Thiru Kandiyur Sri Brahma Sira Kandeeswarar Temple 12th of 129 on the south bank of the Kaveri · Chola Nadu · Temples near Tanjore

Thirugnanasambandar sang this Pathigam at this temple. Verse 1 of 11.

The saint asks the devoted servants, out of his ignorance, to answer a question. The lord of Veerattam at Kandiyur, on the bank of the Cauvery, lives in the wilderness, dancing and singing, and goes about the world seeking alms. He asks why this is so, since those who are his own rule the worlds, and whether the lord lacks wealth.

Verse text and transliteration as given in the write-up. Word meanings and the English meaning are AI-assisted drafts.

All eleven verses

1. 01

   வினவினேன்அறி யாமையில்லுரை செய்ம்மினீரருள் வேண்டுவீர்கனைவிலார்புனற் காவிரிக்கரை மேயகண்டியூர் வீரட்டன்தனமுனேதனக் கின்மையோதம ராயினாரண்ட மாளத்தான்வனனில்வாழ்க்கைகொண் டாடிப்பாடியிவ் வையமாப்பலி தேர்ந்ததே

   “Viṉaviṉēṉaṟi yāmaiyillurai seym'miṉīraruḷ vēṇṭuvīr

   kaṉaivilārpuṉaṟ kāvirikkarai mēyakaṇṭiyūr vīraṭṭaṉ

   thaṉamuṉēthaṉak kiṉmaiyōthama rāyiṉāraṇṭa māḷaththāṉ

   vaṉaṉilvāzhkkaikoṇ ṭāṭippāṭiyiv vaiyamāppali thērnthathē”.

   இறையருளை வேண்டிய பணிசெய்யும் அன்பர்காள்! அறியாமை காரணமாக வினவுகின்றேன். உரைசெய்வீர்களாக! ஆரவாரத்தோடு மிகுந்தநீர் செல்லும் காவிரியின் கரையிலுள்ள திருக்கண்டியூரில் வீற்றிருந்தருளும் வீரட்ட நாதன், தனக்கு நெருக்கமான திருமாலும், பிரமனும் அண்டங்களை ஆளத் தான் சுடுகாட்டில் வாழ்ந்து ஆடியும், பாடியும் பிச்சையேற்றுத் திரிவது ஏன்? தனக்கு முன்னோர் தேடிவைத்த பொருள் இல்லாத காரணத்தினாலா?

2. 02

   உள்ளவாறெனக் குரைசெய்ம்மின்னுயர் வாயமாதவம் பேணுவீர்கள்ளவிழ்பொழில் சூழுங்கண்டியூர் வீரட்டத்துறை காதலான்பிள்ளைவான்பிறை செஞ்சடைம்மிசை வைத்ததும்பெரு நீரொலிவெள்ளந்தாங்கிய தென்கொலோமிகு மங்கையாளுட னாகவே

   “Uḷḷavāṟeṉak kuraiseym'miṉṉuyar vāyamāthavam pēṇuvīr

   kaḷḷavizhpozhil chūzhuṅkaṇṭiyūr vīraṭṭaththuṟai kāthalāṉ

   piḷḷaivāṉpiṟai cheñchaṭaim'misai vaiththathumperu nīroli

   veḷḷanthāṅkiya theṉkolōmiku maṅkaiyāḷuṭa ṉākavē”.

   உயர்ந்த பெரிய தவநெறியில் நிற்பவர்களே! எனக்கு உள்ளவாறு உரைசெய்வீர்களாக! தேன்கமழும் சோலைகள் சூழ்ந்த திருக்கண்டியூரில் தனக்கு ஒப்பாரும், மிக்காருமில்லாத, உமாதேவியோடு வீற்றிருந்தருளும் சிவபெருமான் இளம்பிறைச் சந்திரனைச் சிவந்த சடையின் மீது வைத்ததும், பெருநீர்ப் பெருக்காகிய கங்கையைச் சடையில் தாங்கியதும் என் கொல்?

