கருவூர் ஸ்ரீ கல்யாண பசுபதீஸ்வரர் கோயில் கொங்கு நாட்டின் 7 தலங்களில் 7-வது

சென்ற நாள்: நவம்பர் 1, 2015

அமைவிடம்

கரூர் மற்ற முக்கிய நகரங்களிலிருந்து சாலை வழியாக மிக நன்றாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. திருச்சி - ஈரோடு வழித்தடத்தில் கரூரில் ஒரு ரயில் நிலையம் உள்ளது. திருச்சியிலிருந்து சுமார் 80 கி.மீ., ஈரோட்டிலிருந்து 65 கி.மீ. அருகிலுள்ள விமான நிலையம் திருச்சியில் உள்ளது.

பொதுத் தகவல்

மூலவர்

ஸ்ரீ கல்யாண பசுபதீஸ்வரர் /
ஸ்ரீ ஆன்நிலையப்பர் / ஸ்ரீ பசுபதி நாதர்

அம்பாள்

1. ஸ்ரீ சௌந்தர்ய நாயகி (வடிவுடையாள்)
2. ஸ்ரீ அலங்கார நாயகி

தீர்த்தம் (புனித நீர்)

பிரம்ம தீர்த்தம், தடாகை தீர்த்தம், அம்பிராவதி-அமராவதி ஆறு

தல விருட்சம் (புனித மரம்)

வஞ்சி

பதிகம் (பாடியவர்)

திருஞானசம்பந்தர்

• இது 276 தேவாரப் பாடல் பெற்ற சிவ தலங்களில் ஒன்று; கொங்கு நாட்டில் 7ஆவது தலம்.
• கோயில் மிகப் பெரியது - இதன் பிரதான கோபுரமான ராஜகோபுரம் 120 அடி உயரமும், 7 நிலைகளும், இரண்டு பிராகாரங்களும் கொண்டது. இக்கோயில் கிழக்கு நோக்கி அமைந்துள்ளது.
• கோயிலில் உள்ள மூலவர் லிங்கம் சுயம்புமூர்த்தி (தானே தோன்றியவர்).
• மூர்த்தி (மூலத் தெய்வம்), தலம் (தெய்வீகம் நிறைந்த இடம்), தீர்த்தம் (புனித நீர்) ஆகிய மூன்று சிறப்புகளுக்காக இக்கோயில் புகழ்பெற்றது.
• இக்கோயிலில் சிவபெருமானை முதன்முதலில் வழிபட்ட பக்தர் பிரம்மா என நம்பப்படுகிறது.
• தெய்வீகப் பசுவான காமதேனுவும் இங்கு சிவபெருமானை வழிபட்டதாகவும் நம்பப்படுகிறது. அதன் குளம்புத் தடம் லிங்கம் மீது தெரிகிறது. "ஆ" என்றால் பசு (காமதேனு), "நிலை" என்றால் இடம் என்பதிலிருந்து ஆன்நிலையப்பர் என்ற பெயர் வந்தது.
• இது 63 நாயன்மார்களில் ஒருவரான ஏறிபத்த நாயனார் பிறந்த இடம்.
• பின்னாளில் நாயனாரான (63 நாயன்மார்களில் ஒருவரான) புகழ்ச் சோழ மன்னரும் இவ்வூரைச் சேர்ந்தவர்.

