Ilambaiyangkottur Sri Arambeswarar Temple 13th of 32 in Thondai Nadu · Temples near Chennai

Thirugnanasambandar visited this temple and sang this pathigam. Verse 1 of 11.

The Lord dwells on the hill Paruppatham and at Thuruthi, Marperu, the flawless Maraikkadu and Neithanam, and he makes the poet's words his own. He is the pure one who joyfully rides the bull, wearing sacred ash. At Ilampaiyan Kottur, where the stag sleeps with the doe and peacocks dance with their hens in leafy groves, the poet asks whether it is proper that the Lord, making this his home, takes away his beauty.

Verse text and transliteration as given in the write-up. Word meanings and the English meaning are AI-assisted drafts.

All eleven verses

1. 01

   மலையினார் பருப்பதந் துருத்தி மாற்பேறுமாசிலாச் சீர்மறைக் காடுநெய்த் தானம்நிலையினான் எனதுரை தனதுரை யாகநீறணிந் தேறுகந் தேறிய நிமலன்கலையினார் மடப்பிணை துணையொடுந் துயிலக்கானலம் பெடைபுல்கிக் கணமயி லாலும்இலையினார் பைம்பொழில் இலம்பையங் கோட்டூர்இருக்கையாப் பேணியென் எழில்கொள்வ தியல்பே

   Malaiyiṉār paruppathan thuruthi māṟpēṟu / māsilāch sīrmaṟaik kāduneyth thāṉam / nilaiyiṉāṉ eṉathurai thaṉathurai yāka / nīṟaṇin thēṟukan thēṟiya nimalaṉ / kalaiyiṉār madappiṇai thuṇaiyodun thuyilak / kāṉalam peṭaipulkik kaṇamayi lālum / ilaiyiṉār paimpozhil ilampaiyaṅ kōṭṭūr / irukkaiyāp pēṇiyeṉ ezhilkoḷva thiyalpē

   கயிலாய மலையை இடமாகக் கொண்டுறையும் இறைவன், சீபருப்பதம், துருத்தி, மாற்பேறு, குற்றமற்ற சிறப்புடைய திருமறைக்காடு, நெய்த்தானம் ஆகிய தலங்களில் நிலையாக எழுந்தருளியிருப்பவன். தன் உரைகளை என் உரைகளாக வெளிப்படுத்தி அருள்புரிபவன். திருநீறு அணிந்து ஆனேற்றில் மகிழ்வோடு ஏறி வரும் நிமலன். அத்தகையோன் ஆண்மான்கள் தம் இளைய பெண்மான்களோடு துயில்வதும், சோலைகளில் வாழும் ஆண் மயில்கள் பெடைகளைத் தழுவி அகவுவதுமாய இலைகள் நிறைந்த பசிய பொழில்கள் சூழ்ந்த இலம்பையங்கோட்டூரைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு என் அழகினைக் கவர்ந்து செல்வது முறையோ?

2. 02

   திருமலர்க் கொன்றையான் நின்றியூர் மேயான்தேவர்கள் தலைமகன் திருக்கழிப் பாலைநிருமல னெனதுரை தனதுரை யாகநீறணிந் தேறுகந் தேறிய நிமலன்கருமலர்க் கமழ்சுனை நீள்மலர்க் குவளைகதிர்முலை யிளையவர் மதிமுகத் துலவும்இருமலர்த் தண்பொய்கை இலம்பையங் கோட்டூர்இருக்கையாப் பேணியென் எழில்கொள்வ தியல்பே

   Thirumalark koṉtṟaiyāṉ niṉtṟiyūr mēyāṉ / dēvarkaḷ thalaimakaṉ thirukkazhip pālai / nirumala ṉeṉathurai thaṉathurai yāka / nīṟaṇin thēṟukan thēṟiya nimalaṉ / karumalark kamazhsuṉai nīḷmalark kuvaḷai / kathirmulai yiḷaiyavar mathimukath thulavum / irumalarth thaṇpoykai ilampaiyaṅ kōṭṭūr / irukkaiyāp pēṇiyeṉ ezhilkoḷva thiyalpē

