைமலையைப் பெயர்க்க முற்பட்டு இராவணன் அதனைப் பெயர்த்து ஆரவாரம் செய்தபோது மலை நடுங்குதல் கண்டு பார்வதி அஞ்சும் அளவில் அவன் தலைகள் பத்தையும் விரலால் நசுக்கிப் பின் பாடிய தேத்தெத்தா என்ற இசையைக் கேட்டு மகிழ்ந்து அவனுக்கு அருள் செய்பவரானார்.