3. 03

   அடியராயினீர் சொல்லுமின்னறி கின்றிலேன்அரன் செய்கையைப்படியெலாந்தொழு தேத்துகண்டியூர் வீரட்டத்துறை பான்மையான்முடிவுமாய்முத லாயிவ்வைய முழுதுமாயழ காயதோர்பொடியதார்திரு மார்பினிற்புரி நூலும்பூண்டெழு பொற்பதே

   “Aṭiyarāyiṉīr sollumiṉṉaṟi kiṉtṟilēṉaraṉ seykaiyaip

   paṭiyelānthozhu thēththukaṇṭiyūr vīraṭṭaththuṟai pāṉmaiyāṉ

   muṭivumāymutha lāyivvaiya muzhuthumāyazha kāyathōr

   poṭiyathārthiru mārpiṉiṟpuri nūlumpūṇṭezhu poṟpathē”.

   என் சிற்றறிவினால் சிவபெருமானின் செய்கையை அறிய இயலவில்லை. எப்பொழுதும் சிவபெருமானின் திருவடிகளை இடையறாது சிந்தித்துக் கொண்டிருக்கும் அடியவர்களே! நீங்கள் எனக்குச் சொல்வீர்களாக! உலகமெல்லாம் தொழுது போற்றுகின்ற திருக்கண்டியூரில் வீரட்டானத்தில் வீற்றிருந்தருளும் சிவபெருமான் இவ்வுலகிற்கு அந்தமாயும், ஆதியாயும் இருப்பவன். இவ்வுலகம் முழுவதும் நிறைந்து விளங்குபவன். அப்பெருமான் தன் அழகிய மார்பில் திருநீற்றுப் பூச்சும், முப்புரிநூலும் பூண்டு தோன்றுவது ஏன்?

4. 04

   பழையதொண்டர்கள் பகருமின்பல வாயவேதியன் பான்மையைக்கழையுலாம்புனல் மல்குகாவிரி மன்னுகண்டியூர் வீரட்டன்குழையொர்காதினிற் பெய்துகந்தொரு குன்றின்மங்கை வெருவுறப்புழைநெடுங்கைநன் மாவுரித்தது போர்த்துகந்த பொலிவதே

   “Pazhaiyathoṇṭarkaḷ pakarumiṉpala vāyavēthiyaṉ pāṉmaiyaik

   kazhaiyulāmpuṉal malkukāviri maṉṉukaṇṭiyūr vīraṭṭaṉ

   kuzhaiyorkāthiṉiṟ peythukanthoru kuṉtṟiṉmaṅkai veruvuṟap

   puzhaineṭuṅkainaṉ māvuriththathu pōrththukantha polivathē”.

   சிவனடியார் திருக்கூட்டமரபில் வழிவழியாய் வருகின்ற பழ அடியீராகிய நீங்கள் புத்தடியேனுக்குப் பலவாகிய தன்மைகளையுடைய இறைவனின் தன்மையைக் கூறுங்கள். மலையிலிருந்து பெருகும் காவிரியால் வளம்மிகுந்த திருக்கண்டியூரில் வீற்றிருந்தருளும் வீரட்டநாதன், தன் காதில் ஒரு குழையணிந்து மகிழ்ந்து, மலைமகளான உமாதேவி அஞ்சுமாறு துளையுடைய நீண்ட தும்பிக்கையையுடைய யானையின் தோலை உரித்துப் போர்த்தது ஏன்?

5. 05

   விரவிலாதுமைக் கேட்கின்றேனடி விரும்பியாட்செய்வீர் விளம்புமின்கரவெலாந்திரை மண்டுகாவிரிக் கண்டியூருறை வீரட்டன்முரவமொந்தை முழாவொலிக்க முழங்குபேயொடுங் கூடிப்போய்ப்பரவுவானவர்க் காகவார்கடல் நஞ்சமுண்ட பரிசதே

   “Viravilāthumaik kēṭkiṉtṟēṉaṭi virumpiyāṭseyvīr viḷampumiṉ

   karavelānthirai maṇṭukāvirik kaṇṭiyūruṟai vīraṭṭaṉ

   muravamonthai muzhāvolikka muzhaṅkupēyoṭuṅ kūṭippōyp

   paravuvāṉavark kākavārkaṭal nañchamuṇṭa parisathē”.

