வருகை தந்த நாள்: நவம்பர் 2, 2015
அமைவிடம்
கோயம்புத்தூரிலிருந்து சுமார் 40 கி.மீ., திருப்பூரிலிருந்து 10 கி.மீ. அருகிலுள்ள விமான நிலையம் கோயம்புத்தூரில் உள்ளது. அருகிலுள்ள ரயில் நிலையம் திருப்பூரில் உள்ளது.
பொதுத் தகவல்
- மூலவர்
- ஸ்ரீ அவிநாசியப்பர் / ஸ்ரீ பெருங்கேடிலியப்பர்
- அம்பாள்
- ஸ்ரீ கருணாம்பிகை / ஸ்ரீ பெருங்கருணை நாயகி
- தீர்த்தம்
- காசிக் கிணறு, நாகக் கன்னி தீர்த்தம், ஐராவத தீர்த்தம், கிணற்று வடிவில் உள்ள காசி கங்கை தீர்த்தம்
- தல விருட்சம் (புனித மரம்)
- பாதிரி மரம்
- பதிகம் பாடியவர்
- சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் (சுந்தரர்)
- இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவத் தலம் வரிசையில் ஒன்று; கொங்கு நாட்டின் முதலாவது சிவத் தலம் இதுவே.
- மூலவர் சுயம்புமூர்த்தி (தானாகத் தோன்றியவர்).
- சமஸ்கிருதத்திலும் தமிழிலும் விநாசம் என்றால் அழியக்கூடியது என்று பொருள். அவிநாசி என்றால் அழியாதது (என்றும் நிலைத்தது) என்று பொருள்.
- இக்கோயிலின் வழக்குப் பெயர் கருணையாத்தாள் கோயில்.
- அவிநாசி தட்சிண காசி (தென் வாரணாசி) என்று குறிப்பிடப்படுகிறது.
- இவ்வூரின் பழைய பெயர் திருப்புக்கொளியூர். திரு என்றால் இறைவனின் அருள்; புக்கொளியூர் என்றால் அடைக்கலம் தரும் இடம். அசுரர்களுக்கு அஞ்சி தேவர்கள் ஒருமுறை இக்கோயிலில் தஞ்சம் புகுந்தனர் என்று கூறப்படுகிறது.
- ராஜகோபுரம் ஏழு நிலைகள் கொண்டது; 100 அடிக்கும் மேல் உயரமானது.
- இக்கோயில் இந்தியத் தொல்லியல் துறையின் பாதுகாக்கப்பட்ட நினைவுச் சின்னமாகும்.
கோயிலின் வரலாறு
இக்கோயில் பொ.ஆ. 10-ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது. கோயிலின் தற்போதைய அமைப்பு சோழர், ஹொய்சாளர், மைசூர் வம்சத்து அரசர்களால் முதலில் கட்டப்பட்டது. பிரதான கோபுரம் சுந்தரபாண்டியன் காலத்தில் முதலில் கட்டப்பட்டு, பின்னர் மைசூர் அரசரால் மீண்டும் கட்டப்பட்டது.




தல வரலாறு
இக்கோயிலில் எழுந்தருளியுள்ள அவிநாசிலிங்கேஸ்வரர், காசியில் (வாரணாசி) உள்ள இறைவனின் அம்சம் என்று நம்பப்படுகிறது. இதனால் அவிநாசி தட்சிண காசி எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.
“காசியில் வாசி அவிநாசி” என்ற தமிழ்ப் பழமொழியின்படி, காசி-வாரணாசியில் சிவபெருமானின் அருளை நாடும் பக்தர்கள், அவிநாசியில் அவிநாசிலிங்கேஸ்வரரை வழிபடுவதன் மூலம் அதைப் பெறலாம் என்று நம்பப்படுகிறது.
“காசிக் கிணறு” தீர்த்தம் (புனித நீர்), அவிநாசிலிங்கேஸ்வரர், பைரவர் திருவுருவங்கள் ஆகியவை காசியிலிருந்து கொண்டுவரப்பட்டவை என்று கூறப்படுகிறது. இக்கோயிலில் உள்ள காசிக் கிணற்றில் அமாவாசை நாளில் நீராடுவது புனிதமானதாகக் கருதப்படுகிறது.
இக்கோயிலுக்கும் மைசூர் அரச குடும்பத்துக்கும் நெருங்கிய தொடர்பு உண்டு என்று கூறப்படுகிறது. முற்காலத்தில், அரசுப் பொறுப்பை ஏற்கவிருப்பவர் காசிக்குச் சென்று அங்கிருந்து ஒரு லிங்கம் கொண்டுவந்து, அதிகாரத்தையும் ஆட்சிப் பொறுப்புகளையும் ஏற்கும் முன் இக்கோயிலில் பூஜை செய்வது வழக்கமாக இருந்தது.