   அழகிய கொன்றை மலர் மாலையை அணிந்தவன். திருநின்றியூரில் எழுந்தருளியிருப்பவன். தேவர்கட்குத் தலைவன். திருக்கழிப்பாலையில் குற்றமற்றவனாய் உறைபவன். தன்னுடைய உரைகளை என்னுடைய உரைகளாக வெளிப்படுத்தி அருள் புரிபவன். திருநீறு அணிந்து ஆனேற்றில் மகிழ்வோடு ஏறிவரும் நிமலன். அத்த கையோன் பெரிய தாமரை மலர்களால் மணம் கமழும் சுனைகளில் உள்ள நீண்ட குவளை மலர்கள் இளம் பெண்களின் மதி போன்ற முகத்தில் உலவும் பெரிய கண்களை நிகர்க்கும் இலம்பையங் கோட்டூரைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு என் அழகைக் கவர்ந்து செல்லுதல் முறையோ?

3. 03

   பாலனாம் விருத்தனாம் பசுபதி தானாம்பண்டுவெங் கூற்றுதைத் தடியவர்க் கருளுங்காலனாம் எனதுரை தனதுரை யாகக்கனலெரி யங்கையில் ஏந்திய கடவுள்நீலமா மலர்ச்சுனை வண்டுபண் செய்யநீர்மலர்க் குவளைகள் தாதுவிண் டோங்கும்ஏலம்நா றும்பொழில் இலம்பையங் கோட்டூர்இருக்கையாப் பேணியென் எழில்கொள் வதியல்பே

   Pālaṉām viruthaṉām pasupathi thāṉām / paṇduveṅ kūtṟuthaith thadiyavark karuḷuṅ / kālaṉām eṉathurai thaṉathurai yākak / kaṉaleri yaṅkaiyil ēnthiya kadavuḷ / nīlamā malarchuṉai vaṇdupaṇ seyya / nīrmalark kuvaḷaikaḷ thāthuviṇ ṭōṅkum / ēlamnā ṟumpozhil ilampaiyaṅ kōṭṭūr / irukkaiyāp pēṇiyeṉ ezhilkoḷ vathiyalpē

   பால வடிவோடும், விருத்த வடிவோடும் வரும் பசுபதி எனப் பெறுபவன். முற்காலத்தில் கொடிய கூற்றுவனை உதைத்து மார்க்கண்டேயருக்கு அருள்புரிந்த காலகாலன். தன்னுடைய உரைகளை என் உரைகளாக வெளிப்படுத்தியவன். கையில் விளங்கும் எரியை ஏந்திய கடவுள். அத்தகைய இறைவன் நீல நிறம் பொருந்திய சிறந்த மலர்கள் பூக்கும் சுனையில் வண்டுகள் பாட நீரில் பூக்கும் குவளை மலர்கள் மகரந்தம் விண்டு மணம் பரப்புவதும், ஏலமணம் கமழும் பொழில்கள் சூழ்ந்ததுமான இலம்பையங்கோட்டூரைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு அவனைத் தரிசிக்க வந்த என் எழிலைக் கொள்வது முறையோ?

4. 04

   உளங்கொள்வார் உச்சியார் கச்சியே கம்பன்ஒற்றியூ ருறையுமண் ணாமலை யண்ணல்விளம்புவா னெனதுரை தனதுரை யாகவெள்ளநீர் விரிசடைத் தாங்கிய விமலன்குளம்புறக் கலைதுள மலைகளுஞ் சிலம்பக்கொழுங்கொடி யெழுந்தெங்குங் கூவிளங் கொள்ளஇளம்பிறை தவழ்பொழில் இலம்பையங் கோட்டூர்இருக்கையாப் பேணியென் எழில்கொள்வ தியல்பே

   Uḷaṅkoḷvār uchiyār kachiyē kampaṉ / otṟiyū ruṟaiyumaṇ ṇāmalai yaṇṇal / viḷampuvā ṉeṉathurai thaṉathurai yāka / veḷḷanīr virisadaith thāṅkiya vimalaṉ / kuḷampuṟak kalaithuḷa malaikaḷuñ silampak / kozhuṅkodi yezhuntheṅkuṅ kūviḷaṅ koḷḷa / iḷampiṟai thavazhpoḻil ilampaiyaṅ kōṭṭūr / irukkaiyāp pēṇiyeṉ ezhilkoḷva thiyalpē