   அடியார் நடுவுள் கலந்திருக்கப் பெறாமையால் இவற்றை வினவுகின்றேன். இறைவனின் திருவடிகட்கு விரும்பிப் பணிசெய்யும் அடியவர்களே! விளம்புவீராக. அலைகள் மோதுகின்ற காவிரியின் கரையிலுள்ள திருக்கண்டியூரில் வீற்றிருந்தருளும் வீரட்டநாதன், முரவு, மொந்தை, முழவு முதலான வாத்தியங்கள் முழங்க, பேய்க்கணங்களும், பூதகணங்களும் சூழ்ந்து நிற்க, தன்னை வழிபட்ட தேவர்கள் பொருட்டுப் பெரிய பாற்கடலில் தோன்றிய நஞ்சினை உண்ட தன்மைதான் என்கொல்?

6. 06

   இயலுமாறெனக் கியம்புமின்னிறை வன்னுமாய்நிறை செய்கையைக்கயல்நெடுங்கண்ணி னார்கள்தாம்பொலி கண்டியூருறை வீரட்டன்புயல்பொழிந்திழி வானுளோர்களுக் காகவன்றயன் பொய்ச்சிரம்அயனகவ்வ தரிந்துமற்றதில் ஊனுகந்த அருத்தியே

   “Iyalumāṟeṉak kiyampumiṉṉiṟai vaṉṉumāyniṟai seykaiyaik

   kayalneṭuṅkaṇṇi ṉārkaḷthāmpoli kaṇṭiyūruṟai vīraṭṭaṉ

   puyalpozhinthizhi vāṉuḷōrkaḷuk kākavaṉtṟayaṉ poychchiram

   ayaṉakavva tharinthumatṟathil ūṉukantha aruththiyē”.

   மெய்யடியார்களே! இறைவன் உலகினுக்கும், உயிருக்கும் தலைவனாய் இருப்பதோடு, உலகப்பொருள்களிலும், அனைத்து உயிர்களிடத்தும் அவையேயாய்க் கலந்து வியாபித்து நிற்கும் தன்மையை எனக்கு இயன்ற அளவு இயம்புவீர்களாக! கயல் போன்ற நீண்ட கண்களையுடைய மகளிர் வாழ்கின்ற திருக்கண்டியூரில் வீற்றிருந்தருளும் வீரட்டநாதன் உலகத்தில் மழை பொழியச் செய்து நலம்புரியும் தேவர்கட்காகப் பிரமனுடைய ஐந்தாவது சிரத்தை அயலார் பரிகசிக்கும்படி நகத்தால் அரிந்து, அதில் பிச்சையேற்றுண்ணும் விருப்பம் என்கொல்?

7. 07

   திருந்துதொண்டர்கள் செப்புமின்மிகச் செல்வன்றன்னது திறமெலாங்கருந்தடங்கண்ணி னார்கள்தாந்தொழு கண்டியூருறை வீரட்டன்இருந்துநால்வரோ டால்நிழல்லறம் உரைத்ததும்மிகு வெம்மையார்வருந்தவன்சிலை யால்அம்மாமதில் மூன்றுமாட்டிய வண்ணமே

   “Thirunthuthoṇṭarkaḷ seppumiṉmikach chelvaṉtṟaṉṉathu thiṟamelāṅ

   karunthaṭaṅkaṇṇi ṉārkaḷthānthozhu kaṇṭiyūruṟai vīraṭṭaṉ

   irunthunālvarō ṭālnizhallaṟam uraiththathum'miku vem'maiyār

   varunthavaṉsilai yālam'māmathil mūṉtṟumāṭṭiya vaṇṇamē”.