தென்னிந்தியாவின் புகழ்பெற்ற 18 சித்தர்களில் ஒருவரான கருவூரார் சித்தர் (கருவூர்த் தேவர் எனவும் அழைக்கப்படுபவர்) பிறந்த ஊர் என்ற பெருமை கரூருக்கு உண்டு. கருவூரார் சித்தர் இறைவனைப் போற்றிப் பாடிய "திருவிசைப்பா" 9ஆம் திருமுறையின் ஒரு பகுதியாகும். இக்கோயிலின் பாரம்பரியத்தில் இந்தச் சித்தரின் வாழ்க்கை முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. வாம மார்க்கம் என்ற நெறியைப் பின்பற்றி இறைவனுக்கு மதுவும் இறைச்சியும் படைக்கிறார் என்று சில அந்தணர்கள் கருவூரார் சித்தர் மீது மன்னரிடம் புகார் செய்ததாகக் கதை கூறுகிறது. விசாரணையில் அந்தப் புகார் அடிப்படையற்றது என்று தெரியவந்தது; மன்னர் புகார் செய்தவர்களைத் தண்டித்தார். இருந்தும், தொடர்ந்த துன்புறுத்தலைத் தாங்க முடியாமல், அவர் சன்னிதியை நோக்கி ஓடி, ஆன்நிலையப்பரைத் தழுவி அவருடன் ஒன்றானார். அவர் தழுவியதால் லிங்கம் சாய்ந்த நிலையில் காணப்படுகிறது. கோயிலுக்குள் கருவூரார் சித்தரின் ஜீவ சமாதி உள்ளது.

கோயிலின் வரலாறு

இக்கோயில் சோழர் காலத்தில் கட்டப்பட்டது.

சோழ அரசின் ஐந்து தலைநகரங்களில் கரூர் ஒன்று எனக் கூறப்படுகிறது.

கல்வெட்டுகளிலிருந்து, மன்னர் ராஜேந்திர சோழன் (கி.பி. 1012-54) ஆட்சிக் காலத்தில் இக்கோயில் இருந்தது என்றும், அவர் இக்கோயிலுக்கு நிலங்களையும் வழங்கினார் என்றும் அறிய முடிகிறது.

தல வரலாறு

பிரம்மாவும் காமதேனுவும்

உலகைப் படைப்பவன் என்ற தன் நிலையைப் பற்றி பிரம்மா மிகவும் செருக்குக் கொண்டதால், அவருக்குப் பணிவின் பாடத்தைக் கற்பிக்க சிவபெருமான் முடிவு செய்தார் என நம்பப்படுகிறது. அதே காலத்தில் காமதேனுவும் மோட்சம் அடைய விரும்பியிருந்தது; எனவே சிவபெருமான் நாரத முனிவரிடம், காமதேனுவை பூமிக்குச் சென்று "வஞ்சி" வனத்தில் தவம் செய்யச் சொல்லுமாறு கூறினார். (வஞ்சி இந்திய துணைக் கண்டத்தில் தோன்றிய மரம்.) இந்த அறிவுறுத்தலின்படி காமதேனு கரூரை அடைந்தது; அப்போது அவ்விடம் முழுவதும் வஞ்சி மரங்களால் சூழப்பட்டிருந்தது. இங்குள்ள லிங்கம் முழுவதும் ஒரு புற்றால் மூடியிருப்பதை காமதேனு கண்டது. அது புற்றை அகற்றி இங்கு இறைவனை வழிபடத் தொடங்கியது. காமதேனு அபிஷேகம் செய்துகொண்டிருந்தபோது எதிர்பாராமல் அதன் குளம்பு லிங்கத்தில் பட்டது; அந்தத் தடம் இன்றும் லிங்கத்தில் காணப்படுகிறது. அதன் பக்தியில் மகிழ்ந்த சிவபெருமான், பிரம்மாவின் பணியான படைக்கும் ஆற்றலை அதற்கு அருளினார். பிரம்மா தன் தவற்றை உணர்ந்து சிவபெருமானிடம் மன்னிப்பு வேண்டினார். சிவபெருமான் அவரை மன்னித்து, உலகைப் படைப்பவர் என்ற அவரது நிலையை மீண்டும் நிலைநிறுத்தினார். காமதேனுவின் அர்ப்பணிப்பைப் போற்றும் வகையில், கரூரில் தாம் பசுபதி நாதர் என்று வழிபடப்படுவார் என்று சிவபெருமான் கூறினார் (பசு என்றால் பசுமாடு).