   உள்ளத்தில் தியானிப்பவர்களின் முடிமீது விளங்குபவன் கச்சியேகம்பன். ஒற்றியூர், திருவண்ணாமலை ஆகிய தலங்களில் விளங்கும் தலைவன். என்னுடைய உரைகளாகத் தன்னுரைகளை வெளியிடுபவன். கங்கை வெள்ளத்தைத் தனது விரிந்த சடைமிசைத் தாங்கிய விமலன். அத்தகையோன். கலைமான்கள் குளம்புகள் நிலத்தில் பதியுமாறு கால்களை அழுத்தித் துள்ளவும், மலைகள் அவ்விடங்களில் எழும்பும் ஒலிகளை எதிரொலிக்கவும், வளமையான கொடிகள் வளர்ந்த வில்வ மரங்கள் முழுதும் படியவும் அமைந்துள்ள, இளம்பிறை தவழும் வான் அளவிய பொழில்கள் சூழ்ந்த இலம்பையங்கோட்டூரைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு அவனைத் தரிசிக்க வந்த என் எழிலைக் கவர்ந்து கொள்வது நீதியோ!

5. 05

   தேனுமா யமுதமாய்த் தெய்வமுந் தானாய்த்தீயொடு நீருடன் வாயுவாந் தெரியில்வானுமா மெனதுரை தனதுரை யாகவரியரா வரைக்கசைத் துழிதரு மைந்தன்கானமான் வெருவுறக் கருவிர லூகங்கடுவனோ டுகளுமூர் கற்கடுஞ் சாரல்ஏனமா னுழிதரும் இலம்பையங் கோட்டூர்இருக்கையாப் பேணியென் எழில்கொள்வ தியல்பே

   Thēṉumā yamuthamāyth theyvamun thāṉāyth / thīyodu nīruṭaṉ vāyuvān theriyil / vāṉumā meṉathurai thaṉathurai yāka / variyarā varaikkasaith thuzhitharu mainthaṉ / kāṉamāṉ veruvuṟak karuvira lūkaṅ / kaduvaṉō dukaḷumūr kaṟkaṭuñ sāral / ēṉamā ṉuzhitharum ilampaiyaṅ kōṭṭūr / irukkaiyāp pēṇiyeṉ ezhilkoḷva thiyalpē

   தேன், அமுது ஆகியன போல இனிப்பவனாய். தெய்வம் தானேயானவன். தீ, நீர், வாயு, வான், மண் ஆகிய ஐம்பூத வடிவினன். தன் உரைகளை என் உரைகளாக வெளிப்படுத்தியவன். உடலில் வரிகளை உடைய பாம்பைத் தன் இடையிலே கட்டிக் கொண்டு திரிபவன். மான்கள் அஞ்சும்படி கரிய விரல்களை உடைய பெண் கருங்குரங்கு ஆண் குரங்கோடு காட்டில் உகளும் பாறைகளையுடைய கடுமையான மலைச்சாரலில் பன்றிகளும் காட்டுப் பசுக்களும் திரியும் இலம்பையங்கோட்டூரைத் தன் இருப்பிடமாகக் கொண்டு தன்னை வழிபட வந்த என் அழகைக் கவர்ந்து கொள்ளல் முறையோ?

6. 06

   மனமுலாம் அடியவர்க் கருள்புரி கின்றவகையலாற் பலிதிரிந் துண்பிலான் மற்றோர்தனமிலா னெனதுரை தனதுரை யாகத்தாழ்சடை யிளமதி தாங்கிய தலைவன்புனமெலாம் அருவிகள் இருவிசேர் முத்தம்பொன்னொடு மணிகொழித் தீண்டிவந் தெங்கும்இனமெலாம் அடைகரை இலம்பையங் கோட்டூர்இருக்கையாப் பேணியென் எழில்கொள்வ தியல்பே

