Vanniyur Sri Agnipureeswarar Temple 62nd of 129 on the south bank of the Kaveri · Chola Nadu · Temples near Mayiladuthurai

Saint Appar sang this Pathigam on visiting the temple. Verse 1 of 9.

The Lord of Vanniyur, whose town is ringed by fragrant mansions and great walls, dances his great dance in the burial ground at midnight while the ganas sing. He is the one who takes the golden colour of the deer-like maiden and leaves her pale.

Verse text and transliteration as given in the write-up. Word meanings and the English meaning are AI-assisted drafts.

All nine verses

1. 01

   காடு கொண்டரங் காக்கங்குல் வாய்க்கணம்பாட மாநட மாடும் பரமனார்வாட மானிறங் கொள்வர் மணங்கமழ்மாட மாமதில் சூழ்வன்னி யூரரே

   Kāṭu koṇṭaraṅ kākkaṅkul vāykkaṇam / pāṭa mānaṭa māṭum paramaṉār / vāṭa māṉiṟaṅ koḷvar maṇaṅkamazh / māṭa māmathil chūzhvaṉṉi yūrarē

   மணம் கமழ்கின்ற மாமடங்களும், மாமதில்களும் சூழ்கின்ற வன்னியூரில் வீற்றிருக்கும் இறைவர். சுடுகாட்டினை அரங்காகக்கொண்டு, நள்ளிரவில் பூதகணங்கள் பாடப் பெருநடம் ஆடும் பரமர்; மான்போன்ற இப்பெண் வாட, இவளது பொன்னிறத்தைத் தாம் கொண்டு பசலை நிறம் தந்த இயல்புடையவர்.

2. 02

   செங்கண் நாகம் அரையது தீத்திரள்அங்கை யேந்திநின் றார்எரி யாடுவர்கங்கை வார்சடை மேலிடங் கொண்டவர்மங்கை பாகம்வைத் தார்வன்னி யூரரே

   Seṅkaṇ nāgam araiyathu thīthtiraḷ / aṅkai yēnthiniṉ tṟār'eri yāṭuvar / gaṅgai vārsaṭai mēliṭaṅ koṇṭavar / maṅgai pākamvaith thārvaṉṉi yūrarē

   உமையம்மையாரை ஒரு பாகமாக வைத்த வன்னியூரில் வீற்றிருக்கும் இறைவர், அரையின்கண் சிவந்த கண்ணையுடைய நாகத்தைக் கட்டியவர்; தீத்தொகுதியை அழகிய கரத்தில் ஏந்தி ஆடுபவர்; நீண்ட சடைமேலிடத்தில் கங்கையைக் கொண்டவர்.

3. 03

   ஞானங் காட்டுவர் நன்னெறி காட்டுவர்தானங் காட்டுவர் தம்மடைந் தார்க்கெலாந்தானங் காட்டித்தன் றாளடைந் தார்கட்குவானங் காட்டுவர் போல்வன்னி யூரரே

   Gnāṉaṅ kāṭṭuvar naṉṉeṟi kāṭṭuvar / thāṉaṅ kāṭṭuvar tham'maṭain thārkkelān / thāṉaṅ kāṭṭiththaṉ tṟāḷaṭain thārkaṭku / vāṉaṅ kāṭṭuvar pōlvaṉṉi yūrarē

   வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர், தம்மையடைந்த அன்பர்கட்கெல்லாம், ஞானமும், அதனை அடைதற்குரிய நல்ல நெறியும், அடைதற்குரிய இடமும் காட்டுவர்; தன் திருவடியில் அடைந்தவர்கட்குத் தானங்காட்டுவதோடமையாது வானங்காட்டி ஆளவும் வைப்பார்.

4. 04

   இம்மை அம்மை யெனவிரண் டும்மிவைமெய்ம்மை தானறி யாது விளம்புவர்மெய்ம்மை யால்நினை வார்கள்தம் வல்வினைவம்மின் தீர்ப்பர்கண் டீர்வன்னி யூரரே

   Im'mai am'mai yeṉaviraṇ ṭum'mivai / meym'mai thāṉaṟi yāthu viḷampuvar / meym'mai yālniṉai vārkaḷtham valviṉai / vam'miṉ thīrpparkaṇ ṭīrvaṉṉi yūrarē

   உலகினுள்ளீரே! வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர் தம்மை மெய்ம்மையாக நினைவார்களுடைய வலிய வினையைத் தீர்க்கும் இயல்பினர்; இப்பிறப்பு, அப்பிறப்பு என்ற இரண்டின் உண்மைத் தன்மை அறியாது விளம்பும் சிலரைச் சாராது வந்து வழிபடுவீராக.