மன்னர் முசுகுந்தர்

ஸ்கந்த மகாபுராண காலத்தைச் சேர்ந்த மன்னர் முசுகுந்தர் இக்கோயிலைப் புதுப்பித்தார் என நம்பப்படுகிறது. இத்தலத்தின் வரலாற்றின்படி, மதுரைக்கு அருகிலுள்ள திருப்பரங்குன்றத்தில் நடைபெற்ற முருகப்பெருமான் - தெய்வானை திருமணத்தில் கலந்துகொள்ள மன்னர் முசுகுந்தருக்கு அழைப்பு விடுக்கப்பட்டது.

ஏறிபத்த நாயனார்

பசுபதீஸ்வரரின் தீவிர பக்தரான ஏறிபத்த நாயனார், மற்ற சிவனடியார்களைக் காத்து நலம் பேணுவதற்காகத் தம் வாழ்வை அர்ப்பணித்திருந்தார் என நம்பப்படுகிறது. இதற்காக அவர் எப்போதும் ஒரு ஆயுதத்தை - கோடரியை - ஏந்திச் செல்வார். சிவனடியார்களுக்குத் தீங்கு செய்ய முயல்பவர் யாராயினும் அந்தக் கோடரியால் அவர் தண்டிப்பார். அதே காலத்தில் சிவகாமி ஆண்டார் என்ற மற்றொரு சிவனடியாரும் இவ்வூரில் வாழ்ந்தார். சிவகாமி ஆண்டார் ஒவ்வொரு நாளும் பூக்களைப் பறித்து, மாலை கட்டி, இறைவனுக்குக் காணிக்கையாக அளிப்பார் என நம்பப்படுகிறது.

ஒரு நவமி நாளில், சிவகாமி ஆண்டார் பூக்கூடையுடன் கோயிலுக்குக் காணிக்கை செலுத்தச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, அரசனின் யானை அவரிடமிருந்து கூடையைப் பறித்து, தரையில் வீசி, ஓடிவிட்டது. இறைவனின் வழிபாட்டுக்காக வைத்திருந்த பூக்களை யானை அழித்துவிட்டதை உணர்ந்த சிவகாமி ஆண்டார் அழத் தொடங்கினார்.

ஏறிபத்த நாயனார் அவ்வழியே வர நேர்ந்து, சிவகாமி ஆண்டாரின் பரிதாபமான அழுகையைக் கேட்டார். என்ன நடந்தது என்று விசாரித்தபோது, ஒரு முதிய சிவனடியாருக்கு யானை இத்தகைய துயரத்தை ஏற்படுத்தியதை அறிந்து ஏறிபத்த நாயனார் சினமுற்றார். ஓடிச் சென்று யானையை முந்தி, தம் வலிமையான கோடரியை வீசி அதைக் கொன்றார். யானையைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டிய பாகர்கள் அதைச் செய்யத் தவறியதாகக் கருதி, அவர்களையும் கொன்றார்.

தன் யானை இறந்த செய்தியைக் கேட்டு, மன்னர் புகழ்ச் சோழர் தம் வீரர்களுடன் அவ்விடத்தை அடைந்தார். மேலும் விசாரித்தபோது, மற்றொரு சிவனடியாருக்கு யானை ஏற்படுத்திய துயரத்தால் ஏறிபத்த நாயனார் யானையையும் பாகர்களையும் கொன்றார் என்று அவருக்குத் தெரிவிக்கப்பட்டது. மன்னரே ஒரு தீவிர சிவபக்தராக இருந்ததால், கோபம் கொள்வதற்குப் பதிலாக, தன் யானையும் பாகர்களும் "சிவ அபராதம்" செய்துவிட்டதை எண்ணி வெட்கமடைந்தார்.