   தௌந்த சிவஞானம் பெற்று இறைவனுக்குத் தொண்டு செய்யும் அன்பர்களே! மெய்ச் செல்வனாக விளங்கும் சிவபெருமானின் தன்மைகளை எனக்கு உரைப்பீர்களாக! கருநிற அழகிய கண்களையுடைய மகளிர் வழிபடும் திருக்கண்டியூர் என்னும் திருத்தலத்தில் வீற்றிருந்தருளும் வீரட்டநாதன், அன்று ஆலமரநிழலில் நால்வர்க்கு அறம் உரைத்ததும், தேவர்களைத் துன்புறுத்திய அசுரர்களின் மூன்று கோட்டைகளும் எரியுமாறு மேருமலையை வில்லாக வளைத்ததும் என்கொல்?

8. 08

   நாவிரித்தரன் தொல்புகழ்பல பேணுவீரிறை நல்குமின்காவிரித்தடம் புனல்செய்கண்டியூர் வீரட்டத்துறை கண்ணுதல்கோவிரிப்பயன் ஆன்அஞ்சாடிய கொள்கையுங்கொடி வரைபெறமாவரைத்தலத் தாலரக்கனை வலியைவாட்டிய மாண்பதே

   “Nāviriththaraṉ tholpukazhpala pēṇuvīriṟai nalkumiṉ

   kāviriththaṭam puṉalseykaṇṭiyūr vīraṭṭaththuṟai kaṇṇuthal

   kōvirippayaṉ āṉañchāṭiya koḷkaiyuṅkoṭi varaipeṟa

   māvaraiththalath thālarakkaṉai valiyaivāṭṭiya māṇpathē”.

   நாவால் சிவபெருமானது பழம்புகழ் போற்றும் அடியவர்களே! எனக்கு விடை கூறுவீர்களாக. காவிரியால் நீர் வளம்மிக்க திருக்கண்டியூர் வீரட்டானத்தில் வீற்றிருந்தருளுகின்ற நெற்றிக்கண்ணுடைய சிவபெருமான், பசுவிலிருந்து பெறப்படும் பால், தயிர், நெய், கோசலம், கோமயம் ஆகிய பஞ்சகவ்வியங்களால் திருமுழுக்காட்டப்படும் தன்மையும், கொடி போன்ற பார்வதி அமைதி பெற, பெரிய கயிலைமலையில் தன் காற்பெருவிரலை ஊன்றி மலையின் கீழ் இராவணன் நெரியுமாறு செய்து அவன் வலிமையை அழித்த மாண்பும் என்கொல்?

9. 09

   பெருமையேசர ணாகவாழ்வுறு மாந்தர்காளிறை பேசுமின்கருமையார்பொழில் சூழுந்தண்வயல் கண்டியூருறை வீரட்டன்ஒருமையாலுயர் மாலும்மற்றை மலரவன்னுணர்ந் தேத்தவேஅருமையாலவ ருக்குயர்ந்தெரி யாகிநின்றஅத் தன்மையே

   “Perumaiyēsara ṇākavāzhvuṟu māntharkāḷiṟai pēsumiṉ

   karumaiyārpozhil chūzhunthaṇvayal kaṇṭiyūruṟai vīraṭṭaṉ

   orumaiyāluyar mālum'matṟai malaravaṉṉuṇarn thēththavē

   arumaiyālava rukkuyarntheri yākiniṉtṟa'ath thaṉmaiyē”.

   சிவபெருமானுடைய பெருமையைப் புகழ்ந்து கூறி, அவனைச் சரண்புகுந்து அவனருளால் வாழும் மாந்தர்காள்! விடை கூறுவீர்களாக! மரங்களின் அடர்த்தியால் வெயில் நுழையாது இருண்டு விளங்கும் சோலைகள் சூழ்ந்த, குளிர்ச்சியான வயல்களையுடைய திருக்கண்டியூரில் வீற்றிருந்தருளுகின்ற வீரட்டநாதன், திருமாலும், பிரமனும் சிவபெருமானின் முழுமுதல்தன்மையை உணர்ந்து போற்றும்படி, அவர்கள் காண்பதற்கு அரியவனாய் உயர்ந்து நெருப்புமலையாய் நின்ற தன்மை என் கொல்?