   Maṉamulām adiyavark karuḷpuri kiṉtṟa / vakaiyalāṟ palithirin thuṇpilāṉ matṟōr / thaṉamilā ṉeṉathurai thaṉathurai yākath / thāzhsadai yiḷamathi thāṅkiya thalaivaṉ / puṉamelām aruvikaḷ iruvisēr mutham / poṉṉodu maṇikozhith thīṇṭivan theṅkum / iṉamelām adaikarai ilampaiyaṅ kōṭṭūr / irukkaiyāp pēṇiyeṉ ezhilkoḷva thiyalpē

   தங்கள் மனங்களில் இறைவனை உலாவச் செய்யும் அடியவர்க்கு அருள்புரிதற் பொருட்டே பலியேற்றுத் திரிபவனேயன்றி உண்ணும்பொருட்டுப் பலி ஏலாதவன். வீடு பேறாகிய செல்வமன்றி வேறு செல்வம் இல்லாதவன். தன்னுடைய உரைகளை என்னுடைய உரைகளாக வெளிப்படுத்தியவன். தாழ்ந்து தொங்கும் சடைமீது இளம் பிறையைத் தாங்கியுள்ள தலைவன். அத்தகையோன் தினைப்புனங்களில் பாய்ந்து வரும் அருவிகள் அரிந்த தினைத்தாள்களில் ஒதுங்கிய முத்து பொன் மணி முதலியவற்றைக் கொழித்துக் கொண்டு வந்து எல்லா இடங்களிலும் சேர்க்கும் கரைகளோடு கூடிய வயல்களை உடைய இலம்பையங்கோட்டூரைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு என் எழிலைக் கொள்வது முறையோ?

7. 07

   நீருளான் தீயுளான் அந்தரத் துள்ளான்நினைப்பவர் மனத்துளான் நித்தமா ஏத்தும்ஊருளான் எனதுரை தனதுரை யாகஒற்றைவெள் ளேறுகந் தேறிய வொருவன்பாருளார் பாடலோ டாடல றாதபண்முரன் றஞ்சிறை வண்டினம் பாடும்ஏருளார் பைம்பொழில் இலம்பையங் கோட்டூர்இருக்கையாப் பேணியென் எழில்கொள்வ தியல்பே

   Nīruḷāṉ thīyuḷāṉ antharath thuḷḷāṉ / niṉaippavar maṉathuḷāṉ nithamā ēthum / ūruḷāṉ eṉathurai thaṉathurai yāka / otṟaiveḷ ḷēṟukan thēṟiya voruvaṉ / pāruḷār pādalō dāṭala ṟātha / paṇmuraṉ tṟañchiṟai vaṇdiṉam pādum / ēruḷār paimpozhil ilampaiyaṅ kōṭṭūr / irukkaiyāp pēṇiyeṉ ezhilkoḷva thiyalpē

   நீர், தீ, ஆகாயம் ஆகியவற்றுள் இருப்பவன். நினைப்பவர் மனத்தில் உறைபவன். நாள்தோறும் அடியவர்கள் வந்து வணங்கும் ஊர்களை இடமாகக் கொண்டவன். தன்னுடைய உரைகளை என்னுடையனவாக வெளிப்படுத்தியவன். தனித்த ஒரு வெள்ளேற்றை உகந்து ஏறி வருபவன். அத்தகையோன், மண்ணக மக்களின் பாடல் ஆடல்கள் இடையறாது நிகழ்வதும், அழகிய சிறகுகளை உடைய வண்டுகள் பண்ணிசை போல ஒலி செய்து பாடும் அழகிய பொழில்கள் சூழ்ந்ததுமான இலம்பையங்கோட்டூரைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு என் எழிலைக் கவர்தல் முறையாகுமோ?

8. 08

   வேருலா மாழ்கடல் வருதிரை யிலங்கைவேந்தன தடக்கைகள் அடர்த்தவ னுலகில்ஆருலா மெனதுரை தனதுரை யாகஆகமோ ரரவணிந் துழிதரு மண்ணல்வாருலா நல்லன மாக்களுஞ் சாரவாரண முழிதரும் மல்லலங் கானல்ஏருலாம் பொழிலணி இலம்பையங் கோட்டூர்இருக்கையாப் பேணியென் எழில்கொள்வ தியல்பே