அம்பாள் கருணாம்பிகை இங்குள்ள பாதிரி மரத்தடியில் தவம் செய்து லிங்கம் வடிவ இறைவனை வழிபட்டார் என்பது தல வரலாறு. இக்கோயிலின் பாதிரி மரம் பிரம்மோற்சவத் திருவிழாவின்போது மட்டுமே பூக்கும்; ஆண்டின் மற்ற நாட்களில் பூக்காது. இக்கோயிலின் தலபுராணம் கூறுவதாவது: இது சிவபெருமான் மீது அந்த மரம் கொண்டுள்ள பக்தியைக் காட்டுகிறது.






புராணங்களின்படி, சனி பகவானின் (சனிக் கோள்) தீய விளைவுகளிலிருந்து விடுபட வசிஷ்ட முனிவர் இக்கோயிலில் வழிபட்டார் என்று கூறப்படுகிறது. அவர் இங்கு சனி பகவானின் திருவுருவத்தை நிறுவினார் என்று நம்பப்படுகிறது. இந்தத் திருவுருவம் இப்போது அனுக்கிரக மூர்த்தியாக வழிபடப்படுகிறது.
பிரம்மன் தம் பாவத்துக்குப் பிராயச்சித்தம் தேடி இங்கு வழிபட்டார் என்று நம்பப்படுவதால், இக்கோயிலின் இறைவன் பிரம்மபுரீஸ்வரர் எனவும் அழைக்கப்படுகிறார்.
ராமர், ஐராவதம் (இந்திரனின் வெள்ளை யானை), தடகை, நாகக் கன்னிகை ஆகியோரும் இங்கு சிவபெருமானை வழிபட்டனர் என்று நம்பப்படுகிறது.
மற்றொரு முக்கிய வரலாற்று நிகழ்வு
இக்கோயிலோடு தொடர்புடைய மற்றொரு சுவாரசியமான, முக்கியமான வரலாறு இது: சேரமான் பெருமாளைச் சந்திக்கத் திருவஞ்சிக்குளம் செல்லும் வழியில், சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் அவிநாசி வழியாகச் சென்றபோது, அருகருகே உள்ள இரு வீடுகளிலிருந்து முரண்பட்ட ஒலிகளைக் கேட்டார். ஒன்றில் மகிழ்ச்சியும் களிப்பும் பொங்கியது; மற்றொன்றில் சோகமும் துயரமும் சூழ்ந்திருந்தது. மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன், ஒரே வயதுள்ள இரு சிறுவர்கள் அருகிலுள்ள குளத்தில் நீராடச் சென்றபோது, அவர்களில் ஒருவனை முதலை விழுங்கிவிட்டது என்று அவருக்குச் சொல்லப்பட்டது. உயிர் பிழைத்த சிறுவனுக்கு அன்றுதான் உபநயனம் (பூணூல் அணிவிக்கும் சடங்கு) நடைபெறவிருந்தது; அதுவே ஒரு வீட்டில் கொண்டாட்டத்துக்குக் காரணம். மறுபுறம், மற்ற வீட்டார் தங்கள் மகன் உயிரோடு இருந்திருந்தால் தாங்களும் கொண்டாடியிருக்கலாமே என்று எண்ணி அவனை இழந்த துயரில் வாடினர்.
இதைக் கண்டதும் சுந்தரர் உடனே கோயிலுக்குச் சென்று, மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் முதலை விழுங்கிய சிறுவனைத் திருப்பித் தருமாறு முதலைக்குக் கட்டளையிடும்படி இறைவனிடம் வேண்டினார். இறந்த பிள்ளையை உயிர்ப்பிக்குமாறு சிவபெருமானிடம் உருக்கமான பதிகம் ஒன்றைப் பாடினார். நான்காவது பாடலைப் பாடும்போது அவருடைய வேண்டுதல் நிறைவேறியது. சுற்றிலும் இருந்த அனைவரும் மகிழ, வறண்ட குளத்தில் நீர் பாயத் தொடங்கியது; அதிலிருந்து ஒரு முதலை வெளிப்பட்டு, ஏழு வயது வளர்ச்சியடைந்த சிறுவனை வெளியே உமிழ்ந்தது. சுந்தரர் அச்சிறுவனைப் பெற்றோரிடம் அழைத்துச் சென்று, அவனுக்கு உபநயனம் எனும் சடங்கையும் செய்து வைத்தார்.
இக்கதை இக்கோயிலில் ஓவியங்களாகவும் புடைப்புச் சிற்பங்களாகவும் அழகாகச் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது.