10. 10

    நமரெழுபிறப் பறுக்குமாந்தர்கள் நவிலுமின்உமைக் கேட்கின்றேன்கமரழிவயல் சூழுந்தண்புனற் கண்டியூருறை வீரட்டன்தமரழிந்தெழு சாக்கியச்சமண் ஆதரோது மதுகொளாதமரரானவர் ஏத்தஅந்தகன் றன்னைச்சூலத்தி லாய்ந்ததே

    “Namarezhupiṟap paṟukkumāntharkaḷ navilumiṉumaik kēṭkiṉtṟēṉ

    kamarazhivayal chūzhunthaṇpuṉaṟ kaṇṭiyūruṟai vīraṭṭaṉ

    thamarazhinthezhu chākkiyachchamaṇ ātharōthu mathukoḷā

    thamararāṉavar ēththa'anthakaṉ tṟaṉṉaichchūlaththi lāynthathē”.

    தம்மைச் சார்ந்து விளங்கும் சுற்றத்தவர்களின் ஏழு பிறப்புக்களையும் அறுக்கும் மெய்யடியார்களே! உங்களை வினவுகின்றேன். விடை கூறுவீர்களாக. பூமியில் வெடிப்பு ஏற்பட்டு வறட்சி உண்டாகாதவாறு குளிர்ந்த நீர் பாயும் வயல்கள் சூழ்ந்த திருக்கண்டியூரில் வீற்றிருந்தருளும் வீரட்டன், தமது சமயத்தவர் பயனெய்தாது அழியும்படி இறைவனைச்சாரும் வழிகளை எடுத்துரைக்காத புத்தர், சமணர்கள் உரைக்கும் உலகியல் அறங்களான கொல்லாமை, பரதுக்க துக்கம் இவற்றை மறுத்து, தேவர்கள் ஏத்த அந்தகாசுரனைச் சூலத்தால் குத்திக் கொன்றது ஏன்?

11. 11

    கருத்தனைப்பொழில் சூழுங்கண்டியூர் வீரட்டத்துறை கள்வனைஅருத்தனைத்திறம் அடியர்பால்மிகக் கேட்டுகந்த வினாவுரைதிருத்தமாந்திகழ் காழிஞானசம் பந்தன்செப்பிய செந்தமிழ்ஒருத்தராகிலும் பலர்களாகிலும் உரைசெய்வா ருயர்ந்தார்களே

    In the last verse, the saint of Kazhi says that those who recite this Tamil Pathigam, whether one person or many, will be exalted.

    “Karuththaṉaippozhil chūzhuṅkaṇṭiyūr vīraṭṭaththuṟai kaḷvaṉai

    aruththaṉaiththiṟam aṭiyarpālmikak kēṭṭukantha viṉāvurai

    thiruththamānthikazh kāzhigñāṉasam banthaṉseppiya senthamizh

    oruththarākilum palarkaḷākilum uraiseyvā ruyarnthārkaḷē”.

    அன்பர்தம் கருத்தாக விளங்குபவனாய், சோலைகள் சூழ்ந்த திருக்கண்டியூர் வீரட்டானத்தில் பிறரால் காணப்பெறாது மறைந்திருந்து மனத்தைக் கவரும் கள்வனாய், சொல்லின் பொருளாக இருக்கும், அப்பெருமானின் திறத்தினை அடியவர்களிடம் வினாவுரையாகக் கேட்டு மகிழும் முறையில் சீகாழியில் அவதரித்த, இறைவனின் இயல்புகளை நன்கு உணர்ந்த ஞானசம்பந்தன் செப்பிய செந்தமிழாகிய இத்திருப்பதிகத்தை ஒருவராகத் தனித்தும், பலராகச் சேர்ந்தும் ஓதவல்லவர்கள் உயர்ந்தவர்கள் ஆவர்.