   Vērulā māzhkadal varuthirai yilaṅkai / vēnthaṉa thaṭakkaikaḷ adarthava ṉulakil / ārulā meṉathurai thaṉathurai yāka / ākamō raravaṇin thuzhitharu maṇṇal / vārulā nallaṉa mākkaḷuñ chāra / vāraṇa muzhitharum mallalaṅ kāṉal / ērulām pozhilaṇi ilampaiyaṅ kōṭṭūr / irukkaiyāp pēṇiyeṉ ezhilkoḷva thiyalpē

   நிலத்தின் வேர் வரை உலாவுகின்ற ஆழ்ந்த கடலின் அலைகள் தவழ்கின்ற இலங்கை வேந்தனாகிய இராவணனின் நீண்ட கைகள் இருபதையும் நெரித்தவன். உலகின்கண் நிறைந்து விளங்கும் தன்னுடைய உரைகளை என் உரைகளாக வெளிப்படுத்தியவன். தன்னுடைய மார்பில் பெரியதொரு பாம்பினை அணிந்து திரியும் தலைவன். அத்தகையோன், கழுத்தில் வார் கட்டப்பட்ட நல்ல வளர்ப்பு விலங்குகளும், யானைகளும் திரியும் வளமான காடுகளும் அழகிய பொழில்களும் சூழ்ந்த இலம்பையங்கோட்டூரைத் தனது இருப்பிடமாகக்கொண்டு என் எழிலைக் கவர்தல் முறையோ?

9. 09

   கிளர்மழை தாங்கினான் நான்முக முடையோன்கீழடி மேல்முடி தேர்ந்தளக் கில்லாஉளமழை யெனதுரை தனதுரை யாகவொள்ளழல் அங்கையி லேந்திய வொருவன்வளமழை யெனக்கழை வளர்துளி சோரமாசுண முழிதரு மணியணி மாலைஇளமழை தவழ்பொழில் இலம்பையங் கோட்டூர்இருக்கையாப் பேணியென் எழில்கொள்வ தியல்பே

   Kiḷarmazhai thāṅkiṉāṉ nāṉmuka mudaiyōṉ / kīzhadi mēlmudi thērnthaḷak killā / uḷamazhai yeṉathurai thaṉathurai yāka / voḷḷazhal aṅkaiyi lēnthiya voruvaṉ / vaḷamazhai yeṉakkazhai vaḷarthuḷi sōra / māsuṇa muzhitharu maṇiyaṇi mālai / iḷamazhai thavazhpozhil ilampaiyaṅ kōṭṭūr / irukkaiyāp pēṇiyeṉ ezhilkoḷva thiyalpē

   ஆயர்பாடியை அழித்தற்கெனக் கிளர்ந்தெழுந்த மழையைக் கோவர்த்தனம் என்னும் மலையால் தடுத்த திருமாலும், நான்முகனும், கீழே அகழ்ந்து சென்று அடியையும், மேலே பறந்து சென்று முடியையும் அளந்தறியமுடியாதவாறு அழலுருவாய் ஓங்கி நின்றவன். மனத்தால் அழைத்தற்குரியனவாய் அமைந்த தன்னுடைய உரைகளை என்னுடையவாக வெளிப்படுத்தியவன். அழகிய கையில் ஒளி பொருந்திய அழலை ஏந்திய ஒப்பற்ற தலைவன். அத்தகையோன், வளமான மழை போல, மூங்கிலில் தேங்கிய பனி நீர், காற்றால் பொழிவதும், மலைப் பாம்புகள் ஊர்வதும், அழகிய மணிகள் மாலை போல நிறைந்து தோன்றுவதும், மேகக் கூட்டங்கள் தவழும் பொழில் சூழ்ந்ததுமான இலம்பையங்கோட்டூரைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு என் எழிலைக் கவர்ந்தான். இது முறையோ?