அவர் ஏறிபத்தரிடம் தம்மைச் சரணடைந்து, தம் யானையின் செயல்களுக்குத் தாமே பொறுப்பு என்று கருதியதால், தம்முடைய வாளாலேயே தம்மைக் கொல்லுமாறு வேண்டினார். இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு ஏறிபத்தர் திகைத்து, இறைவனிடம் மன்னர் கொண்ட பக்தியால் நெகிழ்ந்தார். மற்றொரு சிவனடியாரான மன்னருக்குத் துயரம் விளைவித்திருக்கக்கூடும் என்று அஞ்சி, ஏறிபத்தர் தம்மையே தண்டிக்க விரும்பி, தம் கழுத்தை அறுக்கத் தொடங்கினார். மன்னர் அதிர்ந்தார். மற்றொரு குற்றத்துக்கும் ஆளாகக்கூடும் என்று உணர்ந்த மன்னர், வாளைப் பற்றி ஏறிபத்தரைத் தடுத்தார்.

இந்த நேரத்தில், ஏறிபத்தரின் உண்மையான, விசுவாசமான தொண்டை உலகம் அறிய வேண்டும் என்பதற்காகவே இந்த நிகழ்வு நடந்தது என்று இறைவனின் குரல் ஒலித்தது என நம்பப்படுகிறது. உடனே யானையும் பாகர்களும் உறக்கத்திலிருந்து எழுவது போல் எழுந்தனர்; சிவகாமி ஆண்டாரின் பூக்கூடையும் நிறைந்தது.

சௌந்தர்ய நாயகி

கரூருடன் தொடர்புடைய மற்றொரு சுவையான கதை, சிவபெருமானின் இரண்டாம் துணைவியான சௌந்தர்ய நாயகியுடையது (வடிவுடையாள் எனவும் அழைக்கப்படுபவர்). கரூருக்கு அருகிலுள்ள அப்பிபாளையம் என்ற ஊரில் பிறந்த வடிவுடையாள், பசுபதீஸ்வரரிடம் பக்தி கொண்டு அவரையே மணக்க விரும்பினார் எனக் கூறப்படுகிறது. அவர் இறைவனை உண்மையுடன் வழிபட்டு, அனைத்து சமய நெறிகளையும் கடைப்பிடித்தார். அவரது பெற்றோர் அவரை அந்த எண்ணத்திலிருந்து மாற்ற முடியாமல், அதை மடமையான கனவு என்று கருதிக் கவலைப்பட்டனர். ஆனால், அடுத்த பங்குனி உத்திரத் திருவிழாவின் ஏழாம் நாளில் அவர்களின் மகளை மணப்பதாக சிவபெருமான் அவர்களுக்குக் கனவில் உறுதியளித்தார். இது ஊர் முழுவதும் பூமழை பொழிவதன் மூலம் உணர்த்தப்படும்.

வடிவுடையாள் தியானத்தில் இருந்தபோது, ஊர் முழுவதும் பூமழை பொழிவதைக் கண்டது; ஒளிரும் மாலை அவருக்குச் சூட்டப்பட்டது. அவர் பசுபதீஸ்வரர் கோயிலுக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டு, அங்கு இறைவனுடன் இணைந்து, சௌந்தர்ய நாயகி எனப் பெயர் சூட்டப்பட்டார். இன்றுவரை, பங்குனி மாதத்தின் ஆறாம் நாளில் பசுபதீஸ்வரரின் உற்சவ மூர்த்தி அப்பிபாளையத்துக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, ஏழாம் நாளில் சௌந்தர்ய நாயகியின் மூர்த்தியுடன் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுகிறது.

கோயிலில் உள்ள தெய்வங்கள்

அம்பாள் சன்னிதிகள் இரண்டு தனித்தனியாக உள்ளன. ஒன்று ஸ்ரீ அலங்கார நாயகிக்கு, மற்றொன்று ஸ்ரீ சௌந்தர்ய நாயகிக்கு. அலங்கார நாயகி 'கிரியா சக்தி'யின் அடையாளம்; சௌந்தர்ய நாயகி 'இச்சா சக்தி'யைக் குறிக்கிறார்.

இவை தவிர, பிராகாரங்களில் விநாயகர், துணைவியருடன் முருகன், நடராஜர், தட்சிணாமூர்த்தி, 63 நாயன்மார், மகாலட்சுமி, நவகிரகங்கள், பஞ்ச லிங்கங்கள், எட்டுக் கைகளுடன் கூடிய காலபைரவர் ஆகியோரின் சிலைகளைக் காணலாம்.