கோயிலில் உள்ள தெய்வங்கள்
கோயிலில் இரண்டு அம்பாள்கள் உள்ளனர்; ஒருவர் மாமரத்தடியில் (பாதிரி) தவத்தில் இருக்கிறார், மற்றொருவர் கருவறையில் இறைவனுடன் இருக்கிறார். மற்ற கோயில்களின் மரபுப்படி இடப்பக்கத்தில் அல்லாமல், இங்கு அம்பாள் இறைவனின் வலப்பக்கத்தில் உள்ளார்.
இக்கோயிலில் காலபைரவர் சன்னிதி அழகுற வடிவமைக்கப்பட்டு, பக்தர்களிடையே தனிச் சிறப்பு பெற்றுள்ளது. மற்றவற்றுடன், விநாயகர், முருகன் மற்றும் அவர் துணைவியர், நடராஜர், தட்சிணாமூர்த்தி, நவக்கிரகம் ஆகியோரின் திருவுருவங்களைப் பிராகாரங்களில் காணலாம்.
சிறப்பு அம்சங்கள்
விநாயகர், சுந்தரர் சிற்பங்களுடன், ஒரே கல்லால் அமைக்கப்பட்ட 70 அடி உயரமான தூண் “தீப ஸ்தம்பம்” என்று அழைக்கப்படுகிறது.
கோயிலில் இரண்டு பிராகாரங்கள் உள்ளன. உள்பிராகாரத்தில் அமைந்த நவரங்க மண்டபம், அக்காலக் கலைச் சிறப்பை வெளிப்படுத்தும் நுட்பமான சிற்பங்களையும் புடைப்புச் சிற்பங்களையும் கொண்டுள்ளது.
பெரிய நந்தியும், அம்பாள் சன்னிதிக்குள் உள்ள செதுக்கப்பட்ட தேள் உருவமும் கூட சிறப்பு வாய்ந்தவை.
இக்கோயில் வளாகம் ஒரு காலத்தில் ஏராளமான வில்வ மரங்களால் சூழப்பட்டிருந்ததாக நம்பப்படுவதால், இது வில்வவனம் எனவும் அழைக்கப்படுகிறது.
மாணிக்கவாசகர் தம் புகழ்பெற்ற திருவாசகப் பாடல்களில் இக்கோயிலைக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
அருணகிரிநாதர் தம் போற்றத்தக்க திருப்புகழ் நூலில் இக்கோயிலின் முருகப்பெருமானைப் புகழ்ந்து பாடியுள்ளார்.
திருமூலர் தம் திருமந்திரத்தில் இக்கோயிலைப் போற்றி அழியாப் புகழ் தந்துள்ளார்.
இக்கோயிலின் பெருமை
கோயிலுக்குள் உள்ள காசிக் கிணறு காசியின் கங்கையே என்று கருதப்படுகிறது; அது புனிதமானதாகவும் கருதப்படுகிறது.
இங்கு சனி பகவானை (சனிக் கோள்) வழிபடுவதன் மூலம் பக்தர்கள் தீய விளைவுகளிலிருந்து விடுபடுகிறார்கள் என்று நம்பப்படுகிறது.
முக்கிய திருவிழாக்கள்
‘முதலை வாய்ப் பிள்ளை’ உற்சவம் (“முதலையின் பிடியில் இருந்த பிள்ளை” என்று பொருள்) ஆண்டுதோறும் மார்ச்-ஏப்ரல் மாதங்களில் பங்குனி உத்திரத்தின்போது மூன்று நாட்கள் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது.
சித்திரைப் பிரம்மோற்சவம் ஏப்ரல்-மே மாதங்களில் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது; மிருகசீரிடம் நட்சத்திர நாளில் கொடியேற்றமும், பூரம் நட்சத்திர நாளில் தேர்த் திருவிழாவும் நடைபெறும்.
தேர்த் திருவிழா இக்கோயிலின் மிகவும் உற்சாகமான திருவிழா; தேரோட்டம் (தேர் இழுத்தல்) ஆண்டுதோறும் ஆயிரக்கணக்கான பக்தர்களை ஈர்க்கிறது. இக்கோயிலின் தேர் தென்னிந்தியாவின் மிகப் பெரிய தேர்களில் ஒன்று; நுட்பமான மரச் செதுக்கல்களுக்குப் புகழ்பெற்றது. இது தவிர, அறுபத்து மூவர் உலா (அறுபத்து மூவர் ஊர்வலம்) மற்றொரு குறிப்பிடத்தக்க திருவிழாவாகும்.
கோயில் நேரம்
காலை 05.00 மணி முதல் பகல் 01.00 மணி வரை, மாலை 04.00 மணி முதல் இரவு 08.00 மணி வரை.
கோயில் முகவரி
ஸ்ரீ அவிநாசி லிங்கேஸ்வரர் கோயில்,
அவிநாசி அஞ்சல்,
திருப்பூர் மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு - 641 654.
தொலைபேசி: +91- 4296 - 273 113.





1