5. 05

   பிறைகொள் வாணுதற் பெய்வளைத் தோளியர்நிறையைக் கொள்பவர் நீறணி மேனியர்கறைகொள் கண்டத்தர் வெண்மழு வாளினர்மறைகொள் வாய்மொழி யார்வன்னி யூரரே

   Piṟaikoḷ vāṇuthaṟ peyvaḷaith thōḷiyar / niṟaiyaik koḷpavar nīṟaṇi mēṉiyar / kaṟaikoḷ kaṇṭaththar veṇmaḻzhu vāḷiṉar / maṟaikoḷ vāymozhi yārvaṉṉi yūrarē

   வேதங்களை வாய்மொழியாக உடைய வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர், பிறையின் பேரழகு கொண்ட ஒளி நுதலையும் வளைபெய் கரங்களையும் உடைய பெண்களது கற்பினைக் கவர்பவர்; திருநீறணிந்த திருமேனியர்; திருநீல கண்டத்தர், ஒளிவீசும் வெள்ளிய மழுவினை உடையவர் ஆவர்.

6. 06

   திளைக்கும் வண்டொடு தேன்படு கொன்றையர்துளைக்கை வேழத்தர் தோலர் சுடர்மதிமுளைக்கு மூரற் கதிர்கண்டு நாகம்நாவளைக்கும் வார்சடை யார்வன்னி யூரரே

   Thiḷaikkum vaṇṭoṭu thēṉpaṭu koṉtṟaiyar / thuḷaikkai vēzhaththar thōlar suṭarmathi / muḷaikku mūraṟ kathirkaṇṭu nāgamnā / vaḷaikkum vārsaṭai yārvaṉṉi yūrarē

   வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர் வண்டும், தேனும் திளைத்துப் பொருந்தும் கொன்றையர்; துளையுடைய அயிராவணம் என்ற வேழத்தினை உடையவர்; புலித்தோலினர்; ஒளி வீசும் மதியில் தோன்றும் நிலாக்கதிரைக்கண்டு நாகமானது கொள்ளுவதற்கு நாவினை வளைக்கின்ற நீண்ட சடையினர் ஆவர்.

7. 07

   குணங்கொள் தோளெட்டு மூர்த்தி இணையடிஇணங்கு வார்கட் கினியனு மாய்நின்றான்வணங்கி மாமலர் கொண்டவர் வைகலும்வணங்கு வார்மனத் தார்வன்னி யூரரே

   Kuṇaṅkoḷ thōḷeṭṭu mūrththi iṇaiyaṭi / iṇaṅku vārkaṭ kiṉiyaṉu māyniṉtṟāṉ / vaṇaṅki māmalar koṇṭavar vaikalum / vaṇaṅku vārmaṉath thārvaṉṉi yūrarē

   வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர் எட்டுத் தோள்களையும் எட்டுக்குணங்களையும் உடைய மூர்த்தி; தன் இணையடிகளை இணங்கி வழிபடுவார்கட்கு இனியராகியவர்; மலர்கள் கொண்டு வணங்குவார் மனத்தின் கண்ணவர்.

8. 08

   இயலு மாலொடு நான்முகன் செய்தவம்முயலிற் காண்பரி தாய்நின்ற மூர்த்திதான்அயலெ லாம்அன்ன மேயும்அந் தாமரைவயலெ லாங்கயல் பாய்வன்னி யூரரே

   Iyalu māloṭu nāṉmukaṉ seythavam / muyaliṟ kāṇpari thāyniṉtṟa mūrththithāṉ / ayale lāmaṉṉa mēyuman thāmarai / vayale lāṅkayal pāyvaṉṉi yūrarē

   அயற்பக்கமெலாம் அன்னங்கள் மேய்கின்ற, அழகிய தாமரைகளை உடைய வயல்களிலெல்லாம் கயல்மீன்கள் பாய்கின்ற, வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர், இயலுகின்ற திருமாலோடு நான்முகன் தவம் செய்து முயன்றும் காண்டல் அரியராய் நின்ற மூர்த்தியாவர்.

   இப்பதிகத்தில் 9-ம் செய்யுள் சிதைந்து போயிற்று.

   Ippathikaththil 9-m seyyuḷ sithainthu pōyitṟu.

9. 09

   நலங்கொள் பாகனை நன்று முனிந்திடாவிலங்கல் கோத்தெடுத் தானது மிக்கிடஇலங்கை மன்னன் இருபது தோளினைமலங்க வூன்றிவைத் தார்வன்னி யூரரே

   The last verse tells how the Lord pressed down his finger when the king of Lanka lifted the mountain, so that the king's shoulders were crushed.

   Nalaṅkoḷ pākaṉai naṉtṟu muṉinthiṭā / vilaṅkal kōththeṭuth thāṉathu mikkiṭa / ilaṅkai maṉṉaṉ irupathu thōḷiṉai / malaṅka vūṉtṟivaith thārvaṉṉi yūrarē

   வன்னியூர்த்தலத்து இறைவர், நன்மை கொண்ட பாகராகிய தம்மை முடிந்திடாது திருக்கயிலையைக் கரங்களைக் கொண்டு கோர்த்தெடுத்தபோது அவ்விலங்கை மன்னரின் இருபது தோள்களை மலங்கும் படியாகத் திருவிரலை ஊன்றியவர் ஆவர்.