10. 10

    உரிஞ்சன கூறைகள் உடம்பின ராகிஉழிதரு சமணருஞ் சாக்கியப் பேய்கள்பெருஞ்செல்வ னெனதுரை தனதுரை யாகப்பெய்பலிக் கென்றுழல் பெரியவர் பெருமான்கருஞ்சுனை முல்லைநன் பொன்னடை வேங்கைக்களிமுக வண்டொடு தேனின முரலும்இருஞ்சுனை மல்கிய இலம்பையங் கோட்டூர்இருக்கையாப் பேணியென் எழில்கொள்வ தியல்பே

    Uriñchaṉa kūṟaikaḷ udampiṉa rāki / uzhitharu samaṇaruñ sākkiyap pēykaḷ / peruñselva ṉeṉathurai thaṉathurai yākap / peypalik keṉtṟuzhal periyavar perumāṉ / karuñchuṉai mullainaṉ poṉṉadai vēṅkaik / kaḷimuka vaṇdodu thēṉiṉa muralum / iruñchuṉai malkiya ilampaiyaṅ kōṭṭūr / irukkaiyāp pēṇiyeṉ ezhilkoḷva thiyalpē

    ஆடைகளை உரிந்துவிட்டாற் போன்ற அம்மண உடம்பினராய்த் திரியும் சமணர்களும், சாக்கியர்களாகிய பேய்களும் அறிய இயலாத பெரிய வைப்பு நிதியாய் விளங்குவோன். தன்னுடைய உரைகளை என் உரைகளாக வெளிப்படுத்தியவன். ஊரார் இடும் பலியை ஏற்பதற்கெனப் பிட்சாடனனாய்த் திரிபவன். பெரியோர்களுக்கெல்லாம் தலைவன். அத்தகையோன், பெரிதான அரும்புகளை உடைய முல்லையும், பொன் போன்று மலரும் வேங்கையும், மகிழ்ச்சி நிறைந்த முகத்தோடு வண்டுகளும், தேனீக்களும் முரலும் பெரிய சுனைகளும், நிறைந்து காணப்படும் இலம்பையங்கோட்டூரைத் தனது இருப்பிடமாகக் கொண்டு, என் எழிலைக் கவர்தல் முறையோ?

11. 11

    கந்தனை மலிகனை கடலொலி யோதங்கானலங் கழிவளர் கழுமல மென்னும்நந்தியா ருறைபதி நால்மறை நாவன்நற்றமிழ்க் கின்துணை ஞானசம் பந்தன்எந்தையார் வளநகர் இலம்பையங் கோட்டூர்இசையொடு கூடிய பத்தும்வல் லார்போய்வெந்துயர் கெடுகிட விண்ணவ ரோடும்வீடுபெற் றிம்மையின் வீடெளி தாமே

    The last verse names Gnanasambandan of Kazhumalam as the singer, and says that those who can recite these ten songs will be freed from their cruel sorrows and gain release easily in this very birth.

    Kanthaṉai malikaṉai kadaloli yōthaṅ / kāṉalaṅ kazhivaḷar kazhumala meṉṉum / nanthiyā ruṟaipathi nālmaṟai nāvaṉ / natṟamizhk kiṉthuṇai gñāṉasam banthaṉ / enthaiyār vaḷanakar ilampaiyaṅ kōṭṭūr / isaiyodu kūdiya pathumval lārpōy / venthuyar kedukida viṇṇava rōdum / vīdupetṟ ṟim'maiyiṉ vīṭeḷi thāmē

    மணம் நிரம்பியதும், கடல் ஒலியோடு அதன் வெள்ளம் பெருகிக் கடற்கரைச் சோலைகள் உப்பங்கழிகள் ஆகியன நிரம்புவதும் ஆகிய கழுமலம் என்னும் சிவன் உறை பதியாகிய சீகாழியில் தோன்றிய நான்மறை ஓதும் நாவினனும் நற்றமிழ்க்கு இனிய துணையாயிருப்பவனுமாகிய ஞானசம்பந்தன் எந்தையார் உறையும் வளநகராகிய இலம்பையங்கோட்டூரில் வீற்றிருந்தருளும் இறைவன் மீது பாடிய இசையொடும் கூடிய பத்துப் பாடல்களையும் ஓத வல்லவர்கள் தம் கொடிய துயர்கள் ஓடிக்கெட விண்ணவரோடும் வீற்றிருந்து பின் விண்ணிலிருந்து விடுபட்டு வீடு பேற்றையும் இப்பிறப்பு ஒன்றாலேயே எளிதாகப் பெறுவார்கள்.