ஏறிபத்த நாயனார், புகழ்ச் சோழ மன்னர், சம்பந்தர், சோழப் பேரரசர் முசுகுந்தர் ஆகியோரின் சிலைகளையும் காணலாம்.

சிறப்பு அம்சங்கள்

பிரதான கோபுரத்தில் நுழைந்தவுடன் ஒரு பெரிய கல் தூண் (கொடிமரம்) உள்ளது. தூணின் ஒரு பக்கத்தில், தம் தலையையே அளிக்கத் தயாராக இருந்ததைக் காட்டும் வகையில், தட்டில் ஒரு தலையைக் கையில் ஏந்திய புகழ்ச் சோழ நாயனாரின் சிற்பம் உள்ளது. மறு பக்கத்தில், சிவலிங்கத்துக்குப் பால் படைக்கும் பசுவின் (காமதேனு) சிற்பம் உள்ளது.

சன்னிதிக்கு முன்னால் 100 தூண் மண்டபம் உள்ளது; அது புகழ்ச் சோழர் மண்டபம் எனப்படுகிறது.

வெளிப் பிராகாரத்தில், பசு சிவ லிங்கம் மீது பால் படைப்பதைச் சித்தரிக்கும் அழகிய சிற்பம் உள்ளது.

அருணகிரிநாதர் தம் போற்றத்தக்க திருப்புகழ் நூலில் இக்கோயிலின் முருகப்பெருமானைப் போற்றி 7 பாடல்களைப் பாடியுள்ளார்.

தல விருட்சம் வஞ்சி என்று கூறப்பட்டாலும், இப்போது வில்வ மரங்களே காணப்படுகின்றன.

பங்குனி என்ற தமிழ் மாதத்தின் (மார்ச்-ஏப்ரல்) 14, 15, 16 ஆம் நாட்களில் சூரியக் கதிர்கள் சிவபெருமானின் திருவுருவின் மீது நேராக விழும் வகையில் இவ்விடத்தின் கட்டடக்கலை அற்புதம் அமைந்துள்ளது.

இக்கோயிலின் பெருமை

மனநோய்களிலிருந்து நிவாரணம் வேண்டியும், குழந்தைப் பேறு, திருமணப் பேறு, சிறந்த வேலைவாய்ப்பு, வணிகம் மற்றும் தொழிலில் முன்னேற்றம் ஆகியவற்றுக்காகவும் ஏராளமான பக்தர்கள் பசுபதீஸ்வரர் கோயிலுக்கு வருகின்றனர்.

முக்கிய திருவிழாக்கள்

மார்ச்-ஏப்ரல் மாதங்களில் நடைபெறும் பதின்மூன்று நாள் "பங்குனி உத்திரம்" திருவிழா (பிரம்மோற்சவம்), டிசம்பர்-ஜனவரி மாதங்களில் நடைபெறும் "ஆருத்ரா தரிசனம்" ஆகியவை மிகவும் சிறப்புடையவை.

குரு, சனி பெயர்ச்சி நாட்களும் அமாவாசை நாட்களும் இக்கோயிலில் கொண்டாடப்படும் முக்கிய விழாக்களாகும்; இவை பெருந்திரளான மக்களை ஈர்க்கின்றன.

தேர்த் திருவிழாவும் (தேரோட்டம்) இங்கு மிகவும் புகழ்பெற்றது.

மாதந்தோறும் "பிரதோஷம்" பூஜைகளும் இங்கு நடைபெறுகின்றன.

கோயில் நேரம்

காலை 06:00 மணி முதல் பிற்பகல் 12:30 மணி வரை; மாலை 04:00 மணி முதல் இரவு 08:30 மணி வரை.

கோயில் முகவரி

ஸ்ரீ கல்யாண பசுபதீஸ்வரர் கோயில்,
கரூர், கரூர் மாவட்டம்,
தமிழ்நாடு - 639 001.
தொலைபேசி: +91 4324 262010